Σαν σήμερα οι Reds του Rafa Benitez θα κερδίσουν την Bolton στο Anfield για το πρωτάθλημα, με τον Rafa Benitez να καταγράφει ένα νέο ρεκόρ.
Οι Κόκκινοι θα δυσκολευτούν ως συνήθως με τους Wanderers του Sam Allardyce, τους οποίους θα κερδίσουν με γκολ του Robbie Fowler στο 45′ απο ασίστ του Peter Crouch. Έτσι ο σκόρερ θα γιορτάσει με τον καλύτερο τρόπο τα 31α γενέθλιά του και θα δώσει εορταστική νότα στην συμπλήρωση των 100 Κόκκινων γκολ στο πρωτάθλημα, από την μέρα που ανέλαβε ο Rafa Benitez.
Με τη νίκη τους δε οι Reds θα ανέβουν στην τρίτη θέση του βαθμολογικού πίνακα, στο κυνήγι των προνομιούχων θέσεων της βαθμολογίας, που οδηγούσαν στους ομίλους του Champions League της επόμενης χρονιάς.
Προσέλευση κοινού στο Anfield εκείνο το απόγευμα Κυριακή, 44.194 θεατές και με διαιτητή τον Rob Styles.
Παρακάτω μπορείτε να δείτε το γκολ του «God» Robbie Fowler:
Σαν σήμερα οι Reds του Kenny Dalglish θα κέρδιζαν την Nottingham Forest στο Hillsborough και θα έπαιρναν το εισιτήριο για τον τελικό του FA Cup στο Wembley.
Σε ένα καταπληκτικό παιχνίδι και από τις δύο ομάδες, οι Κόκκινοι έχοντας σε πολύ μεγάλη μέρα τον John Barnes και υποστηριζόμενος από την υπόλοιπη ομάδα, θα δώσει την ευκαιρία στον John Aldridge να σκοράρει δύο φορές, στο 14′ από το σημείο του πέναλτι και στο 51′, το οποίο αργότερα ανακηρύχθηκε στο BBC Goal of the Season.
Οι Κόκκινοι της Nottingham Forest θα μειώσουν με τον γιο του Brian Clough και μετέπειτα παίκτη των Reds, Nigel Clough στο 67′, χωρίς να αλλάξει κάτι άλλο μέχρι το τέλος του παιχνιδιού.
Στο Hillsborough εκείνο το Σαββατιάτικο απόγευμα βρέθηκαν 51.627 θεατές και διαιτητής ήταν ο G. Courtney.
Ακολουθούν τα στιγμιότυπα και τα γκολ της συνάντησης:
Τη νίκη επί της Manchester City στο Anfield θα έπαιρναν σαν σήμερα οι Red του Bob Paisley, στην κούρσα για την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Έχοντας κερδίσει το πρώτο ημιτελικό για το Κύπελλο Πρωταθλητριών στην Ελβετία κόντρα στην Zurich τρεις μέρες νωρίτερα, ο Bob Paisley έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου σε όλους σχετικά με τον τελικό στη Ρώμη, φοβούμενος αποσυντονισμό των παικτών του. Μάλιστα έλεγε «κοιτάζουμε κάθε φορά πόσες κότες έχουμε στο κοτέτσι», θέλοντας να δώσει έμφαση στην σοβαρότητα του παιχνιδιού με τους Πολίτες, καθώς έπρεπε να κερδίσουν για να συνεχίσουν την διεκδίκηση του στέμματος του πρωταθλητή, από τους συνδιεκδικητές Ipswich Town και Manchester City. Οι Citizens θα έρχονταν στο Anfield με έναν βαθμό διαφορά από τους Reds και με αρκετές φιλοδοξίες για τη νίκη.
Το παιχνίδι ξεκίνησε με πολύ ενδιαφέρον και οι Κόκκινοι, μόνο αποσυντονισμένοι δεν ήταν! Βρήκαν όμως απέναντί τους τον τερματοφύλακα των Πολιτών Joe Corrigan σε εξαιρετική μέρα και να τους σταματάει σε σχεδόν κάθε περίπτωση. Και λέμε σχεδόν καθώς σε φάση διαρκείας στο 43′, ο Kevin Keegan έστειλε την μπάλα στα δίχτυα της City, παρά την προσπάθεια του τερματοφύλακα τους να αποσοβήσει το μοιραίο.
