Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Φάνης Φλώρος, αναλύει τι είναι το «anchoring» της Premier League και γιατί η απόρριψή ήταν σημαντική απόφαση.

*Το κείμενο γράφτηκε πριν την ψηφοφορία της Παρασκευής 21/11*

Τι σημαίνουν όλα αυτά για τις ομάδες που αγωνίζονται στην Ευρώπη;

Ένα από τα μεγαλύτερα παράπονα ορισμένων μεγάλων συλλόγων που αντιτίθενται στο νέο πακέτο κανονισμών — και ειδικά στο anchoring — αφορά την ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη.
Παρότι όλες οι ομάδες που συμμετέχουν σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις υπόκεινται στο όριο 70% του UEFA SCR, υπάρχει ανησυχία πως με την εισαγωγή του anchoring τα αγγλικά κλαμπ θα μειονεκτήσουν σε διεθνές επίπεδο.

Η άποψη αυτή έχει λογική.
Όπως έχουμε δει, οι «μεγάλοι» σύλλογοι της Premier League θα εξακολουθούν να έχουν σημαντικό πλεονέκτημα εντός Αγγλίας.
Ωστόσο, ένα σκληρό πλαφόν δαπανών που δεν συνδέεται με τα έσοδα του κάθε συλλόγου θα μπορούσε να επιτρέψει σε ομάδες εκτός Premier League να ξοδεύουν περισσότερα για μεταγραφές.

Παρόλα αυτά, το επιχείρημα αυτό αφορά ελάχιστους ευρωπαϊκούς συλλόγους.
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία, μόνο τέσσερις μη αγγλικές ομάδες βρίσκονταν στο top-10 εσόδων παγκοσμίως:

• Real Madrid
• Barcelona
• Bayern Munich
• Paris Saint-Germain

Με το anchoring μόνο δύο Ευρωπαϊκές ομάδες θα μπορούσαν να ξοδέψουν περισσότερα από τις Αγγλικές. Βλέπετε στον παραπάνω πίνακα ποιες είναι αυτές.

Μόνο η Real Madrid και η Barcelona θα απολάμβαναν υψηλότερο όριο δαπανών για το ρόστερ στη σεζόν 2024-25 σε σχέση με το σκληρό όριο των 600 εκατ. λιρών που προτείνεται τώρα για τα αγγλικά κλαμπ.
Βάσει αυτού, η Real Madrid θα είχε σημαντικά μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη από όλους τους υπόλοιπους — γεγονός που αποτελεί βασικό λόγο δυσαρέσκειας για ορισμένες από τις κορυφαίες ομάδες της Premier League.

Ωστόσο, υπάρχουν ερωτήματα σχετικά με το πόσο μεγάλο πλεονέκτημα θα προσέφερε πραγματικά το anchoring σε αυτούς τους συλλόγους.
Τα έσοδα της Barcelona περιλάμβαναν πάνω από 70 εκατ. ευρώ σε έκτακτο εισόδημα από πωλήσεις «θέσεων διαρκείας» στο ανακαινισμένο Camp Nou και, παρότι αυτά τα έσοδα θα φανεί σύντομα ότι αυξάνονται, ο σύλλογος εξακολουθεί να περιορίζεται από το δικό του salary cap της La Liga. Τα προβλήματά τους με αυτό το πλαφόν είναι γνωστά εδώ και χρόνια, και είναι αμφίβολο αν μπορούν να ξοδέψουν μέχρι το πλήρες όριο που επιτρέπει το UEFA SCR.

Όσον αφορά τις Bayern Munich και Paris Saint-Germain, και οι δύο είχαν έκτακτα έσοδα από το Club World Cup, ενώ τα έσοδα της PSG αυξήθηκαν σημαντικά από το τεράστιο ποσό που κέρδισε με την κατάκτηση του Champions League την προηγούμενη σεζόν.
Ακόμη κι έτσι, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τα όριά τους για δαπάνες ρόστερ ήταν χαμηλότερα από το προτεινόμενο όριο των 600 εκατ. λιρών.

