Σχέσεις με τους φιλάθλους
Όταν ο Bill Shankly μετέτρεψε τη Liverpool από μια ομάδα που πάλευε στη δεύτερη κατηγορία σε πρωταθλήτρια Αγγλίας μετά τον διορισμό του το 1959, μια από τις πιο διάσημες ατάκες του αφορούσε τον ρόλο της διοίκησης.
«Σε έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο υπάρχει μια ιερή τριάδα — οι παίκτες, ο προπονητής και οι οπαδοί», είχε πει. «Οι διοικούντες δεν έχουν καμία θέση σε αυτό. Είναι εκεί μόνο για να υπογράφουν τις επιταγές.»
Αυτή η ιδέα εξακολουθεί να επηρεάζει τη βάση των φιλάθλων της Liverpool, ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο. Οι αποτυχίες πριν από την έλευση της FSG γέννησαν μια εμμονή με τους ιδιοκτήτες.
Η πρόκληση του να ηγείσαι της Liverpool θεωρείται καθήκον με πολιτικό βάρος, όμως στην εποχή των ξένων ιδιοκτητών, υπάρχει η κατανόηση ότι η σχέση είναι συναλλακτική.
Αυτές οι αντιφατικές πραγματικότητες σημαίνουν ότι τα στελέχη της FSG δεν μπορούν ποτέ να θεωρήσουν πως έχουν «κερδίσει» ολοκληρωτικά τον κόσμο.
Η FSG συνέβαλε στην κατάκτηση δύο τίτλων Premier League και έχει δεσμεύσει πρωτοφανή ποσά για μεταγραφές, αλλά η ιστορία της Liverpool έχει χτιστεί πάνω στην κυριαρχία στο αγγλικό ποδόσφαιρο. Η FSG δεν έχει φτάσει εκεί ακόμη.
Αυτό για το οποίο δεν μπορεί να κατηγορηθεί η FSG είναι ότι προσπάθησε να βγάλει εύκολο κέρδος.
Ναι, έχει εκτεθεί κάνοντας λάθη σε προσπάθειες να εκμεταλλευτεί την επιτυχία της Liverpool, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν ζητήματα εμπιστοσύνης.
Υπήρξαν:
• η προτεινόμενη εισαγωγή εισιτηρίων των 77 λιρών το 2016, που προκάλεσε την αποχώρηση 10.000 φιλάθλων σε αγώνα με τη Sunderland,
• η αποτυχημένη προσπάθεια να κατοχυρωθεί το εμπορικό σήμα «Liverpool»,
• και η ενθουσιώδης υποστήριξη του αποτυχημένου σχεδίου για την European Super League, που προκάλεσε νέες διαμαρτυρίες και μια ταπεινωτική συγγνώμη από τον Henry.
Κι όμως, παρά όλα αυτά τα λάθη, η FSG έχει αποδείξει ότι αποτελεί έναν οικονομικά υπεύθυνο ιδιοκτήτη της Liverpool. Κάποιοι μπορεί να ισχυριστούν ότι αυτό είναι «χαμηλός πήχης», όμως μια τέτοια άποψη αγνοεί το καταστροφικό καθεστώς των Hicks και Gillett.
Όταν εμφανίστηκε η FSG, η Liverpool θα μπορούσε κάλλιστα να είχε καταλήξει με ιδιοκτήτες τύπου Glazers στη Manchester United, οι οποίοι σε μεγάλο βαθμό κάθισαν πάνω στο μοχλευμένο περιουσιακό τους στοιχείο, αφήνοντάς το να συσσωρεύει χρέος.
Η FSG έχει επενδύσει σε εγκαταστάσεις, όπως το Anfield και το προπονητικό κέντρο. Ο σύλλογος έχει μεταμορφωθεί και βρίσκεται πολύ πιο κοντά στην πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού του.
Το ερώτημα πλέον είναι: μέχρι πού είναι διατεθειμένη να το φτάσει η FSG;
Το μέλλον
Στην ανακοίνωσή της την Τετάρτη, η ηγεσία της FSG ανέφερε ότι, ενώ είναι περήφανη για όσα έχει πετύχει έως τώρα, «η δουλειά μας δεν έχει τελειώσει. Υπάρχουν ακόμη τόσα πολλά μπροστά μας — περισσότερα για να κατακτήσουμε, περισσότερα για να κερδίσουμε και περισσότερες αναμνήσεις για να δημιουργήσουμε, μαζί».
Πριν από τρία χρόνια, η FSG είχε εξετάσει για λίγο το ενδεχόμενο να πουλήσει την ομάδα, προτού τελικά προχωρήσει στην παραχώρηση ενός μικρού μειοψηφικού ποσοστού στη Dynasty.
Σήμερα, η πώληση ενός περιουσιακού στοιχείου που η αξία του έχει εκτοξευθεί από περίπου 300 εκατ. λίρες το 2010 σε πάνω από 4 δισ. είναι μακριά από τις σκέψεις τους. Πηγές κοντά στους ιδιοκτήτες επιμένουν ότι σχεδιάζουν μακροπρόθεσμα, με τη Liverpool ως κομβικό κομμάτι του χαρτοφυλακίου τους.
Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι το ενδιαφέρον των Henry ή Werner εξασθενεί. Και οι δύο αψήφησαν τις καιρικές συνθήκες για να ανέβουν στο ανοικτό λεωφορείο της ομάδας στην παρέλαση για το τρόπαιο της Premier League τον Μάιο.
Με περισσότερους από ένα εκατομμύριο φιλάθλους να κατακλύζουν τους δρόμους της πόλης, ο Werner είπε στο προσωπικό πως δεν είχε ξαναδεί κάτι παρόμοιο και ότι θεωρεί τον δεσμό ανάμεσα στον σύλλογο και τους οπαδούς του μοναδικό στον κόσμο του επαγγελματικού αθλητισμού.
Η FSG θέλει να προσθέσει κι άλλα τρόπαια στη συλλογή, που ήδη περιλαμβάνει δύο Premier Leagues, ένα Champions League, ένα Club World Cup, ένα FA Cup και τρία League Cups.
Συνεχίζεται…