Το δεύτερο ημίχρονο θα κυλήσει με τον ίδιο ρυθμό, με τους φιλοξενούμενους να επισκέπτονται με αξιώσεις την εστία των Κόκκινων και σε μία από αυτές ο Brian Kidd με προβολή μέσα από την μικρή περιοχή θα κάνει το 1-1 στο 77′.
Οι Reds όμως θα απαντήσουν άμεσα. Με τη σέντρα, ο Jimmy Case θα εξαπολύσει έναν κεραυνό έξω από την περιοχή των Πολιτών, σημαδεύοντας το οριζόντιο δοκάρι του Joe Corrigan, με την μπάλα να καταλήγει στον Steve Heighway ο οποίος από το ύψος της περιοχής την έστειλε στην άλλη πλευρά από αυτήν που φύλαγε ο τερματοφύλακας των φιλοξενουμένων (78′).
Οι Κόκκινοι με τη νίκη τους αυτή θα πιάσουν στην κορυφή την Ipswich Town με τους ίδιους βαθμούς αλλά και με ένα παιχνίδι λιγότερο.
Προσέλευση κοινού στο Anfield εκείνο το απόγευμα Σαββάτου, 55.283 θεατές και διαιτητής ο J. Rice.
Ακολουθούν στιγμιότυπα και τα γκολ της συνάντησης:
Σαν σήμερα οι Reds του Roy Evans θα κερδίσουν την Ipswich Town στο Anfield για το πρωτάθλημα, με τον Julian Dicks να σημειώνει το τελευταίο του γκολ με την Κόκκινη φανέλα.
Σε μία μέτρια χρονιά και με αλλαγή προπονητή στον πάγκο τους, οι Κόκκινοι προσπαθούσαν να ισορροπήσουν και να ξεφύγουν από τις μέτριες εμφανίσεις που τους είχαν φέρει στην μέση του βαθμολογικού πίνακα.
Το παιχνίδι με τους Tracktor Boys δεν εντυπωσίαζε αγωνιστικά και το μόνο που έμεινε στο κόσμο ήταν το γκολ του Julian Dicks από το σημείο του πέναλτι στο 75′, το οποίο είχε κερδίσει ο Ronnie Whelan. Το γκολ αυτό μάλιστα ήταν και το τελευταίο που σημειώθηκε από παίκτη της Liverpool μπροστά στο θρυλικό παλιό Kop, με τον Julian Dicks να καταγράφει ένα ρεκόρ που είναι αδύνατον να καταρριφθεί.
Το παιχνίδι αυτό που διεξήχθη 11:30 το πρωί λόγω του Grand National (Εθνική Ιπποδρομία που διεξάγεται στο Aintree του Liverpool) παρακολούθησαν στο Anfield 30.485 θεατές και διαιτητής ήταν ο D. G. Gallagher.
Στο παρακάτω βίντεο και στο χρονικό σημείο 1:15′:19″ μπορείτε να δείτε το τελευταίο γκολ του Julian Dicks με την famous Red shirt:
Σαν σήμερα γεννιέται στο Toxteth του Liverpool ο πρώην επιθετικός των Reds και της εθνικής Αγγλίας, ο επονομαζόμενος «God» από τους φίλους της Liverpool, ο Robert Bernard Fowler.
Τον ανακάλυψε ο Jim Aspinall σε ηλικία 11 ετών και τον έφερε στις ακαδημίες της Liverpool. Έτσι ο Robbie τον Απρίλιο του 1992 και σε ηλικία 17 ετών θα υπέγραφε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με τους Reds, βάζοντας στην πραγματικότητα υπογραφή σε μια μεγαλειώδη καριέρα.
Το Kop τον φωνάζει «God» και όχι άδικα. Στην πρώτη του θητεία στους Reds ο Robbie σκόραρε 171 γκολ σε 330 εμφανίσεις, κατακτώντας ένα UEFA Cup, ένα FA Cup, ένα UEFA Super Cup και δύο League Cup. Ανήμερα των γενεθλίων του το 1995 θα ψηφιστεί από την Ένωση Ποδοσφαιριστών ως ο καλύτερος νέος παίκτης της χρονιάς, τίτλο που θα κερδίσει και την αμέσως επόμενη.