Παρόλα αυτά, οι ανησυχίες σχετικά με το ότι οι αγγλικοί σύλλογοι μπορεί να λειτουργήσουν με χαμηλότερα όρια δαπανών σε σύγκριση με ορισμένες ευρωπαϊκές ομάδες έχουν βάση — έστω κι αν αφορά έναν πολύ μικρό αριθμό συλλόγων.
Αυτοί οι ευρωπαϊκοί σύλλογοι αναμένεται να αυξήσουν ακόμη περισσότερο τα έσοδά τους στο μέλλον.
Εξάλλου, στο Ηνωμένο Βασίλειο, αν οι μελλοντικές τηλεοπτικές συμφωνίες της Premier League μειωθούν, το anchored όριο θα πέσει, ανοίγοντας ίσως περισσότερο την ψαλίδα έναντι της ελίτ της Ευρώπης.

Το ερώτημα είναι αν αυτό αποτελεί αποδεκτό «αντάλλαγμα»:
να επιτραπεί σε ένα μικρό κομμάτι της ευρωπαϊκής ελίτ ένα πλεονέκτημα στις δαπάνες, προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα εντός της Premier League και —ίσως— να μειωθούν οι τεράστιες οικονομικές ζημιές στο αγγλικό ποδόσφαιρο.

Τι συμβαίνει αν οι ψηφοφορίες δεν περάσουν;

Όλοι επιστρέφουν στην αφετηρία. Πρόκειται για ένα έργο μεταρρύθμισης που η Premier League προωθεί εδώ και περισσότερα από δύο χρόνια, αναγνωρίζοντας ότι το PSR είχε σοβαρές αδυναμίες. Οι νέες προτάσεις, όπως έχει ειπωθεί, προωθούν καλύτερη χρηματοοικονομική διακυβέρνηση, βιωσιμότητα και διατήρηση της ανταγωνιστικής ισορροπίας.
Το να απορριφθούν τώρα θα ήταν ένα ιδιαίτερα άβολο πλήγμα μετά από τόσο εκτεταμένη δουλειά — και θα άφηνε το PSR ως το προεπιλεγμένο σύστημα.

Ωστόσο, η ζημιά μπορεί να περιοριστεί.
Ακόμη κι αν το anchoring δεν συγκεντρώσει την απαραίτητη υποστήριξη —ιδίως υπό την απειλή νομικών ενεργειών— είναι πιθανό ότι τα κλαμπ θα είναι διατεθειμένα να αποδεχτούν τα SCR και SSR, επιφέροντας έτσι σημαντική οικονομική μεταρρύθμιση.
Επειδή οι τρεις προτάσεις είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους, μπορεί μία ή δύο να εγκριθούν, ενώ η τρίτη να απορριφθεί.

Η Premier League είναι έτοιμη για αλλαγή.
Το μεγάλο ερώτημα για την Παρασκευή είναι πόσο μεγάλη θα είναι αυτή η αλλαγή.

*Το anchoring απορρίφθηκε τη Παρασκευή 21/11, όμως οι ομάδες συμφώνησαν στο όριο του 85% επί των εσόδων τους.

Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Φάνης Φλώρος, αναλύει τι είναι το «anchoring» της Premier League και γιατί η απόρριψή ήταν σημαντική απόφαση.

*Το κείμενο γράφτηκε πριν την ψηφοφορία της Παρασκευής 21/11*

Ποιοι στηρίζουν και ποιοι αντιτίθενται στις προτάσεις;

Ας ξεκινήσουμε με την πλευρά που αποτελεί σίγουρη και απόλυτη αντίθεση.
Η Ένωση Επαγγελματιών Ποδοσφαιριστών (PFA) — παρότι δεν έχει δικαίωμα ψήφου στη συνεδρίαση των μετόχων — έχει καταστήσει απολύτως σαφή τη θέση της:
αν εγκριθεί το anchoring, θα υπάρξει νομική δράση.

Ο διευθύνων σύμβουλος της PFA, Maheta Molango, ο οποίος μίλησε με τους αρχηγούς των ομάδων της Premier League νωρίτερα μέσα στην εβδομάδα, δήλωσε ότι μια τέτοια απόφαση θα οδηγούσε «αναπόφευκτα» σε δικαστικές προσφυγές, καθώς το συνδικάτο το θεωρεί «σκληρό πλαφόν» δαπανών.
Τρεις από τα μεγαλύτερα πρακτορεία της Βρετανίας — CAA Base, Stellar και Wasserman — έχουν επίσης απειλήσει την Premier League με αντίστοιχη νομική κίνηση.

