Ο Martin Kelly ξέρει ότι αποτελεί την απάντηση σε μια ερώτηση κουίζ στις παμπ της χώρας.
«Ναι, προφανώς η πιο σύντομη καριέρα στην ιστορία της εθνικής Αγγλίας», λέει χαμογελώντας.
«Δεν ξέρω πόσο ακριβές είναι, αλλά αυτό μου έχουν πει. Είμαι απόλυτα εντάξει με αυτό. Το ντεμπούτο μου με την εθνική ήταν από τις πιο περήφανες στιγμές της ζωής μου.»
Ήταν Μάιος του 2012, όταν ο Kelly αντικατέστησε τον Phil Jones στο 88ο λεπτό σε φιλικό ματς με τη Νορβηγία στο Όσλο, το οποίο έληξε 1-0.
Μαζί με τις καθυστερήσεις, βρέθηκε στον αγωνιστικό χώρο για έξι λεπτά και 53 δευτερόλεπτα — ένα δευτερόλεπτο λιγότερο από τον Nathaniel Chalobah που αγωνίστηκε απέναντι στην Ισπανία σε ματς του Nations League έξι χρόνια αργότερα.
«Μπήκα ως δεξιός μπακ, έκανα μερικές επαφές με την μπάλα, και μετά τελείωσε», θυμάται ο Kelly. «Όταν ο Gary Cahill έσπασε το σαγόνι του μία εβδομάδα αργότερα, ο προπονητής της Αγγλίας Roy Hodgson με κάλεσε ως αντικαταστάτη στην αποστολή για το Euro. Ήταν κρίμα που πέρασα τις πρώτες 10 μέρες του τουρνουά στο κρεβάτι με έναν ιό και δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να ξαναπαίξω με την Αγγλία, αλλά το να βρίσκομαι εκεί σήμαινε πολλά για μένα μετά τα εμπόδια που είχα ξεπεράσει.»
Στα 35 του σήμερα, ο Martin Kelly αναπολεί τρώγοντας πρωινό στο Lower Stretton, ένα χωριό ανάμεσα στο Λίβερπουλ και το Μάντσεστερ, μετά την απόσυρσή του από την ενεργό δράση.
Ο απόφοιτος της ακαδημίας της Liverpool έκανε 62 εμφανίσεις με τον αγαπημένο του σύλλογο, πριν περάσει οκτώ παραγωγικά χρόνια στην Crystal Palace.
Υπέστη ρήξη πρόσθιου χιαστού (ACL) στο γόνατο στο ντεμπούτο του με τη Wigan Athletic απέναντι στη Blackburn Rovers για την Championship τον Φεβρουάριο του 2023, έχοντας πάει δανεικός από τη West Bromwich Albion, και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά επαγγελματικά.
Την περασμένη σεζόν προπονήθηκε με τη Salford City της League Two, υπό τις οδηγίες του πρώην προπονητή του στη Liverpool, Karl Robinson, με σκοπό την επιστροφή, αλλά δεν προέκυψε κάποια κατάλληλη πρόταση.
Τώρα είναι έτοιμος για ένα νέο κεφάλαιο.
«Δεν έφτασα ποτέ στο σημείο να γράψω μια ανάρτηση στα social media για να το ανακοινώσω· το είπα μόνο σε φίλους και οικογένεια, αλλά ναι, έχω αποσυρθεί», λέει.
«Ήταν τον Μάρτιο όταν κάθισα με την οικογένεια και τους είπα ότι το σκεφτόμουν. Την ίδια περίοδο με κάλεσαν να παίξω με τη Liverpool σε έναν αγώνα θρύλων εναντίον της Chelsea. Ένα από τα κριτήρια ήταν να είσαι αποσυρμένος, οπότε αυτό απλώς επιβεβαίωσε την απόφασή μου.
Μετά από τόσα χρόνια που είχα μόνο τρεις ή τέσσερις εβδομάδες διακοπές πριν ξαναμπώ στην προετοιμασία, ήταν υπέροχο να έχω ένα μακρύ καλοκαίρι με την οικογένεια. Οι κόρες μου είναι πέντε και οκτώ χρονών, οπότε απολαμβάνω πραγματικά να είμαι κοντά τους ως πατέρας· να κάνω πράγματα που δεν μπορούσα ως ποδοσφαιριστής, όπως να τις πηγαίνω στο σχολείο.»
Ο Kelly έχει ήδη αποκτήσει το δίπλωμα UEFA B και προετοιμάζεται να ξεκινήσει τις σπουδές για το δίπλωμα A.
Βοήθησε σε κάποιες προπονήσεις κατά την περίοδο του στη Salford και έχει δοκιμάσει λίγο και τη δημοσιογραφία, καθώς σκέφτεται το επόμενο βήμα του.
«Πιστεύω ότι έχω τα προσόντα για να γίνω προπονητής, αλλά βρίσκομαι στο ξεκίνημα της διαδρομής», λέει. «Είμαι έτοιμος να μάθω, και το βλέπω ως ένα σχέδιο 30 χρόνων για να επιστρέψω κάτι στο ποδόσφαιρο, σε όποιον ρόλο μπορώ. Ο χρόνος μου στη Salford ήταν πραγματικά πολύτιμος, καθώς είδα πώς λειτουργεί μια ομάδα σε αυτό το επίπεδο. Οι παίκτες της “Class of ’92” — (στη Salford συνιδιοκτήτες είναι οι θρύλοι της Manchester United Gary Neville, Paul Scholes, RyanGiggs, Nicky Butt) — ήταν πραγματικά ενεργοί. Νομίζω ότι αυτό που με βοήθησε είναι ότι ήταν μια σταδιακή μετάβαση. Μερικοί αποσύρονται μετά από μια σεζόν με 50 παιχνίδια: αυτό πρέπει να είναι πολύ πιο δύσκολο.»
Ο Kelly συνεχίζει να παίζει κάθε Τρίτη βράδυ, σε γήπεδο 4G κοντά στο αεροδρόμιο του Μάντσεστερ, με μια σειρά από πρώην ποδοσφαιριστές της Premier League, όπως οι Joleon Lescott, Phil Bardsley, Danny Drinkwater, Oumar Niasse, Papiss Cisse και Danny Simpson.
«Ήταν ο James Chester (πρώην παίκτης της Aston Villa) που με έβαλε σε αυτό το γκρουπ στο WhatsApp», λέει. «Είναι αγώνας 11 εναντίον 11 σε γήπεδο επτά επί επτά, οπότε είναι αρκετά κλειστό, και συνήθως παίζουν πέντε ή έξι πρώην επαγγελματίες σε κάθε πλευρά. Δεν υπάρχει διαιτητής, παίζουμε για μία ώρα και οι ηττημένοι πληρώνουν το γήπεδο. Είναι αστείο το πόσο δεν θέλουν οι πρώην επαγγελματίες να δώσουν ένα δεκάρικο.»
Συνεχίζεται…