Η άφιξη του Gerard Houllier και η εμφάνιση του Michael Owen έφερε προβλήματα στον Robbie. Ο Γάλλος, αν και έπαιζε με δύο φορ, προτιμούσε το παραδοσιακό δίδυμο «ψηλού – κοντού». Οι «ψηλοί» ήταν είτε ο Anelka είτε ο Heskey, κάτι που άφηνε χώρο για έναν μόλις «κοντό», με τη προτίμησή του να είναι ο Owen. Ο περιορισμός του Robbie σε συμμετοχές έφερε την αντίδραση του παίκτη και εν τέλει τη φυγή του το 2001 έναντι 11 εκατ. λιρών για την Leeds.
Την πώλησή του ακολούθησε σωρεία αντιδράσεων των οπαδών των Reds, με μεγάλο αριθμό γραμμάτων να κατακλύζει τον τοπικό τύπο. Όμως ο Folwer ήταν δηλωμένος οπαδός των Reds και παρά τις μέτριες εμφανίσεις του σε Leeds και Manchester City, παρέμεινε και παραμένει πολύ ψηλά στη συνείδηση των απανταχού Liverpudlians.
Ο ίδιος ο Robbie δεν έκλεισε ποτέ τη πόρτα της επιστροφής και άσκησε προσωπικά πίεση στον Rafa Benitez, η οποία απέδωσε καρπούς το 2006. Η City του επέτρεψε να λύσει το συμβόλαιό του και να μετακινηθεί ως ελεύθερος στην ομάδα της καρδιάς του, σκορπόντας φρενήρη ενθουσιασμό στον κόσμο της Liverpool, ο οποίος έβλεπε να σβήνει μια μεγάλη αδικία του παρελθόντος. Μπορεί ο Robbie να μην ήταν πλέον στην κατάσταση και τη φόρμα της πρώτης του θητείας, όμως στον ενάμιση χρόνο που παρέμεινε στο Anfield πρόλαβε να σκοράρει 12 φορές σε 39 αγώνες και κατακτώντας το FA. Cup.
Αίσθηση προκάλεσε η αντίδραση στο πρώτο του ματς μετά την επιστροφή. Με το σκορ ισόπαλο κόντρα στη Birmingham, o Rafa πέταξε στο γήπεδο τον «God», με το Anfield να σείεται για την… δευτέρα παρουσία.
Το καλοκαίρι του 2007 θα μετακινηθεί στην Ουαλία για χάρη της Cardiff City και το επόμενο καλοκαίρι θα δεχθεί την πρόταση του πρώην συμπαίκτη του στους Reds και τότε προπονητή της Blackburn Rovers, Paul Ince, για την μετακίνησή του στα Ρόδα. Από το Ewood Park θα φύγει έξι μήνες αργότερα για την Αυστραλία, όπου και θα κρεμάσει τα παπούτσια του το καλοκαίρι του 2012.
Ο Robbie είναι ένα παιδί του Liverpool, κατάφορα ερωτευμένος με την μεγαλύτερη ομάδα της πόλης και ένας από τους πλέον χαρισματικούς σκόρερ της ιστορίας της. Ήταν δίκαια το πρόσωπο της ομάδας στα 90s, αναλαμβάνοντας όλες τις ανάλογες ευθύνες. Στην ιστορία έμεινε η απεργία των εργατών των αποβάθρων του λιμανιού το 1995, την οποία ο Robbie στήριξε φορώντας φανέλα την οποία φανέρωσε έπειτα από τέρμα του μπροστά στο Kop. Ήταν στις κερκίδες στο τελικό της Πόλης, ενώ για την επιστροφή του, είχε δηλώσει πως «είναι σαν να είμαι παιδάκι, να ξυπνάω και να είναι κάθε μέρα Χριστούγεννα».
Φυσικά, έχει μείνει αλησμόνητος ο πανηγυρισμός του με το… ρούφηγμα της γραμμής, ως απάντηση στους οπαδούς της Everton, οι οποίοι τον κατηγορούσαν για χρήση ουσιών!
Απολαύστε παρακάτω δύο βίντεο. Το ένα είναι από την συνέντευξή του όταν επέστρεψε στους Κόκκινους και το άλλο με 100 γκολ από τον God (ο ήχος στο βίντεο ανοίγει στο 1′:01″):
Σαν σήμερα οι Reds του Jurgen Klopp θα κερδίσουν την Stoke City στο Britannia Stadium για το πρωτάθλημα, με ανατροπή σε διάστημα δύο λεπτών!
