Στην πρώτη του χρονιά στην Αγγλία, ο Iraola χρησιμοποίησε επτά ποδοσφαιριστές που ήταν 21 ετών ή νεότεροι στην αρχή της σεζόν.
Αυτοί οι επτά παίκτες κατέγραψαν συνολικά 143 συμμετοχές, εκ των οποίων οι 97 ως βασικοί. Μάλιστα, οι 17 από αυτές τις συμμετοχές ως βασικοί αφορούσαν παίκτες που δεν είχαν συμπληρώσει ούτε 10 συμμετοχές σε κορυφαία επαγγελματική κατηγορία.
Στη δεύτερη χρονιά του, η εμπιστοσύνη του στους νεαρούς αυξήθηκε ακόμη περισσότερο.
Οι συμμετοχές παικτών έως 21 ετών ανέβηκαν στις 213, ενώ οι παρουσίες ως βασικοί έφτασαν τις 147.
Για σύγκριση, οι αντίστοιχοι αριθμοί του Arne Slot ήταν μόλις 104 συμμετοχές και 42 συμμετοχές ως βασικοί.
Ακόμη και την περασμένη σεζόν, όταν υπήρξε μικρή μείωση λόγω του ότι αρκετοί νεαροί που είχε αναδείξει είχαν πλέον ξεπεράσει το ηλικιακό όριο των 21 ετών, ο Iraola συνέχισε να δίνει σημαντικό χρόνο συμμετοχής στους νέους.
Συγκεκριμένα:
• 153 συμμετοχές νεαρών παικτών υπό τον Iraolaέναντι 100 του Slot.
• 107 συμμετοχές ως βασικοί έναντι 51 του Slot.
Και όλα αυτά ενώ η Bournemouth έδινε κατά μέσο όρο 14 λιγότερους αγώνες ανά σεζόν σε σχέση με τη Liverpool.
Τα στοιχεία αυτά ενισχύουν την άποψη ότι η άφιξη του Iraola μπορεί να αποτελέσει σημαντική ώθηση για παίκτες όπως οι Rio Ngumoha, Trey Nyoni και Jayden Danns, οι οποίοι ελπίζουν να βρουν περισσότερες ευκαιρίες στην πρώτη ομάδα τα επόμενα χρόνια.
Η σωστή ισορροπία
Η εμπιστοσύνη στους νεαρούς παίκτες δεν είναι ποτέ χωρίς ρίσκο, όμως μπορεί να αποτελέσει τον καταλύτη που θα δώσει ώθηση σε μια ολόκληρη σεζόν.
Την ώρα που η Liverpool δυσκολευόταν, δείχνοντας ότι είχε απεγνωσμένη ανάγκη από περισσότερη ταχύτητα, ενέργεια και ενθουσιασμό (με εξαίρεση τον Rio Ngumoha), η AFC Bournemouth αποσπούσε εγκωμιαστικά σχόλια για το έντονο πρέσινγκκαι το επιθετικό της ποδόσφαιρο.
Η μία ομάδα έχτιζε μια ξεκάθαρη ταυτότητα, ενώ η άλλη έμοιαζε να περνά κρίση ταυτότητας.
Τόσο καλή ήταν η δουλειά του Andoni Iraola στη Bournemouth, ώστε αρκετοί από τους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε είτε έχουν ήδη μεταγραφεί έναντι μεγάλων ποσών είτε φαίνεται πως θα ακολουθήσουν σύντομα τον ίδιο δρόμο.
Η εξέλιξη παικτών όπως οι Ilya Zabarnyi, Dean Huijsen, Milos Kerkez και Antoine Semenyo δεν πέρασε απαρατήρητη στο Anfield.
Το ίδιο ισχύει και για τα ανερχόμενα ταλέντα Eli Junior Kroupi και Rayan Kolli, οι οποίοι θεωρούνται παίκτες με σημαντικές προοπτικές.
Βέβαια, η ικανότητα ανάδειξης νεαρών παικτών δεν είναι το μοναδικό κριτήριο επιτυχίας για έναν προπονητή. Ο Iraola γνωρίζει πολύ καλά ότι στη Liverpool θα κριθεί κυρίως από τους τίτλους και τις επιτυχίες.
Ωστόσο, το ερώτημα που τίθεται είναι απλό:
Γιατί η Liverpool να μην μπορεί να έχει και τα δύο;
Έναν προπονητή που διεκδικεί τρόπαια, αλλά παράλληλα δημιουργεί χώρο για την επόμενη γενιά ταλέντων να εξελιχθεί και να πρωταγωνιστήσει στο Anfield.
