Υπάρχουν πολλά να παιχτούν ακόμα και μπορεί να βελτιωθούν· αλλά αν περιμένατε μια ομαλή σεζόν ήσασταν γελασμένοι, και αυτή η αυταπάτη οδηγεί σε μαζική βλακεία.

Θα είμαι ακλόνητος στην υποστήριξή μου στον Slot και την ομάδα όλη τη σεζόν, όπως υποσχέθηκα το καλοκαίρι.

Αλλά ο κόσμος εκεί έξω είναι γεμάτος τοξικά βακτήρια σκέψης, που μεταδίδονται από χαζούς και φωνακλάδες σε εκείνους που θα έπρεπε να ξέρουν καλύτερα, ή που νιώθουν φοβισμένοι, ή που απλώς παραδίδονται για να έχουν μια εύκολη ζωή. 

Όλοι πρέπει να πληρώνουμε τους λογαριασμούς, αλλά εγώ θα πουλήσω ένα νεφρό πριν πουλήσω την ακεραιότητά μου.

(Σημείωση: τα νεφρά μου μάλλον είναι ήδη κατεστραμμένα. Μπορείς να τα πουλήσεις στο eBay;)

Το βλέπεις σε κάθε πτυχή της ζωής – την κατρακύλα προς την ωμή βλακεία και το ξεδιάντροπο κυνηγητό κλικς, επειδή αυτό απαιτεί ο αλγόριθμος· σαν να παραδίνεις ένα κομμάτι της ψυχής σου στον διάβολο. 

Ακόμη και το BBC είναι φρικτό ως ποδοσφαιρικό site αυτές τις μέρες, με τον McNulty και όλους τους Μαντσεσττερικούς υπαλλήλους.

Τα τοξικά βακτήρια σκέψης μειώνουν όσους θα έπρεπε να είναι ανώτεροι από αυτό· και έρχονται για όλους μας, εκτός αν παλέψουμε σκληρά για να μείνουμε δυνατοί.

Κάθε χρόνο που περνά, οι άνθρωποι γίνονται λιγότερο υπομονετικοί, πιο παράφρονες. Πιο υστερικοί, πιο παράλογοι. Νιώθεις σαν μια εκθετική επιτάχυνση της κατάρρευσης. Εξαπλώνεται σαν ιός.

Δεν μπορώ να κάνω με ανθρώπους που μόνο γκρινιάζουν, όπως λέει η παροιμία. (Ή τουλάχιστον, όπως λέει ένα τραγούδι των Okkervil River.)

Υπάρχει ένα επίπεδο αρνητικότητας που προσπαθώ να μην αφήνω να μπει στο μυαλό μου γιατί δεν είναι ανάλογο της πραγματικότητας. 

Έχει τη δική του ζωτική δύναμη, που τραβάει τους ανθρώπους προς τη σκοτεινή πλευρά.

Δεν θέλω να αρνούμαι την πραγματικότητα, αλλά οι αντιλήψεις μας γι’ αυτήν είναι στρεβλές από την προκατάληψη στην αρνητικότητα (και την προκατάληψη στο αποτέλεσμα, και τον ηδονικό διάδρομο, και τη μόλυνση του πανικού). 

Η δική μου θέαση της πραγματικότητας είναι «ζυγισμένη» ώστε να λαμβάνει υπόψη αυτές τις στρεβλώσεις· αυτό δεν με κάνει σωστό, αλλά με κάνει λιγότερο λάθος από τους περισσότερους.

Τα πράγματα συχνά φαίνονται χειρότερα απ’ όσο είναι πραγματικά. Η δυστυχία αγαπά τη συντροφιά, και γι’ αυτό τα social media είναι τόσο δυστυχισμένα μέρη. Οι πιο φωνακλάδικες, πιο παράλογες φωνές έχουν τη μεγαλύτερη επιρροή.

Βλέπω τα παιχνίδια μόνος μου, χωρίς ήχο. Προσπαθώ να μην εμπλέκομαι σε σχόλια ή αστεία κατά τη διάρκεια των αγώνων. 

Τα παρακολουθώ χωρίς εξωτερικούς θορύβους. Παραμένω συναισθηματικός και δεμένος, αλλά οποιοσδήποτε αρχίζει να επηρεάζει τον τρόπο σκέψης μου πρέπει να τον απομονώσω ή να τον αποκόψω. Χρειάζεται να μείνω σε αυτό που βλέπω εγώ, όχι σε αυτό που βλέπουν οι πανικόβλητοι.

Αν δεν είστε μαζί μου σε αυτό το ταξίδι, σας προτείνω να κατεβείτε εδώ.
(Προσοχή στο σκαλοπάτι.)