Οι Κόκκινοι διεκδικούσαν την έξοδό τους στους ομίλους του Champions League της επόμενης χρονιάς και η νίκη στα εναπομείναντα παιχνίδια της χρονιάς, ήταν επιτακτική ανάγκη. Από την άλλη οι γηπεδούχοι δεν είχαν εξασφαλίσει και μαθηματικά την απεμπλοκή τους από την επικίνδυνη ζώνη του υποβιβασμού, με τους βαθμούς να είναι και γι’ αυτούς το ίδιο σημαντική όσο και για τους Reds.
Το παιχνίδι ξεκίνησε με αρκετά καλό ρυθμό, με τους γηπεδούχους να στριμώχνουν τους Reds αλλά να βρίσκουν μπροστά τους έναν εξαιρετικό Simon Mignolet, ο οποίος τους σταμάτησε σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις. Και λέμε σχεδόν καθώς οι Potters κατάφεραν να προηγηθούν με κεφαλιά του Jon Walters στο 44′.
Στο δεύτερο ημίχρονο ο Jurgen Klopp πέρασε στο παιχνίδι τους Philippe Coutinho και Roberto Firmino, οι οποίοι έμελλε να είναι οι πρωταγωνιστές της αλλαγής του σκηνικού υπέρ των Κόκκινων.
Αρχικά ο Philippe Coutinho στο 70′ θα ισοφαρίσει με σουτ μέσα από την περιοχή των γηπεδούχων, για να ανατρέψει πλήρως το σκορ ο Roberto Firmino στο 72′, όταν σε ασίστ του Gini Wijnalum, έφυγε στην πλάτη της άμυνας των γηπεδούχων και με εκπληκτικό σουτ έξω από την περιοχή, εκτέλεσε τον ανήμπορο να αντιδράσει Lee Grant, δίνοντας το έναυσμα για έξαλλους πανηγυρισμούς στους περίπου 3000 ταξιδιώτες από το Liverpool.
Με τη νίκη τους οι Κόκκινοι ανέβηκαν στην τρίτη θέση της βαθμολογίας, δύο βαθμούς περισσότερους από την Manchester City αλλά κι ένα παιχνίδι περισσότερο.
Στο Britannia Stadium βρέθηκαν εκείνο το απόγευμα Σαββάτου 27.568 θεατές και διαιτητής ήταν ο Mike Dean.
Παρακάτω μπορείτε να απολαύσετε τα γκολ της συνάντησης:
Σαν σήμερα οι Reds θα διασύρουν την Sheffield Wednesday στο Anfield για το πρωτάθλημα και θα συνεχίσουν το κυνήγι του τίτλου.
Ο προπονητής των φιλοξενούμενων Owls Ron Atkinson, γνωστός από το πέρασμα του στον πάγκο της Manchester United, δήλωνε ιδιαίτερα αισιόδοξος για θετικό αποτέλεσμα στο Anfield μια μέρα πριν τον αγώνα, κάνοντας λόγο μάλιστα για «πολύ κοντινό επίπεδο αγωνιστικά» των δύο ομάδων και ότι θα έκαναν πολύ περισσότερα από το να δυσκολέψουν το απόγευμα των Reds στο Anfield, παρά το ότι η Wednesday μαχόταν για τη παραμονή και η Liverpool για τον τίτλο!
Φυσικά όλα αυτά αποδεικνύονται στο χορτάρι κι έτσι έγινε. Αφού οι Κόκκινοι απέφυγαν σε δύο περιπτώσεις παιδαριωδών λαθών της άμυνας τους να δεχθούν το γκολ από τον David Hirst, άνοιξαν το σκορ με τον Steve McMahon στο 8′, για να κάνει το 2-0 ο Peter Beardsley στο 42′.
Οι Reds θα είναι καταιγιστικοί στο δεύτερο ημίχρονο με τον John Aldridge να χάνει σωρεία ευκαιριών, τόσες που εύκολα θα μπορούσε να καταγράψει άλλο ένα χατ-τρικ με την Κόκκινη φανέλα κι εν τέλει τον Ray Houghton να γράφει με σουτ μέσα από την περιοχή το 3-0 στο 57′.
