Δευτέρα, 8 Ιουνίου, 2026
ΑρχικήHOMEPAGE HOT POSTSΟ Iraola μιλά για χημεία και οργανωμένο αυθορμητισμό (Μέρος 2ο)

Ο Iraola μιλά για χημεία και οργανωμένο αυθορμητισμό (Μέρος 2ο)

Ας «δούμε» την προσωπικότητα του νέου αφεντικού των Κόκκινων αλλά και την φιλοσοφία του μέσα από μια πιο «χαλαρή» κουβέντα, στη συνέντευξη που έδωσε στην The Athletic τον Φεβρουάριο.

Η Mary Shelley ήταν μόλις 20 ετών όταν έγραψε το Frankenstein στις αρχές του 19ου αιώνα — κάτι που ο Andoni Iraola χαρακτήρισε εντυπωσιακό αν αναλογιστεί κανείς το σκοτεινό και σχεδόν φουτουριστικό περιεχόμενο του βιβλίου. Το έργο εκδόθηκε το 1818 και δεν έχει πάψει ποτέ να κυκλοφορεί έκτοτε.

Η Mary Shelley είναι θαμμένη στο Bournemouth επειδή ο γιος της, Percy — που ζούσε στη γειτονική περιοχή Boscombe — μετέφερε εκεί τα λείψανά της, καθώς και εκείνα των διάσημων γονιών της, Mary Wollstonecraft και William Godwin, από το Λονδίνο. Όπως παραδέχεται και το ίδιο το κείμενο, μία μόνο παράγραφος δεν αρκεί για να αποδώσει το πόσο ξεχωριστή υπήρξε η ζωή της.

«Οι γενιές πριν από εμάς νομίζω πως ήταν πολύ πιο ώριμες στην ίδια ηλικία», είπε ο Andoni Iraola. «Εμείς πολλές φορές θέλουμε να παραμένουμε αιώνια παιδιά, συνεχίζοντας σπουδές μέχρι σχεδόν τα 30. Η ζωή ήταν διαφορετική στην εποχή της. Έπρεπε να ωριμάσεις νωρίτερα. Είναι εκπληκτικό ότι μπόρεσε να γράψει αυτό το βιβλίο στα 20 της».

Ο Andoni Iraola δεν προσπαθούσε να παρουσιαστεί ως “διανοούμενος” του ποδοσφαίρου — απλώς απαντούσε στις ερωτήσεις — και γρήγορα επέστρεφε τη συζήτηση στο ποδόσφαιρο. Ωστόσο, κατά διαστήματα αναφερόταν ξανά στο βιβλίο μπροστά του και σχολίαζε πως ακόμη βλέπει «δύο ή τρεις παίκτες με βιβλία» στα εκτός έδρας ταξίδια της AFC Bournemouth, παρότι «σήμερα όλοι είμαστε στα κινητά, συνεχίζοντας όμως να διαβάζουμε με διαφορετικό τρόπο».

Καθόταν φορώντας τα αρχικά «AI» στη φόρμα του και, αν υπήρξε ποτέ μια πρώιμη αναφορά στον κόσμο της τεχνητής νοημοσύνης, αυτή ήταν το ανώνυμο «τέρας» που δημιούργησε ο Victor Frankenstein στο μυθιστόρημα της Shelley. «Σε μια έκρηξη ενθουσιώδους τρέλας δημιούργησα ένα λογικό πλάσμα», δηλώνει σε κάποιο σημείο ο Frankenstein.

Ο Andoni Iraola χαμογέλασε ξανά — επέστρεφε συχνά σε μικρές φράσεις όπως «ενθουσιώδης τρέλα» — και άρχισε να μιλά για τη δημιουργική διαδικασία τόσο στο μυθιστόρημα όσο και στην προπονητική ποδοσφαίρου.

«Υπάρχει μια ομοιότητα εδώ», είπε.

«Στο βιβλίο δημιουργούν κάτι χωρίς να γνωρίζουν τις επιπτώσεις ή τις συνέπειες αυτού που δημιουργούν. Μερικές φορές, όταν δημιουργείς, θα κάνεις λάθη. Μέσα από αυτή τη διαδικασία μαθαίνεις από τα λάθη και γίνεσαι καλύτερος. Πιθανόν να μην το είχα σκεφτεί έτσι (δείχνοντας το βιβλίο), αλλά είναι αλήθεια ότι όταν δίνεις ελευθερία και πηγαίνεις σε νέα μονοπάτια, δεν ξέρεις ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα.

Αλλά κάποιες φορές πρέπει να ρισκάρεις. Ευτυχώς για μένα — και όχι για το βιβλίο — μιλάμε για ποδόσφαιρο. Οι συνέπειες δεν είναι τόσο τραγικές όσο εκείνες του βιβλίου. Μπορεί να χάσεις παιχνίδια, στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να απολυθείς. Αλλά ακόμη και στο χειρότερο σενάριο, παραμένει απλώς ένα παιχνίδι».

Σταμάτησε για λίγο και μετά πρόσθεσε:

«Αν αποτύχεις όμως, πάντα λέω ότι πρέπει να αποτύχεις με τις δικές σου ιδέες».

Ο Andoni Iraola εξήγησε ότι οι προπονητικές του ιδέες δεν έχουν αλλάξει ιδιαίτερα από τις πρώτες μέρες της καριέρας του ως προπονητής στην ΑΕΚ Λάρκανας πριν από οκτώ χρόνια. Από εκεί μετακινήθηκε στη CD Mirandes της Segunda Division, έπειτα στη Rayo Vallecano και, τον Ιούνιο του 2023, στη Bournemouth. Ο Iraola αποχώρησε από τη Bournemouth στο τέλος της σεζόν, όχι όμως πριν εξασφαλίσει συμμετοχή στο UEFA Europa League.

«Αυτά που μου έδωσαν την ευκαιρία να βρίσκομαι εδώ, να προπονώ στην Premier League, είναι ιδέες στις οποίες πίστεψα από την αρχή», είπε.

«Πρέπει να προσαρμόζεσαι, αλλά αν δείτε τα πρώτα παιχνίδια που προπόνησα στην Κύπρο, αυτά που προσπαθούσε να κάνει η ομάδα μοιάζουν πολύ με αυτά που προσπαθούμε να κάνουμε εδώ. Μαθαίνεις μέσα από τη διαδικασία, αλλά η βασική ιδέα δεν αλλάζει πολύ.

Ήξερα ξεκάθαρα τι ήθελα να κάνω. Έπρεπε να μάθω πολλά μικρά πράγματα — κάποια όχι και τόσο μικρά, αλλά πολύ σημαντικά — όμως η βασική προσέγγιση δεν άλλαξε, γιατί έτσι αγαπώ να παίζεται το ποδόσφαιρο και έτσι νιώθω άνετα ως προπονητής.

Θα μπορούσα να παίξω με διαφορετικό τρόπο και έχω τα εργαλεία για να το κάνω, αλλά πιστεύω ότι θα ήμουν χειρότερος προπονητής αν εφάρμοζα έναν τρόπο παιχνιδιού που δεν τον αισθάνομαι πραγματικά μέσα μου».

Συνεχίζεται…

RELATED ARTICLES

Σχετικά Άρθρα