Για τη Liverpool, η ακαδημία δεν αποτελεί μόνο πηγή αγωνιστικής ενίσχυσης, αλλά και ένα πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο τόσο σε ποδοσφαιρικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Η διατήρηση μιας ενεργής και λειτουργικής διαδρομής προς το Anfield εξυπηρετεί και τους δύο αυτούς στόχους.
Έλλειψη εμπιστοσύνης στην ακαδημία
Πόσο, όμως, επένδυσε πραγματικά ο Arne Slot στους νεαρούς παίκτες και πώς συγκρίνεται με τον προκάτοχό του Jurgen Klopp, αλλά και τον διάδοχό του Andoni Iraola;
Στην πρώτη του σεζόν, η οποία συνοδεύτηκε από την κατάκτηση του τίτλου, ο Slot χρησιμοποίησε 11ποδοσφαιριστές που ήταν 21 ετών ή νεότεροι στην έναρξη της αγωνιστικής περιόδου. Συνολικά, αυτοί οι παίκτες κατέγραψαν 104 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις.
Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της διαφοράς, την αμέσως προηγούμενη χρονιά ο Klopp είχε δώσει 194 συμμετοχές σε 16 νεαρούς ποδοσφαιριστές, δηλαδή περίπου 47% περισσότερες.
Βέβαια, πρέπει να ληφθεί υπόψη το διαφορετικό πλαίσιο των δύο σεζόν.
Η τελευταία χρονιά του Klopp περιλάμβανε συμμετοχή στο Europa League αντί για το Champions League, ενώ η Liverpool προχώρησε βαθύτερα και στις δύο εγχώριες διοργανώσεις κυπέλλου, κατακτώντας μάλιστα τη μία. Αυτό δημιούργησε μεγαλύτερη ανάγκη για ροτέισον και περισσότερες ευκαιρίες στους νεαρούς.
Παρόλα αυτά, η διαφορά παραμένει σημαντική.
Γίνεται μάλιστα ακόμη πιο έντονη αν αφαιρεθούν από τη σύγκριση οι παίκτες που είχαν ήδη καταγράψει τουλάχιστον 10 συμμετοχές με τη Liverpool ή σε κορυφαίο πρωτάθλημα πριν από εκείνη τη σεζόν.
Με αυτό το κριτήριο, ο Slot έδωσε μόλις 22 συμμετοχές και 9 βασικές παρουσίες σε νεαρούς παίκτες. Αντίστοιχα, ο Klopp είχε προσφέρει 100 συμμετοχές και 58συμμετοχές ως βασικοί.
Θα περίμενε κανείς ότι μετά την αποτυχημένη υπεράσπιση του τίτλου οι αριθμοί αυτοί θα αυξάνονταν, όμως συνέβη το αντίθετο.
Οι συμμετοχές παικτών που ξεκίνησαν τη σεζόν 2025-26 σε ηλικία 21 ετών ή μικρότερη μειώθηκαν από 104 σε 100.
Εφαρμόζοντας ξανά το ίδιο φίλτρο (χωρίς όσους είχαν ήδη σημαντική εμπειρία σε ανδρικό επίπεδο), ο αριθμός πέφτει στις 51 συμμετοχές. Παρότι πρόκειται για αύξηση σε σχέση με την πρώτη χρονιά του Slot, αντιστοιχεί μόλις σε 12 συμμετοχές ως βασικοί.
Αξιοσημείωτο είναι ότι οι 9 από αυτές δόθηκαν στον Rio Ngumoha, έναν παίκτη που, όπως σχολιάζεται χαρακτηριστικά, δεν χτυπούσε απλώς την πόρτα της πρώτης ομάδας αλλά «την είχε γκρεμίσει».
Παράλληλα, ο αριθμός των νεαρών παικτών που χρησιμοποιήθηκαν μειώθηκε από 11 σε 10.
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η ποιότητα στην ακαδημία δεν ήταν επαρκής. Ωστόσο, πολλοί αναρωτιούνται αν θα προκαλούσε αντιδράσεις η επιλογή του Trey Nyoni αντί του κουρασμένου Alexis Mac Allister σε ορισμένα παιχνίδια της σεζόν.
Και αν πράγματι η δεξαμενή ταλέντων είχε μικρύνει, αυτό οφείλεται εν μέρει και στις αποχωρήσεις παικτών όπως οι Bobby Clark, Tyler Morton και Ben Doak, μεταγραφές που δύσκολα θα είχαν ολοκληρωθεί χωρίς τουλάχιστον τη συγκατάθεση του Slot.
Η ανάπτυξη νεαρών παικτών από τον Andoni Iraola
Αν πράγματι η έλλειψη εμπιστοσύνης στους νεαρούς παίκτες και οι μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτής της πολιτικής ανησύχησαν τους ανθρώπους που λαμβάνουν τις αποφάσεις στη Liverpool F.C., τότε δεν είναι παράλογο να υποθέσει κανείς ότι εξέτασαν προσεκτικά και το ιστορικό κάθε υποψήφιου προπονητή στην ανάπτυξη νεαρών ποδοσφαιριστών πριν καταλήξουν στον εκλεκτό τους.
Στο πρόσωπο του Andoni Iraola φαίνεται πως βρήκαν έναν προπονητή πολύ πιο πρόθυμο να εμπιστευτεί την επόμενη γενιά.
Φυσικά, υπάρχουν σημαντικές διαφορές που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Ο Iraola οδήγησε τη AFC Bournemouth σε συνεχή πρόοδο χρόνο με τον χρόνο, όμως δεν βρισκόταν υπό την πίεση διεκδίκησης τίτλων ή ευρωπαϊκών διακρίσεων.
Με την παραμονή στην Premier League να έχει εξασφαλιστεί σχετικά νωρίς στις δύο πρώτες του σεζόν, είχε περισσότερα περιθώρια να δοκιμάσει νέους παίκτες στα τελευταία στάδια των αγωνιστικών περιόδων.
Παρόλα αυτά, οι αριθμοί είναι εντυπωσιακοί.
Συνεχίζεται…