Η προοπτική νέων νομικών μαχών ενδέχεται να επηρέασε τη στάση κάποιων τις τελευταίες ημέρες, όμως οι αποφάσεις θα ληφθούν τελικά από τους 20 συλλόγους της Premier League, όταν συνεδριάσουν κεκλεισμένων των θυρών.

Δεν πρόκειται για μια απλή συνεδρίαση μετόχων ούτε για διαδικασία με προβλέψιμο αποτέλεσμα.
Οι τρεις προτάσεις είναι ανεξάρτητες μεταξύ τους, επομένως ορισμένα κλαμπ μπορεί να υποστηρίξουν τη μία αλλά να απορρίψουν μια άλλη.

Για να περάσει μια πρόταση χρειάζονται 14 ψήφοι, και υπάρχει υποστήριξη και για τις τρεις — το ερώτημα είναι αν θα αρκέσει.

Σύλλογοι όπως οι Liverpool, Aston Villa, Everton, Sunderland και Burnley αναμένεται να στηρίξουν anchoring, SCR και SSR, ενώ και άλλοι είναι πιθανό να ακολουθήσουν μετά τις πολύμηνες διαβουλεύσεις.

Το anchoring, όμως, αναμένεται να συναντήσει τη μεγαλύτερη αντίσταση.
Σύμφωνα με ανθρώπους της αγοράς, οι Manchester City και Arsenal αναμένεται να το απορρίψουν — παρότι θα μπορούσαν να στηρίξουν το SCR αν το anchoring καταψηφιστεί.
Η θέση της Arsenal θεωρείται λίγο πιο αβέβαιη από εκείνη της City.

Το έντονο παρασκήνιο των τελευταίων εβδομάδων έδειξε επίσης ότι υπάρχει ακόμα σημαντική υποστήριξη για το PSR.
Ομάδες της «μεσαίας τάξης» της Premier League, όπως οι Bournemouth και Brentford, θεωρούν το PSR πιο συμβατό με τη στρατηγική τους.

Αυτοί οι σύλλογοι — καθώς και ομάδες όπως η Crystal Palace — παράγουν συχνά κέρδη μέσω πωλήσεων παικτών, τα οποία μπορούν να αξιοποιήσουν στο PSR, ενώ το SCR απειλεί να εξομαλύνει αυτά τα κέρδη σε ορίζοντα τριετίας.
Οι ομάδες αυτές γνωρίζουν καλά το PSR, έχουν μάθει να λειτουργούν μέσα σε αυτό και δεν βλέπουν λόγο να υιοθετήσουν το SCR και τους νέους μηχανισμούς αξιολόγησης.

Το SSR, αντιθέτως, δεν προκαλεί σχεδόν καθόλου αντιδράσεις.
Μερικές ομάδες το θεωρούν περιττό, αλλά όχι σε βαθμό που να δικαιολογεί αντίσταση — ειδικά σε μια χρονιά όπου το αγγλικό ποδόσφαιρο απέκτησε για πρώτη φορά ανεξάρτητο ρυθμιστή.
Στην ουσία, το SSR αποτελεί αναγνώριση του νέου περιβάλλοντος που απαιτεί πιο αυστηρή οικονομική διακυβέρνηση.

Όλες οι ομάδες έλαβαν αναλυτικά έγγραφα για τις τρεις προτάσεις την τελευταία εβδομάδα και ενημερώθηκαν ότι θα κληθούν να ψηφίσουν επί των θεμάτων την Παρασκευή.
Υπάρχουν μάλιστα αμφιβολίες αν η ψηφοφορία για το anchoring θα πραγματοποιηθεί τελικά, λόγω της έντονης αντίστασης — κάτι που θα εξαρτηθεί από τις συζητήσεις όταν καθίσουν όλοι στο ίδιο τραπέζι.
Κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος πώς θα εξελιχθεί η διαδικασία.

Συνεχίζεται…

Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Φάνης Φλώρος, αναλύει τι είναι το «anchoring» της Premier League και γιατί η απόρριψή ήταν σημαντική απόφαση.

