Η FSG δεν έχει παρεκκλίνει από αυτή τη φιλοσοφία. Κατά καιρούς, έχει κατηγορηθεί ότι δεν δείχνει αρκετή φιλοδοξία, αν και — από τη δική της οπτική — η προσπάθεια να ανταγωνιστεί συλλόγους που στηρίζονται από κράτη ή ολιγάρχες γινόταν ακόμη πιο δύσκολη λόγω αυτού που θεωρούσε αποτυχία των ποδοσφαιρικών αρχών να εφαρμόσουν τους κανονισμούς του FFP.
Ωστόσο, το φετινό καλοκαίρι, με μια δαπανηρή μεταγραφική κούρσα που έσπασε ρεκόρ και ακολούθησε την περσινή κατάκτηση του τίτλου, υπογράμμισε πώς τα αυξανόμενα έσοδα επιτρέπουν στη Liverpool να αποκτά πλέον καταξιωμένο, ελίτ ταλέντο αντί για ανεκμετάλλευτες προοπτικές.
Δύο φορές έσπασαν το μεταγραφικό τους ρεκόρ: πρώτα με την απόκτηση του Florian Wirtz από τη Bayer Leverkusen έναντι 116 εκατομμυρίων λιρών, και στη συνέχεια με το βρετανικό ρεκόρ των 125 εκατομμυρίων λιρών για τον Alexander Isak από τη Newcastle United. Επιπλέον, προστέθηκε και η μεταγραφή του Hugo Ekitike από την Eintracht Frankfurt για 79 εκατομμύρια λίρες.
Η συνολική δαπάνη της Liverpool έφτασε περίπου τις 449 εκατομμύρια λίρες, μαζί με τα πιθανά μπόνους. Κανένας σύλλογος στην εποχή της Premier League δεν έχει ξοδέψει περισσότερα σε ένα μόνο μεταγραφικό παράθυρο, αν και η ομάδα δημιούργησε έσοδα έως και £260 εκατομμύρια από πωλήσεις παικτών.
«Αυτό προετοιμαζόταν εδώ και χρόνια», δήλωσε ο CEO Billy Hogan τον Ιούλιο. «Ένα από τα πράγματα στα οποία επικεντρωνόμαστε συνεχώς είναι αυτός ο “ενάρετος κύκλος”. Να προσπαθούμε να διοικούμε τον σύλλογο με τον σωστό τρόπο ώστε να εξασφαλίζουμε όσο το δυνατόν περισσότερα έσοδα. Αυτό μας βοηθά να τα επανεπενδύουμε στην ομάδα, κάτι που είναι εξαιρετικά σημαντικό.»
Οι Edwards και Hughes είδαν το καλοκαιρινό μεταγραφικό παράθυρο ως μια μοναδική περίπτωση, λόγω του πόσα ζητήματα έπρεπε να λυθούν ταυτόχρονα. Υπήρχε σχεδιασμός διαδοχής, συμβόλαια που έπρεπε να τακτοποιηθούν, αλλά και ευκαιρίες της αγοράς που παρουσιάστηκαν. Επιπλέον, υπήρξε η τραγική απώλεια του Diogo Jota.
«Αυτό που μας έχει δείξει η ιστορία στη διάρκεια της παρουσίας της FSG στον σύλλογο είναι ότι θα επενδύουμε όταν θεωρούμε ότι είναι λογικό και όταν θεωρούμε ότι είναι το σωστό», πρόσθεσε ο Hogan. «Η στρατηγική δεν έχει αλλάξει.»
Οικονομικά
Για να μιλήσουμε για το κολοσσιαίο μέγεθος στο οποίο έχει μετατρέψει η FSG τη Liverpool, πρέπει να θυμηθούμε από πού ξεκίνησε.
Είναι δύσκολο να υπερβάλλει κανείς για το χάος που είχαν δημιουργήσει οι προηγούμενοι «διαχειριστές» του συλλόγου — οι Hicks και Gillett. Υπήρχε χρέος 200 εκατομμυρίων λιρών προς τη Royal Bank of Scotland, που θα μπορούσε να οδηγήσει τον σύλλογο σε καθεστώς διαχείρισης (administration).
Αν δει κανείς τα οικονομικά στοιχεία της Liverpool εκείνης της εποχής, δεν αποτυπώνεται καν η σοβαρότητα της κατάστασης, γιατί όλο το χρέος βρισκόταν σε μια εταιρεία-ομπρέλα, την Kop Football Holdings.
Όμως, το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της Kop Holdings ήταν η Liverpool — πράγμα που σήμαινε εύκολα ποιος θα «φορτωνόταν» το χρέος. Σε δύο χρόνια λειτουργίας της Kop Holdings, οι τόκοι του χρέους έφτασαν τα 65 εκατομμύρια λίρες.
Στα 14 χρόνια υπό την FSG, η Liverpool έχει πληρώσει μόλις 50 εκατομμύρια λίρεςσε τόκους.
Επιπλέον, οι Hicks και Gillett είχαν εκτοξεύσει το μισθολογικό κόστος στο υψηλότερο σημείο που είχε βρεθεί ποτέ ως ποσοστό επί των εσόδων της Liverpool— στο 70%.
Αυτό δεν είναι απαραίτητα προβληματικό για ποδοσφαιρικούς συλλόγους, αλλά παράβλεπε το μέγεθος της Liverpool. Πολλοί άλλοι σύλλογοι δεν απασχολούν τόσο προσωπικό, οπότε το ότι η Liverpool βρέθηκε σε αυτή τη θέση ήταν μια πολύ μεγάλη πίεση.
Συνεχίζεται…
