Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Φάνης Φλώρος, παρουσιάζει την ιστορία του Jon Humble, πρώην φροντιστή των γυναικείων ομάδων των Liverpool και Man United που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Ο Humble ήταν μια αξιόπιστη και σταθερή μορφή, με μια ήρεμη, καθησυχαστική παρουσία. Είχε έναν μεθοδικό τρόπο δουλειάς, γεμίζοντας τα κιβώτια για τις ημέρες των αγώνων με επιπλέον εξοπλισμό: φανέλες, σφυρίχτρες, χρονόμετρα, pin badges, μαύρα περιβραχιόνια, μαρκαδόρους για τον πίνακα, μαγνήτες για την τακτική, πιστολάκια… σκεφτόταν τα πάντα.

Στο προσωπικό της United, όμως, έχει μείνει αξέχαστη η μία και μοναδική φορά που ξέχασε το δικό του σορτς.

Φορούσε πάντα σορτς, ανεξαρτήτως καιρού, αλλά εκείνη την ημέρα αρνήθηκε να φορέσει άλλο ζευγάρι, επειδή δεν είχαν τα σωστά αρχικά πάνω τους. Προς μεγάλη διασκέδαση των συναδέλφων του, τελικά φόρεσε — με βαριά καρδιά — το παντελόνι φόρμας που είχε τα δικά του αρχικά.

Ο Willcock και ο Humble ταξίδευαν συχνά μαζί με το van προς τους αγώνες και, με τη dance μουσική στη διαπασών, ετοίμαζαν ένα απολύτως τακτοποιημένο και καθαρό χώρο αποδυτηρίων. Τα παπούτσια των παικτριών, οι επικαλαμίδες και οι σαγιονάρες ήταν όλα ευθυγραμμισμένα, ενώ ο ιματισμός τους ήταν διπλωμένος με ακρίβεια. Είχε φτιάξει κατά παραγγελία μαύρα χαλάκια με τις λέξεις Manchester United και το έμβλημα της ομάδας, ώστε οι παίκτριες να ακουμπούν τα παπούτσια τους εκεί και να μην χρειάζεται να πατούν στο κρύο, βρεγμένο πάτωμα μετά το ντους.

«Κάθε τι είχε τη θέση του, όλα λειτουργούσαν σαν καλοκουρδισμένο ρολόι», λέει ο πρώην φυσιοθεραπευτής της United, Ash Pracy, που τώρα βρίσκεται στην Aston Villa. Περήφανος για τη δουλειά του, ο Humble ανέβαζε φωτογραφίες του τελικού αποτελέσματος στα social media.

Με physio tape, ο Willcock και ο Humble κολλούσαν φωτογραφίες από ιδιαίτερες στιγμές των παικτριών — από την προηγούμενη φορά που είχαν αντιμετωπίσει τον ίδιο αντίπαλο, όπως ένα γκολ ή μια μεγάλη απόκρουση — στις τουαλέτες των αποδυτηρίων ή στη διαδρομή προς το γήπεδο, ώστε οι παίκτριες να «προγραμματίζονται» υποσυνείδητα με θετικές εικόνες. Τοποθετούσαν επίσης ατομικές αφίσες πάνω από κάθε γάντζο στις θέσεις των παικτριών — η Toone ζήτησε να τυπωθεί μια φωτογραφία του εκλιπόντος πατέρα της, Nick. Ο Humble ήθελε τα αποδυτήρια να νιώθουν σαν σπίτι, όπου κι αν ταξίδευε η ομάδα.

Ένα τέτοιο καταφύγιο ήταν σημαντικό και για το επιτελείο «Πάντα ήξερες ότι ήσουν έτοιμος για το παιχνίδι μόλις έμπαινες μέσα», λέει ο Shamieh.