Ασταμάτητοι οι Κόκκινοι θα κάνουν το 4-0 με τον Peter Beardsley στο 66′, για να μειώσουν οι φιλοξενούμενοι με τον Dean Barrick στο 68′. Το επιθετικό κρεσέντο των Reds δεν θα σταματήσει αλλά θα αποδώσει μόλις ακόμα μία φορά, με τον John Barnes να γράφει το 5-1 στο 80′. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε ότι το τελικό αποτέλεσμα, κολάκευε τις Κουκουβάγιες και δεν δικαίωσε σε καμία περίπτωση τον Ron Atkinson στις… προβλέψεις του.
Το τέλος του παιχνιδιού βρήκε τους Κόκκινους να είναι στην δεύτερη θέση του βαθμολογικού πίνακα, τρεις βαθμούς πίσω από την Arsenal αλλά και με ένα παιχνίδι λιγότερο, με τη νίκη τους αυτή να είναι η δέκατη συνεχόμενη από τις 18 Φεβρουαρίου.
Την επιθετική πανδαισία των Reds εκείνο το πρωινό Σαββάτου – το παιχνίδι ξεκίνησε στις 11:30 το πρωί λόγω διεξαγωγής του Grand National (Εθνική Ιπποδρομία) – 39.672 θεατές και διαιτητής ήταν ο H. Taylor.
Στο παρακάτω βίντεο, μπορείτε να απολαύσετε φάσεις και γκολ από το παιχνίδι:
Σαν σήμερα οι Reds του Gerard Houllier θα επιβληθούν δύσκολα της Wycombe Wanderers στο Villa Park και θα προκριθούν στον τελικό του FA Cup.
Πριν τη σέντρα του παιχνιδιού οι παίκτες της Wycombe είχαν βγει στον αγωνιστικό χώρο του Villa Park και ντυμένοι με τις νέες τους φόρμες, περιεργαζόντουσαν το πρόγραμμα του αγώνα στις σελίδες που είχε αναφορά στο ρόστερ της ομάδας τους, μην πιστεύοντας ότι ήταν εκεί εκείνη την μέρα, λίγο πριν την σέντρα ενός τόσο σημαντικού παιχνιδιού για την ιστορία του συλλόγου τους. Στο πλευρό των Wanderers ήταν 20.000 εκδρομείς, που θα δημιουργούσαν μία ζεστή ατμόσφαιρα, στην προσπάθειά τους να δουν την αγαπημένη τους ομάδα, να πηγαίνει μέχρι το τέλος του ταξιδιού, δηλαδή τον τελικό στο Millenium Stadium (το Wembley ήταν τότε σε διαδικασία ανακατασκευής).
Οι Reds, έχοντας παίξει στην Βαρκελώνη τρεις μέρες νωρίτερα και αποσπώντας την ισοπαλία από την Barcelona, στο πλαίσιο των ημιτελικών του UEFA Cup, φάνταζαν το αδιαφιλονίκητο φαβορί της αναμέτρησης και δυσθεώρητο μέγεθος στα μάτια των παικτών της ομάδας που ήταν 18η στην Nationwide Second Division (η σημερινή League One – τρίτη εθνική κατηγορία).
Όλα αυτά βέβαια αποδείχτηκαν θεωρητικά, καθώς στο παιχνίδι οι Wanderers πρόβαλαν σθεναρή αντίσταση στους Reds, που σε όσες φορές πλησίασαν στο γκολ είτε με τον Michael Owen, είτε με τον Christian Ziege, έπεσαν πάνω στον πολύ καλό τερματοφύλακα της Wycombe, Martin Taylor.
Οι Wanderers προσπάθησαν να φανούν απειλητικοί σε κάποιες περιπτώσεις, όμως η προτεραιότητα τους ήταν το μηδέν παθητικό. Αυτό όμως δεν κράτησε όσο θα ήθελαν, καθώς ο Emile Heskey με κεφαλιά από σέντρα του Steven Gerrard θα γράψει το 1-0 για τους Reds στο 78′.
Πέντε λεπτά αργότερα, ο σκόρερ θα κερδίσει φάουλ έξω από την περιοχή του Martin Taylor, την εκτέλεση του οποίου θα αναλάβει ο Robbie Fowler. Με μια… θεϊκή εκτέλεση, θα στείλει τη μπάλα στο γάμμα της εστίας των Wanderers, γράφοντας το 2-0, δίνοντας την αφορμή στους οπαδούς της Liverpool να πανηγυρίζουν για την επικείμενη δεύτερη επίσκεψη τους στο Cardiff εκείνη την χρονιά (είχαν κατακτήσει το League Cup 40 μέρες νωρίτερα).