*Το κείμενο γράφτηκε πριν την ψηφοφορία της Παρασκευής 21/11*

Τι είναι το SSR;

Το λιγότερο γνωστό από τα τρία μέτρα που εξετάζονται στη συνεδρίαση της Παρασκευής είναι το SSR, δηλαδή sustainability and system resilience — «βιωσιμότητα και ανθεκτικότητα συστήματος».
Αν ακούγεται σαν υπερβολική ορολογία απλώς για να υπάρξει ακόμη ένα εύηχο ακρωνύμιο, η ουσία του κανόνα είναι απλή:
να διασφαλιστεί ότι οι σύλλογοι έχουν αρκετά χρήματα για να καλύπτουν τις υποχρεώσεις τους τόσο βραχυπρόθεσμα όσο και μακροπρόθεσμα.

Το SSR αποτελείται από τρεις βασικούς ελέγχους:

1. Έλεγχος βραχυπρόθεσμου κεφαλαίου κίνησης

Καλύπτει μία αγωνιστική περίοδο και εξασφαλίζει ότι οι σύλλογοι έχουν επαρκείς πόρους για να αντιμετωπίσουν τόσο τις προβλέψιμες δαπάνες όσο και εύλογες διακυμάνσεις (π.χ. μείωση των διανομών της Premier League, όπως συνέβη σε Manchester United και Tottenham τη σεζόν 2024-25).

2 & 3. Δύο έλεγχοι μακροπρόθεσμης οικονομικής βιωσιμότητας

Αξιολογούν τη «υγεία» του ισολογισμού ενός συλλόγου, λαμβάνοντας υπόψη μελλοντικές υποχρεώσεις όπως δόσεις μεταγραφών και αποπληρωμές δανείων.
Δεν απαιτούν να υπάρχουν τεράστια ποσά μετρητών στην άκρη, αλλά θέλουν να διασφαλίσουν ότι ο σύλλογος μπορεί να αποκτήσει τη χρηματοδότηση που χρειάζεται όταν την χρειαστεί.

Τι σημαίνει αυτό για κάθε σύλλογο της Premier League;

Στην πραγματικότητα, είναι δύσκολο να δει κανείς ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο SSR και στο σύστημα αδειοδότησης που ήδη πρόκειται να εφαρμοστεί μέσω του νέου Ανεξάρτητου Ρυθμιστή Ποδοσφαίρου (IFR).

Ο Νόμος Football Governance Act 2025, που θέσπισε τον IFR, απαιτεί μεταξύ άλλων οι σύλλογοι να πληρούν ένα «όριο χρηματοοικονομικών πόρων» ώστε να λάβουν άδεια συμμετοχής στο αγγλικό ποδοσφαιρικό σύστημα.
Οι απαιτήσεις του SSR φαίνεται να αντικατοπτρίζουν σε μεγάλο βαθμό αυτό το πλαίσιο που έτσι κι αλλιώς θα εφαρμοστεί.

Επιπλέον, είναι απίθανο οι ομάδες της Premier League να δυσκολευτούν να συμμορφωθούν με το SSR.
Παρότι πολλές γράφουν ζημιές, η πρόσβαση σε χρηματοδότηση για συλλόγους της κορυφαίας κατηγορίας σπάνια αποτελεί πρόβλημα.
Εκτός αν μια ομάδα που μόλις ανέβηκε στην Premier League έχει υπερβολικά υψηλή μόχλευση, τα έσοδα της κατηγορίας καθιστούν πολύ δύσκολη μια πραγματική παραβίαση του SSR.

Πού μπορεί να έχει μεγαλύτερη επίδραση το SSR;

Εκτός Premier League.

Αν και ένας νέος κανόνας της Premier League δεν θα εφαρμοστεί αυτόματα στην EFL, είναι πιθανό να λειτουργήσει ως σήμα προς τα χαμηλότερα επίπεδα του αγγλικού ποδοσφαίρου.

Το PSR (τότε ως Financial Fair Play) υιοθετήθηκε στην Championship μετά την εφαρμογή του στην Premier League.
Έτσι, το γεγονός ότι η κορυφαία κατηγορία δίνει έμφαση στην κάλυψη βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων υποχρεώσεων μπορεί να ωθήσει και άλλες λίγκες να κινηθούν προς την ίδια κατεύθυνση — ακόμη κι αν το νέο σύστημα αδειοδότησης του IFR καταστήσει το SSR λιγότερο απαραίτητο.

Συνεχίζεται…

Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Φάνης Φλώρος, αναλύει τι είναι το «anchoring» της Premier League και γιατί η απόρριψή ήταν σημαντική απόφαση.