Τα τρία ταξίδια στο Wembley για συνεχόμενους τελικούς του FA Cup το 2023, το 2024 και τον φετινό Μάιο ήταν από τις κορυφαίες στιγμές για τον Humble, ειδικά όταν η United σήκωσε το τρόπαιο πέρσι. «Ο Kit Man Jon μας είχε ετοιμάσει κάτι ξεχωριστό, όπως πάντα», είπε η πρώην τερματοφύλακας της United, Mary Earps, στη μετάδοση του BBC τον Μάιο. «Είναι ο πραγματικός επαγγελματίας», απάντησε η πρώην μέσος της United, Grace Clinton.

Μετά από κάθε αγώνα, ο Humble μάζευε τα πάντα, οδηγούσε πίσω στο προπονητικό κέντρο, τα ξεφόρτωνε, έβαζε τα ρούχα στο πλυντήριο και περίμενε να στεγνώσουν. Δούλευε ασταμάτητα και, παρόλο που ήταν ρεπό του, οδήγησε δύο ώρες μέχρι τον τελικό κυπέλλου της γυναικείας ακαδημίας 2023 στο Loughborough, Leicestershire, για να είναι ο kit man της ομάδας.

Ο Humble ήταν, όπως λέει ο Pracy, «η κόλλα» που κρατούσε ενωμένους τους ανθρώπους στην United. Εμψύχωνε το προσωπικό ακόμη και με τις πιο μικρές κινήσεις, όπως το να δημοσιεύει ένα “Would you rather…?” δίλημμα στο WhatsApp group τους.

Συχνά ανέβαινε στο γραφείο του Shamieh μόλις τελείωνε τη δουλειά του και έδειχνε πραγματικό ενδιαφέρον για το πώς ο αναλυτής έφτιαχνε τα πλάνα αγώνων. «Έκανε απίστευτα διορατικές ερωτήσεις για kit man!», λέει με χαμόγελο ο Shamieh.

Πράγματι, ο Humble συνήθιζε να κάθεται δίπλα στην επιθετικό Rachel Williams στον πάγκο. Τον Ιανουάριο του 2023, η Reading κρατούσε την United στο 0-0 και πριν η Williams μπει στο ματς στο 84ο λεπτό, ο Humble — που είχε παρατηρήσει ότι η τερματοφύλακας αντιμετώπιζε καλά τα χαμηλά σουτ — της είπε: «Ό,τι κι αν κάνεις, χτύπα τη μπάλα στην οροφή του τέρματος». Τρία λεπτά αργότερα, η Williams έκανε ακριβώς αυτό, εξασφαλίζοντας τη νίκη με 1-0 και ανεβάζοντας την United στην κορυφή της Women’s Super League.

Ο Humble ήταν πάντα μέρος της παρέας που πήγαινε για περπάτημα ή εξερευνούσε μια πόλη στα εκτός έδρας ταξίδια, ενώ οι επισκέψεις στο Altrincham Market για ποτό και nachos έγιναν προ-αγωνιστικό τελετουργικό. Έβρισκε πάντα χρόνο για τους συναδέλφους του και ενδιαφερόταν για το πώς είναι. Ακόμη και στις δύσκολες στιγμές, ο Humble ήταν μια θετική φωνή. Όταν δούλευε, δούλευε σκληρά — αλλά ήταν πάντα έτοιμος για αστεία και γέλιο.

Το προσωπικό έχει πολύτιμες αναμνήσεις από ταξίδια σε Ισπανία, Μάλτα, Γερμανία και Πορτογαλία, και θυμούνται γελώντας τον Big Jon να κατεβαίνει έναν καταρράκτη δεμένος με ένα μικροσκοπικό μπλε σχοινί κατά τη διάρκεια επίσκεψης σε μικρές παλιρροϊκές λιμνούλες στη Marbella.

«Οι άνθρωποι δεν συνειδητοποιούν πόσα κάνεις μέχρι να λείψεις», λέει ο Pracy.

«Έθεσε πραγματικά το πρότυπο για το τι πρέπει να είναι ένα kit department: ο πυρήνας του συλλόγου, ο παλμός που κρατούσε τους πάντες σε κίνηση», προσθέτει ο Gaffey.

