Στο πίσω μέρος του Aghyaran Clubhouse βρίσκονται τα αποδυτήρια, όπου ο Bradley άκουσε αλλά και έδωσε κι ο ίδιος αρκετές ομιλίες. «Ηγούνταν μέσω των πράξεων του κυρίως αλλά όποτε χρειάστηκε να μιλήσει το έκανε και τον άκουσαν όλοι με προσοχή» λέει ο Devine.
Είναι μια άποψη που την μοιράζονται πολλοί, όσοι έπαιξαν μαζί του. «Ήταν αυτός που ξεχώριζε» λέει ο πρώην συμπαίκτης του Alex Dolan. «Λέγαμε, δώσε την μπάλα στον Conor και ας αρχίσουμε το χειροκρότημα. Ήταν καλός ηγέτης στα αποδυτήρια και όλοι ήθελαν να τον ακούσουν γιατί ήταν ο καλύτερος παίκτης μας. Ότι κι αν έκανε ήθελαν να το μάθουν και οι υπόλοιποι. Επίσης ήταν ένας πολύ απλός τύπος, χωρίς έπαρση».
Συμφωνεί με τα παραπάνω και άλλος ένας πρώην συμπαίκτης του, ο Cormac Devine, ο οποίος λέει: «Ήταν τόσο γρήγορος που μπορούσε να πάρει την μπάλα από την άμυνα, να διασχίσει όλο τον αγωνιστικό χώρο και να σκοράρει χωρίς να προλάβει κάποιος (αντίπαλος) να του ‘πετάξει το γάντι’. Για αυτόν ήταν μια απλή δουλειά. Ήθελε πάντα να κερδίζει ακόμα και στην προπόνηση. Θα δεχόταν οποιαδήποτε πρόκληση ακόμα κι αν ο αντίπαλος του ήταν διπλάσιος σε ύψος».
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του στην Aghyaran, οι γονείς του ήταν ιδιαίτερα υποστηρικτικοί τόσο προς τον ίδιο όσο και προς την ομάδα, ως χορηγοί της φανέλας -είχαν την επιχείρηση Derg Commercials, αλλά καθώς οι δεσμεύσεις και η προτίμηση του προς το ποδόσφαιρο αυξήθηκαν, οι πιθανότητες να συνεχίσει στο Γαελικό ποδόσφαιρο συρρικνώθηκαν.
Ο McHugh που έπαιζε ενεργό ρόλο στη σύνθεση της ομάδας της επαρχίας Tyrone, θυμάται ότι έλεγε σε κάποιον που μπορούσε να ακούσει πως είχε έναν ‘cracker’ που ανερχόταν δυναμικά και ο οποίος θα μπορούσε να στελεχώσει τις ομάδες της επαρχίας αλλά η Liverpool δεν τον άφηνε να αγωνιστεί σε υψηλότερα επίπεδα.
Ο Bradley προσπέρασε μια χρονιά στο σχολείο, ολοκληρώνοντας τις GCSE εξετάσεις του (οι οποίες απευθύνονται συνήθως σε παιδιά ηλικίας 16 χρονών) μια χρονιά νωρίτερα πριν μετακινηθεί στη Liverpool. Θα ακολουθούσε τακτικά σε τουρνουά την ομάδα των Κόκκινων αν και έχασε ένα ανάλογο στη Βουλγαρία.
Ο λόγος;
Το δέλεαρ του Γαελικού ποδοσφαίρου και ο Τελικός που έπαιζε η ομάδα του σχολείου του, του Omagh ήταν πολύ δυνατό για να το απορρίψει. Στη Liverpool πίστεψαν πως ο μικρός έπρεπε να χάσει το Βουλγαρικό τουρνουά λόγω μιας εργασίας που έπρεπε να παραδώσει. Ο Bradley τελικά μπήκε ως αλλαγή στον Τελικό, σκόραρε και βοήθησε την ομάδα του να κερδίσει με έναν πόντο διαφορά.
Πέρυσι το καλοκαίρι κατά τη διάρκεια των διακοπών, ο Bradley επέστρεψε στην Ιρλανδία, περνώντας τον περισσότερο χρόνο του κλωτσώντας μπάλες στην Aghyaran.
Παραμένει φίλος, με αρκετούς από τους πρώην συμπαίκτες του, που παίζουν πλέον στην κύρια ομάδα και σύμφωνα με τους παλιούς του προπονητές παραμένει ακόμα ο παλιός Conor.
«Η δεύτερη ομάδα έπαιζε στο Tattyreagh» λέει ο πρώην προπονητής του, ο Devine. «Ένα αγόρι με την κουκούλα στο κεφάλι έκοβε βόλτες εκεί γύρω κατά τη διάρκεια της ομιλίας μου στους παίκτες στο ημίχρονο του αγώνα. Ήταν ο Conor. Επειδή ήξερε αρκετά από τα παιδιά στην ομάδα, τον ρώτησα ‘μπορείς να παίξεις στο δεύτερο ημίχρονο;’.
Του μίλησα μετά τον αγώνα και τον ρώτησα αστειευόμενος ποιανού η προπόνηση ήταν πιο δύσκολη. Η δικιά μου ή του Klopp; Απάντησε η δικιά μου».
Δεν είναι όμως μόνο το Γαελικό ποδόσφαιρο που προσέδωσε τα χαρακτηριστικά του μαχητή-νικητή στον Conor Bradley. Όνομα άφησε και στο Finn Valley Athletics Club.
Συνεχίζεται…