*Το κείμενο γράφτηκε πριν την ψηφοφορία της Παρασκευής 21/11*

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία, κανενός συλλόγου το όριο SCR δεν ξεπερνούσε το προτεινόμενο “σκληρό” όριο των 600 εκατ. λιρών, αν και η Manchester City θα το είχε πλησιάσει τη σεζόν 2023-24.
Οι υπόλοιπες ομάδες βρίσκονται αρκετά πιο πίσω και θα χρειαστούν σημαντική αύξηση εσόδων για να φτάσουν κοντά σε αυτό το επίπεδο.
Στις περιπτώσεις, όμως, των Arsenal και Liverpool, πρέπει να σημειωθεί ότι αμφότερες αναμένεται να παρουσιάσουν σημαντικές αυξήσεις στα έσοδά τους όταν δημοσιεύσουν τους λογαριασμούς τους για το 2024-25, γεγονός που θα αυξήσει και το όριο δαπανών στο αγωνιστικό τμήμα, όπως φαίνεται στο διάγραμμα παρακάτω.

(Όλα τα στοιχεία που παρουσιάζονται εδώ είναι ενδεικτικά, βασισμένα σε ιστορικά δεδομένα και δεν πρέπει να θεωρηθούν απολύτως ακριβή.
Δεν αντιπροσωπεύουν το εκτιμώμενο όριο δαπανών για το ρόστερ (squad cost limit) ενός συλλόγου για τη σεζόν 2025-26 ή για μελλοντικές σεζόν.

Όλα τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν προέρχονται από τη σεζόν 2023-24, με τις εξής εξαιρέσεις:

• Manchester United: στοιχεία 2024-25
• Leeds United: στοιχεία 2022-23 (τελευταία σεζόν τους στην Premier League)
• Sunderland: τα έσοδα έχουν προσαρμοστεί ώστε να αντικατοπτρίζουν τα τηλεοπτικά έσοδα της Premier League

Τα κλαμπ με αστερίσκο (*) έχουν υπολογιστεί με βάση το 70% όριο της UEFA, ενώ όλα τα υπόλοιπα έχουν υπολογιστεί με το 85%.)

Ακόμη κι έτσι, το προτεινόμενο όριο του anchoring δεν θα ανάγκαζε ξαφνικά τις κορυφαίες ομάδες της Αγγλίας να κόψουν δραστικά τα έξοδα για παίκτες.
Ίσως μεγαλύτερη ανησυχία προκαλεί το ενδεχόμενο ότι στο μέλλον το σκληρό αυτό όριο θα γίνει πιο προβληματικό, καθώς τα μη τηλεοπτικά έσοδα (εμπορικά, χορηγίες, αγωνιστική ημέρα) θα συνεχίσουν να αυξάνονται, αλλά οι ομάδες θα παραμείνουν δεμένες σε ένα όριο που βασίζεται αποκλειστικά στις κεντρικές τηλεοπτικές διανομές.

Οι ευρύτερες συνέπειες της επιβολής ενός σκληρού ορίου δαπανών είναι δύσκολο να προβλεφθούν.
Λογικά, θα επιβράδυνε την αύξηση των μισθών των παικτών, αν και θα αύξανε τον κίνδυνο κάποιοι παίκτες να μετακινηθούν στο εξωτερικό, σε συλλόγους με υψηλότερα όρια δαπανών.

Εάν ένας σύλλογος υπερέβαινε το όριο του anchoring, θα δεχόταν τιμωρία μόνο στη δεύτερη παράβαση.
Η ποινή θα ήταν:

• Άμεση αφαίρεση 6 βαθμών, και
• Αφαίρεση ενός επιπλέον βαθμού για κάθε £6.5 εκατ. υπέρβασης.

Συνεχίζεται…

Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Φάνης Φλώρος, αναλύει τι είναι το «anchoring» της Premier League και γιατί η απόρριψή ήταν σημαντική απόφαση.

*Το κείμενο γράφτηκε πριν την ψηφοφορία της Παρασκευής 21/11*

Μακριά από τα φώτα της πρώτης κατηγορίας, δύο σύλλογοι της League One — της τρίτης κατηγορίας στην Αγγλία — ανέδειξαν την περασμένη εβδομάδα τα έντονα οικονομικά προβλήματα που πλήττουν τα κλαμπ σε όλη τη χώρα. Η AFC Wimbledon και η Exeter City, που ανήκουν στους ίδιους τους φιλάθλους τους, ανέφεραν και οι δύο ότι τα ολοένα και αυξανόμενα, μη βιώσιμα κόστη του ανταγωνισμού — κόστη που προκύπτουν από τη συνεχή άνοδο των μισθών των παικτών — έχουν γίνει δυσβάσταχτα.