Όμως οι Wanderers δεν είχαν σκοπό να αφήσουν ήσυχους τους Reds και με τον αρχηγό τους Keith Ryan στο 88′ θα μειώσουν σε 2-1, δίνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον στον εναπομείναντα χρόνο του ημιτελικού.
Στα πέντε περίπου λεπτά (μαζί με τις καθυστερήσεις) που ακολούθησαν, δεν άλλαξε κάτι κι έτσι οι κόκκινοι θα προκριθούν στον τελικό της διοργάνωσης με τους παίκτες της Wycombe να κερδίζουν τόσο το χειροκρότημα των 20.000 οπαδών τους, όσο και αυτών της Liverpool, για την αξιέπαινη πορεία τους στη διοργάνωση και την φανταστική εκείνη τη μέρα απόδοσή τους.
Στο τέλος, ιδιαίτερο χειροκρότημα δέχθηκε και ο Gerrard Houllier, ο οποίος πιστώθηκε ότι πήγε την ομάδα σε ένα δεύτερο τελικό κείνη την χρονιά και εκκρεμούσε να ολοκληρωθεί ακόμα μία παρουσία σε άλλον έναν (UEFA), όπως και συνέβη τη στην πορεία.
Στο Villa Park εκείνο το βροχερό απόγευμα Κυριακής βρέθηκαν 40.037 οπαδοί των δύο ομάδων και διαιτητής ήταν ο Paul Durkin.
Απολαύστε παρακάτω τα στιγμιότυπα και τα γκολ του ημιτελικού εκείνου:
Σαν σήμερα οι Reds του Rafa Benitez θα κερδίσουν την Benfica στο Anfield για την φάση των «8» του Europa League και θα περάσουν στους ημιτελικούς του θεσμού.
Την Benfica θα αντιμετώπιζαν για δέκατη φορά σε ευρωπαϊκό παιχνίδι, ένα ρεκόρ που οι Reds είχαν με την Chelsea και θα ισοφάριζαν οι Πορτογάλοι.
Οι Κόκκινοι είχαν ηττηθεί με 1-0 στο Da Luz, όμως θα έκλειναν το πρώτο ημίχρονο με σκορ πρόκρισης, αφού ένα γκολ του Kuyt στο 27′ και ένα του Lucas στο 34′ είχαν φέρει το σκορ στο 2-0. Λίγο πριν το ημίχρονο, ο Fernando Torres προσγειώθηκε άτσαλα στον αγωνιστικό χώρο έπειτα από μονομαχία με τον David Luiz, αποκομίζοντας πρόβλημα στο γόνατο. Αυτό δεν τον πτόησε, αφού έπαιξε κανονικά μέχρι το 86′ σκοράροντας δύο γκολ, ένα στο 59′ για το 3-0 και ένα στο 82′ για το τελικό 4-1 (είχε μειώσει με απευθείας εκτέλεση φάουλ ο Cardoso στο 70′).
Αυτός ο τραυματισμός, ήταν η αρχή του τέλους για τον Torres, αφού τον άφησε έξω για όλη την υπόλοιπη σεζόν και τον ανάγκασε να προβεί σε ιατρικά… εγκλήματα, ούτως ώστε να προλάβει το Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής.
Αξίζει να αναφερθεί ότι με τους φιλοξενούμενους αγωνίσθηκαν οι David Luiz, Javi Garcia, Ramires και Ángel Di María, γνωστοί για το μετέπειτα πέρασμά τους από το αγγλικό πρωτάθλημα με Chelsea, Manchester City και Manchester United.
Προσέλευση κοινού στο Anfield εκείνο το βράδυ Πέμπτης, 42.377 θεατές, ανάμεσά τους και επτά μέλη της Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων Liverpool. Διαιτητής του παιχνιδιού ο Ολλανδός B. Kuipers.
Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε φάσεις και τα γκολ της συνάντησης:
Σαν σήμερα οι Reds του Rafa Benitez θα κερδίσουν την Arsenal στο Anfield για την φάση των «8» του Champions League και θα προκριθούν στα ημιτελικά του θεσμού.
