Η αφοσίωση της FSG σε μια στρατηγική βασισμένη στα δεδομένα ήταν αδιάκοπη και ο Klopp ήταν πιο δεκτικός στο να την υιοθετήσει.
Ο Edwards προήχθη από τον Gordon από τεχνικό διευθυντή (technical director) σε αθλητικό διευθυντή (sporting director) το 2016, με την αρμοδιότητα των διαπραγματεύσεων για συμβόλαια και μεταγραφές να αφαιρείται από τον τότε CEO (Ian Ayre).
Όταν ο Klopp και ο Edwards δεν κατέληγαν σε συμφωνία, ο Gordon είχε τον τελευταίο λόγο.
Η FSG καταρρακώθηκε όταν έχασε τον Edwards το 2022 και, όταν ο διάδοχός του, Julian Ward, αποχώρησε έπειτα από μόλις έναν χρόνο στη θέση, επικράτησε αίσθηση αναταραχής. Καθώς δεν μπορούσε να βρει μια κατάλληλη μακροπρόθεσμη λύση, ο Gordon όρισε τον Jorg Schmadtke σε προσωρινή βάση.
Όταν ο Schmadtke αυτοχαρακτηρίστηκε ως «βοηθός» του Klopp, αυτό υπογράμμισε πόσο είχε αλλάξει η ισορροπία δυνάμεων.
Το τέλος μιας εποχής έδωσε στην FSG την ευκαιρία να κάνει επανεκκίνηση — και οι Henry, Gordon και Werner ήξεραν ποιον ήθελαν να οδηγήσει το επόμενο κεφάλαιο.
Ο Edwards είχε απορρίψει περίπου δώδεκα συλλόγους σε όλη την Ευρώπη μετά την αποχώρησή του από το Anfield και απολάμβανε περισσότερο χρόνο με την οικογένειά του, εργαζόμενος στην εταιρεία συμβούλων του Graham, Ludonautics.
Δεν ήταν πρόθυμος να επιστρέψει στη θέση του αθλητικού διευθυντή, αλλά η ευκαιρία να αναλάβει τη διαχείριση ολόκληρης της ποδοσφαιρικής δραστηριότητας της FSG κέντρισε το ενδιαφέρον του.
Από την επιστροφή του, ο Edwards είναι υπεύθυνος για την επίβλεψη του προϋπολογισμού και της στρατηγικής της Liverpool, με την υποστήριξη του Ward — που επέστρεψε ως τεχνικός διευθυντής της FSG — και του διευθυντή ποδοσφαιρικής ανάπτυξης Pedro Marques.
Η FSG στήριξε την κρίση του Edwards με τον διορισμό του αθλητικού διευθυντή Richard Hughes, ο οποίος ηγήθηκε της διαδικασίας που οδήγησε στον διορισμό του Arne Slot ως νέου προπονητή.
Ο Gordon δεν γνώρισε τον Slot μέχρι την επίσκεψή του στο ξενοδοχείο Fairmont στο Pittsburgh, κατά τη διάρκεια της καλοκαιρινής περιοδείας στις Η.Π.Α. τον Ιούλιο του 2024.
Οι ιδιοκτήτες εμπιστεύονται απόλυτα τον Edwards και εκτιμούν το γεγονός ότι δεν παρασύρεται εύκολα. «Το να μη δίνει δεκάρα για τη δημόσια γνώμη είναι ένα από τα μεγάλα του πλεονεκτήματα», λέει μια ανώτερη πηγή κοντά στους ιδιοκτήτες, η οποία ζήτησε ανωνυμία για να προστατεύσει τη θέση της. «Τη μέρα που θα αρχίσεις να δίνεις σημασία σε ό,τι είναι trend στο X, την έχεις πατήσει.»
Μεταγραφική πολιτική
Για να φανεί πόσο έχει προοδεύσει η Liverpool υπό την ιδιοκτησία της FSG, αρκεί να γυρίσουμε πίσω στον Σεπτέμβριο του 2012.
Η καλοκαιρινή μεταγραφική περίοδος είχε κλείσει χωρίς η Liverpool να έχει αντικαταστήσει τον επιθετικό Andy Carroll, ο οποίος είχε δοθεί δανεικός στη West Ham United. Ο Brendan Rodgers ήθελε να αποκτήσει τον Clint Dempsey από τη Fulham, αλλά η FSG — που στόχευε σε παίκτες ηλικίας έως 24 ετών — θεώρησε ότι ο 29χρονος ήταν υπερκοστολογημένος στα 6 εκατομμύρια λίρες.
Προς απογοήτευση του Rodgers, ο Dempsey κατέληξε στην Tottenham.
Οι φίλαθλοι εξοργίστηκαν σε τέτοιο βαθμό, που ο Henry αισθάνθηκε υποχρεωμένος να τους γράψει μια ανοικτή επιστολή.
«Ένα καλοκαιρινό μεταγραφικό παράθυρο που έφερε τρεις νεαρούς, αλλά σημαντικά ταλαντούχους βασικούς — τους Joe Allen, Nuri Sahin και Fabio Borini — καθώς και δύο συναρπαστικές νεαρές προοπτικές για το μέλλον, τους Samed Yesil και Oussama Assaidi, δύσκολα θα μπορούσε να θεωρηθεί αποτυχία, καθώς χτίζουμε για το μέλλον», έγραψε ο Henry.
«Η μεταγραφική πολιτική δεν είχε να κάνει με τη μείωση του κόστους. Είχε — και θα έχει και στο μέλλον — να κάνει με το πώς θα αποκομίζουμε τη μέγιστη αξία για ό,τι ξοδεύουμε, ώστε να μπορούμε να χτίσουμε ποιότητα και βάθος. Οφείλουμε να συμμορφωνόμαστε με τις κατευθυντήριες γραμμές του Financial Fair Play (FFP), που διασφαλίζουν ότι οι δαπάνες συνδέονται με τα έσοδα. Θα επενδύσουμε για να πετύχουμε. Αλλά δεν θα υποθηκεύσουμε το μέλλον με ριψοκίνδυνες δαπάνες.»
Συνεχίζεται…