Η Wimbledon αναζητά πλέον ενεργά εξωτερικούς επενδυτές· τα προβλήματα της Exeter είναι πιο σύνθετα και περιλαμβάνουν, σύμφωνα με το DevonLive, εξάρτηση από λανθασμένες οικονομικές προβλέψεις. Ωστόσο, η ρίζα του θέματος παραμένει η ίδια.
Η μεγάλη πλειονότητα των συλλόγων στην Αγγλία χάνουν χρήματα και πολλοί στηρίζονται σε ευεργέτες για να καλύπτουν τα έξοδα.

Η επιβράδυνση της ανεξέλεγκτης αύξησης των μισθών στην κορυφή του αγγλικού ποδοσφαίρου θα μπορούσε, θεωρητικά, να αποτελέσει ένα πρώτο βήμα προς την αντιστροφή αυτής της τάσης.

Τι είναι το anchoring;

Το ίδιο το όνομα είναι ενδεικτικό.

Το top-to-bottom anchoring (TBA) θα επέβαλε ένα ανώτατο όριο στις δαπάνες των συλλόγων για μισθούς και αποσβέσεις μεταγραφών (που περιλαμβάνουν και τις αμοιβές πρακτόρων).
Αυτό το όριο θα ήταν «δεμένο» με έναν οικονομικό δείκτη που σχετίζεται με ένα από τα λιγότερο εύπορα κλαμπ του πρωταθλήματος.

Το σημείο αναφοράς που επιλέχθηκε για το TBA είναι το ποσό των κεντρικών τηλεοπτικών και χορηγικών εσόδων που διανέμει η Premier League στα κλαμπ της.
Το προτεινόμενο όριο δαπανών ορίζεται ως πενταπλάσιο του ποσού που λαμβάνει το πιο αδύναμο οικονομικά κλαμπ της λίγκας.

Παράδειγμα:

• Το 2024-25 η Southampton, που τερμάτισε τελευταία, έλαβε 109,2 εκατ. λίρες
• Άρα το όριο anchoring, αν ίσχυε τότε, θα ήταν:
  109,2m × 5 = 546 εκατ. λίρες

Για τη σεζόν 2025-26, οι αναμενόμενες αυξήσεις στα τηλεοπτικά έσοδα εκτιμάται ότι θα ανεβάσουν το όριο κοντά στα 600 εκατ. λίρες

Αυτό το όριο θα ανεβαίνει ή θα πέφτει με βάση τις κεντρικές διανομές.
Αλλά σε κάθε περίπτωση είναι σκληρό ανώτατο όριο — το ίδιο για όλες τις 20 ομάδες, ανεξάρτητα από τα έσοδά τους.

Γιατί θεωρείται «salary cap»;

Επειδή περιορίζει άμεσα το πόσα μπορούν να ξοδέψουν οι ομάδες σε μισθούς και μεταγραφές, ανεξάρτητα από το πόσα χρήματα παράγουν οι ίδιες.

Αυτό το κάνει πολύ διαφορετικό από το SCR, το οποίο συνδέεται με τα έσοδα μιας ομάδας.

Επιπλέον συνέπειες:

Οι διανομές προς τα κλαμπ γίνονται αφού αφαιρεθούν τα λειτουργικά έξοδα της Premier League.
Έτσι, αν το anchoring περάσει και στη συνέχεια οδηγήσει σε δικαστικές διαμάχες (όπως έχουν προειδοποιήσει κάποιοι), τα νομικά έξοδα της λίγκας θα μειώσουν το ποσό των διανομών, άρα και το ίδιο το όριο.

Τι σημαίνει το anchoring για κάθε σύλλογο της Premier League;

Για τη μεγάλη πλειονότητα των ομάδων, δεν θα αλλάξει τίποτα — τουλάχιστον άμεσα.
Παρότι δεν γνωρίζουμε πώς θα μεταβληθεί το ανώτατο όριο τα επόμενα χρόνια, με βάση τα πιο πρόσφατα οικονομικά στοιχεία, μόνο τέσσερις σύλλογοι της Premier League είχαν έσοδα που ξεπερνούσαν το ενδεικτικό όριο των 600 εκατ. Λιρών που αναφέρθηκε πιο πάνω.
Αυτό ισχύει ακόμη κι αν προστεθούν και τα κέρδη από πωλήσεις παικτών, υπολογισμένα ως μέσος όρος τριετίας, τα οποία περιλαμβάνονται στον «σχετικό κύκλο εργασιών» ενός συλλόγου για τους σκοπούς του SCR (δείτε την αντίστοιχη ενότητα παρακάτω).