Η τελευταία του πράξη πριν φύγει από τη ζωή ήταν να δωρίσει τα όργανά του. Το να δώσει σε κάποιον μια δεύτερη ευκαιρία στη ζωή τον περιγράφει απόλυτα.

Ταπεινός στο όνομα, ταπεινός και στη φύση του.

Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Φάνης Φλώρος, παρουσιάζει την ιστορία του Jon Humble, πρώην φροντιστή των γυναικείων ομάδων των Liverpool και Man United που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Αν ένας παίκτης της ακαδημίας συμμετείχε στην προπόνηση της πρώτης ομάδας για μια μέρα, εκείνος έπρεπε να το ξέρει. Όταν ο Gaffey ξεκίνησε να εργάζεται ως εξωτερικό μέλος του staff με μερική απασχόληση, δεν είχε τα αρχικά του τυπωμένα στον εξοπλισμό του. Δεν το θεώρησε κάτι σημαντικό. Αλλά την επόμενη σεζόν — την πρώτη του Humble ως women’s kit lead — ο Big Jon τού παρέδωσε όλο τον εξοπλισμό με τα αρχικά του πάνω. Μια τόσο μικρή κίνηση, που όμως σήμαινε τόσο πολλά.

«Ήταν πραγματικά σημαντικό για εκείνον, όταν κάποιος έμπαινε στο περιβάλλον μας, να νιώθει αμέσως ότι αποτελεί μέρος του», λέει η Healy.

Ήταν πολύ περισσότερα από τον τίτλο της δουλειάς του. Πήγαινε πάντα ένα βήμα παραπάνω, το ‘όχι’ δεν ήταν ποτέ επιλογή, και οι παίκτριες τον λάτρευαν. «Η σχέση τους ήταν τόσο ειλικρινής και αυθεντική», λέει ο Gaffey.

Το δωμάτιο του Humble ήταν ακριβώς δίπλα από τα αποδυτήρια των παικτριών, και ήταν πάντα διαθέσιμος για να βοηθήσει με οποιοδήποτε αίτημα. Από κρυολογήματα και αυθόρμητες βόλτες για καφέ, μέχρι το να τυπώνει έξτρα φανέλες για οικογένεια ή φίλους — εκείνος το φρόντιζε. Και αυτό δεν είναι τόσο εύκολο όσο ακούγεται· τα αποθέματα ιματισμού είναι περιορισμένα, αλλά ο Humble ήταν τόσο οργανωμένος που πάντα έβρισκε μια λύση.

Γνώριζε τις ιδιαιτερότητες της καθεμιάς απ’ έξω κι ανακατωτά: τρύπα στη μία κάλτσα αλλά όχι στην άλλη, διαφορετικά μεγέθη, πόσα ζευγάρια παπούτσια ή shinpads, μακρυμάνικες ή κοντομάνικες εμφανίσεις.

«Κανένας δεν συγκρίνεται με σένα», έγραψε η Le Tissier στα social media. Ο Humble ανεχόταν τα παπούτσια της Ella Toone — «τα πιο δύσοσμα στην ομάδα», όπως έλεγε — και συχνά της άφηνε τη φόρμα στο σπίτι όταν εκείνη την ξεχνούσε τις ημέρες των αγώνων. Υπέμενε, με το μεγάλο του χαμόγελο, και την ξεχασιάρα Melvine Malard.

«Σε κάθε πλάγια γραμμή, ήσουν αυτή η στοργική παρουσία, η σταθερή στήριξη — σαν πατέρας για όλες μας», έγραψε η Malard, η οποία τον αποκαλούσε Jonny. «Θα φορέσω τη φανέλα σαν να ήσουν εσύ αυτός που την ετοίμασες, την τύπωσες και τη διαμόρφωσες, για να λάμψω για σένα».

