Ας «δούμε» την προσωπικότητα του νέου αφεντικού των Κόκκινων αλλά και την φιλοσοφία του μέσα από μια πιο «χαλαρή» κουβέντα, στη συνέντευξη που έδωσε στην The Athletic τον Φεβρουάριο.
Στο κατάλληλα ονομασμένο Vitality Stadium, 48 ώρες πριν από τον αγώνα της AFC Bournemouth με τη Wolverhampton Wanderers F.C. στην Premier League, ο Andoni Iraola χαμογελούσε, γελούσε και μιλούσε για τη σημασία της δημιουργικότητας και της ζωντάνιας, της χημείας και της ευτυχίας — τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και γενικότερα στη ζωή.
«Δεν έχω παράπονα», είπε. «Νομίζω ότι έχουμε ένα πολύ καλό αποδυτήριο, ένα υγιές αποδυτήριο. Είναι κάτι που στο τέλος της σεζόν σου δίνει πολλούς βαθμούς. Όταν έρχονται τα προβλήματα, ξέρεις ποιους ανθρώπους θέλεις δίπλα σου. Δεν έχω παράπονα. Η ευτυχία φέρνει βαθμούς».
Η κουβέντα όμως πήρε μια απρόσμενη τροπή, καθώς ο Andoni Iraola έγνεψε προς το βιβλίο που βρισκόταν μπροστά του στο γραφείο και είπε: «Αυτό εδώ είναι πολύ δυστυχισμένο — ένας επικίνδυνος δρόμος.
Αλλά μου άρεσε το βιβλίο».
Το βιβλίο ήταν το Frankenstein της Mary Shelley. Ο Iraola το είχε αναφέρει νωρίτερα στην εκπομπή νοηματικής γλώσσας του TNT Sports Sign Up πριν από αυτή τη συνέντευξη. Και όχι μόνο το είχε διαβάσει — όπως λέει, πριν από πολλά χρόνια — αλλά, αφού έγινε προπονητής της Bournemouth, επισκέφθηκε ακόμη και τον τάφο της Mary Shelley.
Κάτι που είναι γνωστό τοπικά, αλλά όχι τόσο ευρύτερα, είναι ότι η Mary Shelley είναι θαμμένη στο κέντρο του Bournemouth.
«Το διάβασα όταν ήμουν περίπου 19 ή 20 χρονών», είπε ο Andoni Iraola. «Θυμάμαι τη διαδικασία, γιατί ξεκίνησα διαβάζοντας το Dracula του Bram Stokerκαι μου άρεσε πάρα πολύ. Ήταν διαφορετικό βιβλίο, γραμμένο με διαφορετικό τρόπο — σε μορφή επιστολών — ένας φάκελος, μετά άλλος ένας. Το απόλαυσα πολύ και μετά σκέφτηκα: “ΟΚ, τώρα πάω στο Frankenstein, ίσως είναι κάτι παρόμοιο”.
Αλλά τώρα που το θυμάμαι, το Frankenstein της Mary Shelley είναι εντελώς διαφορετικό. Δεν έχει καμία σχέση με τον Dracula. Παρ’ όλα αυτά, μου άρεσε επίσης.
Τη σύνδεση με το Bournemouth δεν την ήξερα μέχρι να έρθω εδώ. Μια μέρα, περπατώντας με τη γυναίκα μου, νομίζω εκείνη μου είπε: “Διάβασα ότι ο τάφος της Mary Shelley είναι κάπου εδώ κοντά”. Και πράγματι βρίσκεται στο κέντρο της πόλης. Μπορείς να πας να τον δεις. Είναι όμορφο να το βλέπεις — δεν μοιάζει με κάτι ιδιαίτερο, αλλά νομίζω πως αποτελεί κομμάτι της ιστορίας αυτού του μέρους. Μου άρεσε πολύ αυτή η εμπειρία».
Ο Andoni Iraola επιβεβαίωσε την εικόνα που υπάρχει γι’ αυτόν ως ενός ασυνήθιστα πνευματώδους ανθρώπου του ποδοσφαίρου με βαθύτερα ενδιαφέροντα πέρα από το άθλημα. Σπούδαζε Νομική όταν ξεκινούσε την επαγγελματική του καριέρα ως παίκτης της Athletic Bilbao πριν από περισσότερες από δύο δεκαετίες. Όπως λέει ο ίδιος, το διάβασμα αποτελούσε πάντα κομμάτι της ζωής του, ακόμη και κατά τη διάρκεια της ποδοσφαιρικής του πορείας.
«Ξεκίνησα να διαβάζω αρκετά νωρίς και θυμάμαι σε όλη την ποδοσφαιρική μου ζωή — έγινα επαγγελματίας στα 20 — ότι χρησιμοποιούσα τα ταξίδια με λεωφορείο ή αεροπλάνο έχοντας πάντα μαζί μου ένα βιβλίο», είπε ο Andoni Iraola. «Δεν ήταν μέρος της προετοιμασίας μου, αλλά με βοηθούσε να ξεχνώ όσα συνέβαιναν γύρω μου για μία ή δύο ώρες.
Αυτό που παίρνω από τη λογοτεχνία είναι μια απόδραση από το ποδόσφαιρο. Όταν ξεκινάς ένα βιβλίο, σκέφτεσαι άλλα πράγματα· δεν σκέφτεσαι το ποδόσφαιρο. Είναι σαν να βγαίνεις βόλτα ή να κάνεις ποδήλατο.
Συνήθως διαβάζω ένα πιο “εύκολο” βιβλίο, αστυνομικό ή noir, και μετά προσπαθώ να διαβάσω ένα πιο απαιτητικό πνευματικά βιβλίο, που χρειάζεται περισσότερη προσοχή. Έτσι λειτουργούσα πάντα».
Συνεχίζεται…