Οι περισσότερες υπόλοιπες ομάδες απέχουν πολύ από τέτοια επίπεδα κύκλου εργασιών, και δεδομένων των υπόλοιπων οικονομικών κανονισμών που ισχύουν, χωρίς μια ξαφνική έκρηξη εσόδων, δεν πρόκειται να επηρεαστούν από ένα τόσο υψηλό όριο.
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε με ακρίβεια πώς θα μεταβληθούν τα έσοδα των συλλόγων στο μέλλον, αλλά επί του παρόντος — και για ακόμη ένα διάστημα — είναι σαφές ότι το προτεινόμενο όριο του anchoring θα υπερβαίνει κατά πολύ το όριο του 70% ή 85% του SCR στο οποίο θα περιορίζονται ούτως ή άλλως (εφόσον εγκριθεί το εγχώριο SCR).

Ωστόσο, υπάρχουν έξι σύλλογοι που θα χρειαστεί να δώσουν άμεση και προσεκτική προσοχή στο anchoring, αν τελικά εγκριθεί.
Αυτοί είναι οι:

• Arsenal
• Chelsea
• Liverpool
• Manchester City
• Manchester United
• Tottenham Hotspur

Οι συγκεκριμένες ομάδες αγωνίζονται συχνά στην Ευρώπη (με μοναδική εξαίρεση φέτος τη Manchester United), επομένως ήδη υπόκεινται στο όριο του 70% των σχετικών εσόδων για δαπάνες στο αγωνιστικό τμήμα, σύμφωνα με το σύστημα SCR της UEFA.

Ωστόσο, υπάρχει το ενδεχόμενο το σκληρό ανώτατο όριο που επιβάλλει το anchoring να βρεθεί κάτω από το σημείο όπου θα έμπαινε το όριο του 70%.

Με άλλα λόγια:
Αν το anchoring ορίσει χαμηλότερο ανώτατο όριο από αυτό που επιτρέπει το SCR της UEFA, τότε αυτές οι ομάδες θα χρειαστεί να περιορίσουν ακόμη περισσότερο τις δαπάνες τους.

Συνεχίζεται…

Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Φάνης Φλώρος, αναλύει τι είναι το «anchoring» της Premier League και γιατί η απόρριψή ήταν σημαντική απόφαση.

*Το κείμενο γράφτηκε πριν την ψηφοφορία της Παρασκευής 21/11*

Ένα στοιχείο που αποκαλύπτει τη σημασία της συνεδρίασης των μετόχων της Premier League την Παρασκευή είναι ο τεράστιος όγκος εγγράφων που στάλθηκε σε όλα τα 20 κλαμπ την τελευταία εβδομάδα.

Εκατοντάδες σελίδες περιέγραψαν λεπτομερώς τις προτεινόμενες αλλαγές στους οικονομικούς κανονισμούς, μέσα από εγχειρίδια και συνοδευτικά αποδεικτικά έγγραφα. Η ανάγκη για σημαντική μεταρρύθμιση έχει παρουσιαστεί ξεκάθαρα και τώρα, σε ένα ξενοδοχείο στο κεντρικό Λονδίνο, δίνεται η ευκαιρία να εφαρμοστεί.

Τρεις ψηφοφορίες ίσως αλλάξουν τα πάντα — ή ίσως να μη αλλάξουν τίποτα.

Για να εξηγήσει τι διακυβεύεται και τι σκέφτονται τα κλαμπ, το The Athletic μίλησε με πολλά άτομα που εργάζονται σε ομάδες της Premier League, προσφέροντάς τους ανωνυμία ώστε να μπορούν να μιλήσουν ελεύθερα.

Εδώ, οι Chris Weatherspoon και Philip Buckingham σας καθοδηγούν σε μια κρίσιμη στιγμή για το πώς οι ομάδες της Premier League θα διαχειρίζονται τα οικονομικά τους στο μέλλον.

Τι συμβαίνει αυτή την εβδομάδα;

Η Premier League έχει φτάσει σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Δέκα χρόνια μετά την εισαγωγή των πρώτων κανονισμών financial fair play για τη σεζόν 2015-16, υπάρχει όλο και μεγαλύτερη αποδοχή πως η μεταρρύθμιση είναι πλέον αναγκαία.

Η εμπιστοσύνη στους υφιστάμενους κανόνες Profit and Sustainability Rules (PSR), που επιτρέπουν ζημίες έως και 105 εκατομμύρια λίρες σε μια τριετία, έχει διαβρωθεί από την εκμετάλλευση «παραθύρων» στους κανονισμούς και έχει οδηγήσει σε μακροχρόνιες συζητήσεις για το τι πρέπει να ακολουθήσει.

Την άνοιξη του 2024 προέκυψαν δύο σημαντικές προτάσεις: οι Squad Cost Rules (SCR) και οι Top-to-Bottom Anchoring Rules (TBA), γνωστές απλώς ως anchoring. Στο καλοκαιρινό AGM συμφωνήθηκε ότι και οι δύο θα δοκιμαστούν, χωρίς δεσμευτικό χαρακτήρα, κατά τη διάρκεια της σεζόν 2024-25.

Το SCR, σε γενικές γραμμές, αντικατοπτρίζει τις μεταρρυθμίσεις της UEFA, επιτρέποντας να δαπανάται το 85% των εσόδων σε κόστος παικτών. Το anchoring, από την άλλη, «σχεδιάστηκε ως προληπτικό μέτρο για τη διαφύλαξη της ανταγωνιστικής ισορροπίας της Premier League».

Τους τελευταίους 18 μήνες έγινε πλήρης αξιολόγηση των δύο βασικών προτάσεων παράλληλα με το PSR, καθώς και «εκτενής» διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Τώρα έφτασε η ημέρα της απόφασης για το αν θα προχωρήσουν ή όχι.

Γιατί πρέπει να με ενδιαφέρει;

Από τότε που τα 20 κλαμπ της Premier League κλήθηκαν να αποφασίσουν, τον Ιούνιο του 2024, αν το VAR πρέπει να παραμείνει, δεν έχουν αντιμετωπίσει ψηφοφορία με τόσο μεγάλη σημασία.

Εκείνη η ψηφοφορία αφορούσε τις ενοχλήσεις που προκαλεί η τεχνολογία.
Αυτή εδώ, όμως, έχει τη δυναμική να αφήσει πολύ βαθύτερο αποτύπωμα.
Οι ψηφοφορίες που θα διεξαχθούν την Παρασκευή μπορεί να επιφέρουν θεμελιώδεις αλλαγές στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται οικονομικά τα κλαμπ.

Η πρόταση για το anchoring, ειδικότερα, δεν μοιάζει με τίποτα που εφαρμόζεται σήμερα.
Το να «δεθούν» οι πιο πλούσιες ομάδες της Premier League με τις πιο αδύναμες εισάγει ένα σκληρό ανώτατο όριο στο πόσα μπορούν να ξοδέψουν οι «μεγάλοι» — και θεωρητικά αποτρέπει τις τεράστιες οικονομικές ανισορροπίες που βλέπουμε σε άλλα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.

Όπως δήλωσε την προηγούμενη εβδομάδα εκπρόσωπος της λίγκας:
«Στόχος της λίγκας είναι να διατηρήσει την αξία της Premier League, την ανταγωνιστική ισορροπία και να διασφαλίσει ότι τα κλαμπ λειτουργούν με οικονομικά βιώσιμο τρόπο.»

Υπάρχει, όμως, και μια ευρύτερη διάσταση, που ξεπερνά κατά πολύ τα 20 κλαμπ που θα βρίσκονται στο δωμάτιο την Παρασκευή.
Η κορυφαία κατηγορία στην Αγγλία πρωτοστατεί στις δαπάνες για παίκτες, αλλά λόγω της διασύνδεσης που χαρακτηρίζει το ποδόσφαιρο, ό,τι συμβαίνει εκεί δεν περιορίζεται μόνο σε μία κατηγορία. Αναπόφευκτα, υπάρχουν αλυσιδωτές επιπτώσεις σε ολόκληρη την πυραμίδα.

Συνεχίζεται…