«Οι παίκτριες του μιλούσαν για οποιοδήποτε ζήτημα· από άποψη εμπιστοσύνης, ήταν σχεδόν σαν θεραπευτής, και είχε τον ίδιο ρόλο για πολλούς από το επιτελείο», λέει ο Shamieh.

«Σου έδινε μια τεράστια αγκαλιά-αρκούδας», προσθέτει ο Ian Willcock, που ήταν ο προπονητής τερματοφυλάκων της γυναικείας ομάδας στην United, αποχώρησε κι εκείνος το καλοκαίρι και τώρα έχει τον ίδιο ρόλο στην εθνική ομάδα γυναικών του Canada. «Όταν τη χρειαζόσουν, μπορούσες να πας σε εκείνον».

Ο Humble ήταν εξαιρετικά εργατικός, ξεφορτώνοντας το kit van από τις 7 το πρωί. «Good morning, sir!» ήταν ο τυπικός του χαιρετισμός, λέει ο Gaffey.

«Ο τρόπος που το έλεγε σού ξεκινούσε σωστά την ημέρα», προσθέτει. «Ήταν κάτι τόσο μικρό, αλλά όταν έφυγε για τη Liverpool, παρατήρησα ότι αυτό έλειπε — αυτό το σταθερό, γνώριμο πρόσωπο γύρω από τον σύλλογο».

Παρόλο που βρέθηκε στη Liverpool για σχετικά μικρό χρονικό διάστημα, η προσοχή του στη λεπτομέρεια και η εργατικότητά του έγιναν αμέσως αισθητές. «Ήταν στο στοιχείο του στο Melwood (το προπονητικό κέντρο της γυναικείας ομάδας)», λέει ο O’Boyle. «Απλώς λάτρευε να βρίσκεται σε αυτό το περιβάλλον».

Κάποιοι αστειεύονταν πως ήταν σπάνιο να βρεθεί κάποιος τόσο αγαπητός και στη Liverpool και στην United, δεδομένης της ιστορικής αντιπαλότητας των δύο συλλόγων.

Συνεχίζεται…

Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Φάνης Φλώρος, παρουσιάζει την ιστορία του Jon Humble, πρώην φροντιστή των γυναικείων ομάδων των Liverpool και Man United που έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Αυτός είναι ο φόρος τιμής στον Jon Humble, πρώην φροντιστή της γυναικείας ομάδας ποδοσφαίρου της Manchester United, που μετακόμισε στο Merseyside και στη γυναικεία ομάδα των Κόκκινων. Ιδιαίτερα αγαπητός και στα δύο στρατόπεδα παρά την αντιπαλότητα, ο Jon Humble έφυγε από κοντά μας τον περασμένο μήνα.

Στο κτίριο της γυναικείας ομάδας στο προπονητικό κέντρο της Manchester United υπήρχε ένα καταφύγιο δημιουργημένο από τον Jon Humble.

Χρησιμοποιώντας ένα μεταλλικό συρμάτινο πλαίσιο, είχε διακοσμήσει το kit room του με έναν τοίχο γεμάτο χρώμα από υπογεγραμμένες ποδοσφαιρικές φανέλες — συμπεριλαμβανομένων των νέων συλλόγων πρώην παικτριών της United, αλλά και των διεθνών εμφανίσεων των ομάδων στις οποίες αγωνίζονται σήμερα. Ένα ημερολόγιο με τα παιχνίδια της ομάδας στόλιζε έναν άλλον τοίχο, ενώ ένα κασκόλ των Busby Babes κρεμόταν πάνω από την πόρτα που οδηγούσε στις σειρές με τα παπούτσια των παικτριών. Είχε κορνιζάρει όλες τις εντός έδρας εμφανίσεις της United από τότε που η γυναικεία ομάδα επανιδρύθηκε το 2018 έπειτα από περισσότερο από μία δεκαετία απουσίας, χαρτογραφώντας το ταξίδι τους.