Με τους Reds να έχουν αποσπάσει ισοπαλία με 1-1 στο Emirates, οι περισσότεροι θα περίμεναν μια συντηρητική ενδεκάδα από τον Rafa Benitez, όμως ο Ισπανός τεχνικός παρέταξε ένα άκρως επιθετικό σχήμα με τον Crouch στην κορυφή της επίθεσης, πίσω του τον Torres, τον Kuyt στο δεξί άκρο της επίθεσης και τον Gerrard σε θέση έξω αριστερά!
Το παιχνίδι ξεκίνησε με την Arsenal πραγματικά να «πετάει» στο γήπεδο και οι παίχτες της να αλλάζουν θέσεις και πάσες με κινηματογραφική ταχύτητα. Έτσι το γκολ του Abοu Diaby (13′) ήρθε φυσιολογικά κι έτσι η Liverpool βρέθηκε να κυνηγάει στο σκορ. Στην πρώτη σοβαρή επίσκεψη των Reds στα καρέ του Almunia, η ομάδα μας κέρδισε κόρνερ, από το οποίο προήλθε η ισοφάριση χάρις την εξαίρετη κεφαλιά του Sami Hyypia (30′), με το Anfield να παίρνει φωτιά.
Η Arsenal χάσει στο 38′ τον Flamini λόγω τραυματισμού (αντικαταστάθηκε από τον Gilberto Silva), κάτι που άλλαξε τις ισορροπίες μιας και ο Βραζιλιάνος παρά την αδιαμφισβήτητη ποιότητά του, είχε χάσει πια την ταχύτητά του. Το δίδυμο Crouch – Torres στην επίθεση δημιουργούσε προβλήματα στην αμυντική γραμμή των Gunners και το γκολ ήταν θέμα χρόνου. Στο 69′, μετά από βολέ του Reina, ο Crouch πήρε την κεφαλιά, η μπάλα έφτασε στον Torres μέσα στην περιοχή, με τον Ισπανό να βάζει πλάτη τον αντίπαλό του, να γυρνάει και να πλασάρει στην άλλη γωνία, σκοράροντας ίσως το ομορφότερο γκολ του με την κόκκινη φανέλα.
Η είσοδος του 19χρονου Theo Walcott έδωσε νέα πνοή στο παιχνίδι της Arsenal. Στο 84′, ο νεαρός εξτρέμ πήρε τη μπάλα κάτω από τη σέντρα, πέρασε όποιον βρήκε μπροστά του, απέφυγε τις προσπάθειες της άμυνας να τον ανακόψει έστω και με φάουλ και γύρισε τη μπάλα στον αμαρκάριστο Adebayor, ο οποίος με πλασέ έδωσε σκορ πρόκρισης στην ομάδα του Wenger.
Η Liverpool ήταν κυριολεκτικά φάτσα με τον αποκλεισμό, όμως δεν είχε πει ακόμα την τελευταία της λέξη. Με τη σέντρα, ο Babel πήρε τη μπάλα, μπήκε με… νταϊλίκι μέσα στην περιοχή της Arsenal, με τον Kolo Toure να τον γκρεμίζει. Ο διαιτητής καταλόγισε πέναλτι και ο Steven Gerrard ανέλαβε την ευθύνη να επιστρέψουν οι καρδιές των φίλων της Liverpool στη θέση τους. Η εκτέλεση ήταν άψογη και ο αρχηγός έδωσε και πάλι σκορ πρόκρισης στην ομάδα του Benitez, ένα λεπτό μόλις μετά το σοκ της ισοφάρισης.
Φωνές, πανηγύρια, πραγματικό κολαστήριο το Anfield εκείνη τη βραδιά, με κόσμο και ομάδα στους επτά ουρανούς. Η Arsenal βγήκε όλη μπροστά στο τέλος για το γκολ που θα της έδινε την πρόκριση, όμως στο 90′ και ύστερα από ένα διώξιμο του Dirk Kuyt, ο Babel έφυγε σαν σφαίρα μπροστά, έμεινε όρθιος από την προσπάθεια του Fabregas να τον ρίξει στο έδαφος τραβώντας του τη φανέλα και πλάσαρε σωστά τον Almunia γράφοντας το 4-2.
Στο Anfield εκείνο το βράδυ Τρίτης βρέθηκαν 41.985 θεατές, ανάμεσά τους και 15 μέλη της Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων Liverpool. Διαιτητής της συνάντησης ήταν ο Σουηδός P. Fröjdfeldt.
Απολαύστε τα γκολ της συνάντησης με Phil Thompson να πανηγυρίζει στο στούντιο του Sky Sports:
