Πριν να καταλήξει στη Liverpool o Cassidy αγωνίστηκε σε μια ομάδα του Sunday League που ονομαζόταν The Pacific.
Έτσι γνώρισε τον Carragher που εκείνη την εποχή αγωνιζόταν σε μια άλλη ομάδα στο ίδιο πρωτάθλημα, που λεγόταν Merton Villa.
Υπήρξαν και άλλα παιδιά από την The Pacific που ήρθαν στις Liverpool και Everton όπως οι Jon Murphy, Ged Hennigan και Dominic Morley αλλά ο Cassidy ήταν αυτός που ξεχώρισε.
Στα πρώτα του χρόνια στη Liverpool οι Cassidy και Carragher αγωνίζονταν μαζί ως επιθετικοί. Η αλληλοκατανόηση τους μάλιστα ήταν τέτοια που οι προπονητές των Κόκκινων τους επέτρεπαν να παίζουν σε μεγαλύτερες ηλικιακά ομάδες.
Επειδή όμως δεν είχαν δυναμώσει αρκετά, σωματικά, συχνά ο ένας αντικαθιστούσε τον άλλο στο ημίχρονο.
Στην οικογένεια του ο Carragher ακούει στο όνομα ‘James’. Στο ευρύ κοινό είναι γνωστός ως ‘Jamie’ εξαιτίας του Steve Highway, τότε Διευθυντή της Ακαδημίας των Κόκκινων, ο οποίος άρχισε να αναφέρεται σε αυτούς τους δύο ως ‘οι δύο Jamies’, όταν τους κάλεσαν στο Lilleshall , δηλαδή στο FA School of Excellence στα Midlands.
Με την επιστροφή του από μια επίσκεψη τότε από το Lilleshall, o Steve Highway, έγραψε σε ένα πρόγραμμα αγώνα: «Και τα δυο αγόρια είναι σούπερ παίκτες».
Ο Cassidy, γνωστός επίσης και ως ‘Case’ ήταν ένας παίκτης που τον ήθελαν όλοι δίπλα τους λόγω των διακριτικών ηγετικών προσόντων του. Η παρουσία του πάντα ενέπνεε καθησύχαση αφού η συνέπεια και η ωριμότητα του ήταν εμφανείς αρετές.
Μερικοί τον ήθελαν και στην παρέα τους όχι μόνο για το ταλέντο του αλλά κα για των κώδικα ντυσίματος που είχε.
Οι συμπαίκτες του εκείνης της εποχής -που μίλησαν ανώνυμα λόγω της κατάστασης του στις μέρες μας, μιλούν για έναν ‘κομψό’ ποδοσφαιριστή, του οποίου το σουτ ήταν τόσο άγριο όσο και τα τάκλιν του.
Αν έπρεπε να κερδίσουν πίσω την κατοχή της μπάλας με τάκλιν, ο Cassidy βρισκόταν εκεί και απολάμβανε που το έκανε. Σε συζητήσεις μάλιστα είναι πολλοί αυτοί που τον συγκρίνουν με τον τρία χρόνια μικρότερο του και μετέπειτα θρύλο των Κόκκινων, Steven Gerrard.
Αν και ήταν καλός στον αέρα και ικανός δρομέας, ο Cassidy ήταν αριστεροπόδαρος, κάτι που του προσέθετε επιπλέον αίγλη.
Όσοι παρακολουθούσαν τις ομάδες της Ακαδημίας εκείνη την περίοδο, περιγράφουν έναν παίκτη που τα είχε όλα, τόσα μάλιστα όσα χρειαζόταν για να τον καλέσει για προπόνηση με την Εθνική Αγγλίας ο Terry Venables καθώς η ομάδα του προετοιμαζόταν για το Euro 1996.
Στην αυτοβιογραφία του ο Jamie Carragher περιγράφει εκείνη την ομάδα που κέρδισε το FA Youth Cup ως ‘scallies’ (κατεργάρηδες) δηλαδή όχι μια ομάδα τόσο καλή σε ταλέντο αλλά μια ομάδα παικτών γεμάτους από επιθυμία.