Ο Humble αξιοποίησε στο έπακρο τον μικρό του χώρο, ακόμη κι όταν η γυναικεία ομάδα μεταφέρθηκε εκτός του κτιρίου. Το είχε σχεδιάσει σαν να ήταν δωμάτιο στο δικό του σπίτι, γεμίζοντάς το με φωτογραφίες της οικογένειάς του — ήταν στοργικός σύζυγος της Claire και πατέρας τριών παιδιών — καθώς και με βασικές αναμνήσεις από τη γυναικεία ομάδα: από καθοριστικά γκολ στις καθυστερήσεις μέχρι τον ιστορικό τους θρίαμβο στον τελικό του 2024 FA Cup στο Wembley.

Τραγικά, ο Humble πέθανε τον περασμένο μήνα, σε ηλικία 44 ετών, ύστερα από μια σύντομη και ξαφνική ασθένεια.

Ο head coach της γυναικείας ομάδας της United, Marc Skinner, ο αντίστοιχος της Liverpool, Gareth Taylor, καθώς και ο πρώην assistant της United Women και νυν head coach της γυναικείας ομάδας της Tottenham Hotspur, Martin Ho, τον επισκέφθηκαν στο νοσοκομείο. Την ημέρα μετά την κηδεία του — στην οποία παρευρέθηκαν παίκτριες της Liverpool και της United — η αρχηγός της United, Maya Le Tissier, άφησε μια φανέλα της United με το όνομα ‘Jon’ στην πλάτη πριν από την εντός έδρας ήττα με 1-0 στη Women’s Super League απέναντι στην Aston Villa. Μαζί με το φυλλάδιο της κηδείας του, η φανέλα αυτή τώρα κρέμεται στο κτίριο της γυναικείας ομάδας της United, περιτριγυρισμένη από τις υπογραφές παικτριών και μελών του επιτελείου.

Πολλοί λένε ότι ο “Big Jon” ήταν «ο πιο καλός άνθρωπος που θα μπορούσες ποτέ να συναντήσεις», «ευγενικός», «στοργικός» και «πιστός». Ήταν, σύμφωνα με τα λόγια του managing director της γυναικείας ομάδας της Liverpool, Andy O’Boyle, ένας «ευγενικός γίγαντας», ενώ ο Skinner τον περιέγραψε ως έναν «απίστευτο άνθρωπο», «τον πιο ταπεινό άνθρωπο» και έναν «εκπληκτικό πρεσβευτή όλων των φροντιστών»

«Ο κόσμος λέει συχνά ότι οι υπεύθυνοι ιματισμού και εξοπλισμού είναι η καρδιά και η ψυχή των συλλόγων, αλλά αυτό ήταν ιδιαιτέρως αληθινό για τον Jon», λέει ο πρώην αναλυτής της United και νυν assistant της Tottenham Women, Lawrence Shamieh.

Ο Humble ήταν εξαιρετικά αφοσιωμένος και ένιωθε τεράστια περηφάνια για τη δουλειά του. «Έπαιρνε τη δουλειά του τόσο σοβαρά όσο ο Pep Guardiola (ο manager της Manchester City)», λέει ο Shamieh. «Είχε γίνει κομμάτι της προσωπικότητάς του», προσθέτει ο Gaffey. «Δεν ήταν ποτέ (απλώς) ο Jon — ήταν πάντα ο Kit Man Jon».

Παρότι ο Humble δεν έπαιρνε τον ίδιο του τον εαυτό υπερβολικά σοβαρά, ήταν τελειομανής, θέτοντας το πρότυπο για άλλα τμήματα. Ήταν ο «Mr High Standards», διασφαλίζοντας πάντα ότι το προσωπικό και οι παίκτριες ακολουθούσαν σωστά το πρωτόκολλο ιματισμού — από τις κάλτσες του αγώνα μέχρι τα ρούχα ταξιδιού. Ένιωθε μεγάλη περηφάνια για το πώς η γυναικεία ομάδα εκπροσωπούσε τον σύλλογο.

Συνεχίζεται…