Ο Cassidy έπαιζε στα αριστερά του κέντρου και ταίριαζε απόλυτα στη νοοτροπία εκείνης της ομάδας της οποίας η επιτυχία ήρθε στον κατάλληλο χρόνο αφού η πρώτη ομάδα είχε χάσει σε Τελικό FA Cup από τη ManchesterUnited.
Στους μήνες που ακολούθησαν οι Cassidy, Carragher, Owen και Thompson άρχισαν να συμμετέχουν περισσότερο στις προπονήσεις της πρώτης ομάδας ενώ ανέβηκαν και μισθολογικά πηγαίνοντας στις 750 λίρες την εβδομάδα από τις 250 που είχαν πριν.
Τον Δεκέμβριο του 1996 και σε ηλικία 18 ετών , στον Cassidy δόθηκε η φανέλα της πρώτης ομάδας με τον αριθμό 22 ενώ επιλέχθηκε και στην αποστολή στο Anfield εναντίον της Sheffield Wednesday. Αν και δεν μπήκε στον αγωνιστικό χώρο εκείνη την ημέρα- που η Liverpool έχασε με 1-0, όλα έδειχναν πως πλησίαζα στο ντεμπούτο του.
Μερικοί από τους προπονητές του στη Liverpool αναγνώρισαν πως ήταν διαφορετικός χαρακτήρας από τους Carragher και Thompson οι οποίοι περιγράφονται ως…μανιακοί.
Ο μεν Carragher αντιμετώπιζε τις προπονήσεις σαν να έπαιζε σε κανονικό αγώνα, ο δε Thompson έλεγε στους βασικούς παίκτες της πρώτης ενδεκάδας πως θα έπαιρνε τη θέση τους.
Ο Cassidy έδειχνε μια επιθετικότητα στον αγωνιστικό χώρο αλλά η ήρεμη συμπεριφορά του οδηγούσε συχνά σε ερωτήσεις που αφορούσαν τη γλώσσα του σώματος. Ενδιαφερόταν πράγματι αρκετά;
Οι συμπαίκτες του έτσι πιστεύουν και παραθέτουν ως μαρτυρία το τάκλιν που έκανε σε έναν αγώνα αναπληρωματικών λίγο μετά το πρόβλημα που είχε με τον πρόσθιο χιαστό σύνδεσμο.
Το αποτέλεσμα ήταν να σπάσει το πόδι του και να περάσει 18 μήνες εκτός δράσης. Οι δύο αυτοί τραυματισμοί του στοίχησαν 3 σαιζόν σε μια περίοδο που οι συνομήλικοι του άρχισαν να παίζουν στην πρώτη ομάδα με αξιώσεις.
Υπάρχει η πεποίθηση για εκείνη την περίοδο πως οι τραυματισμοί επηρέασαν την ταχύτητα του, ένα μεγάλο μειονέκτημα σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο στο ανώτερο επίπεδο του βασιζόταν στη φυσική κατάσταση ιδιαίτερα στο κέντρο.
Ένα άτομο-ανώνυμα, που γνώριζε για την κατάσταση του Cassidy τον χαρακτηρίζει ως «πραγματικά, πραγματικά άτυχο.»
Μετά από μια μεγάλη περίοδο και πάλι εκτός αγωνιστικής δράσης οι συμπαίκτες του θα κοιτούσαν τα πόδια του Cassidy στο Melwood και θα παρατηρούσαν πως το ένα του γόνατο είχε διπλασιαστεί σε μέγεθος παρά τις προσπάθειες των ειδικών και τις επικαλαμίδες που φορούσε.
Ο Owen στο μεταξύ λόγω των αποδόσεων του με την Εθνική Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998 είχε εξελιχθεί σε σουπερσταρ και ως το καλοκαίρι του 1999 είχε φορέσει 86 φορές τη φανέλα των Κόκκινων, ενώ ο Carragher είχε ήδη 70 εμφανίσεις και ο Thompson 25. Ο Gerrard είχε αρχίσει και αυτός να εμφανίζεται παίζοντας σε 13 αγώνες της σαιζόν 1998-99.
Συνεχίζεται…
