Όταν ο δημοσιογράφος και παρουσιαστής podcast του Walk On, Tony Evans -ο οποίος βρισκόταν στο Heysel στον Τελικό του 1985, έγραψε πρόσφατα την κριτική του για το τραγούδι, η αλληλεπίδραση με τους οπαδούς των Κόκκινων ήταν ιδιαίτερα αξιοσημείωτη.
Φάνηκε να υπάρχει ένα χάσμα γενεών στις απόψεις των οπαδών, ανάμεσα σε εκείνους που έζησαν την τραγωδία του Heysel- έστω και από τα μέσα ενημέρωσης, και της άμεσης ‘κληρονομιάς’ της καταστροφής αυτής και σε εκείνους-τους νεότερους, που απλώς είχαν ακούσει κάτι για αυτό.
Καθώς τα χρόνια περνάνε, οι λεπτομέρειες ξεχνιούνται.
Η The Athletic είχε αναλάβει πρόσφατα να δημοσιεύσει μια σειρά άρθρων, με λεπτομέρειες, για το τι ακριβώς συνέβη εκείνη τη μέρα του 1985 στις Βρυξέλες με αφορμή την 40η επέτειο.
Λίγο πριν όμως τη δημοσίευση τους, ένα αυτοκίνητο έπεσε πάνω σε οπαδούς της Liverpool κατά τη διάρκεια της παρέλασης με το τρόπαιο της Premier League με αποτέλεσμα περισσότεροι από 100 ανθρώπους να καταλήξουν στο νοσοκομείο.
Χωρίς να γνωρίζουν την κατάσταση των τραυματιών και με τον φόβο απώλειας ζωών, με τα συναισθήματα του φόβου και της θλίψης να κυριαρχούν, η διοίκηση της The Athletic αποφάσισε να μην τα κυκλοφορήσει.
Μερικοί πιστεύουν πως ήταν λάθος να μην κυκλοφορήσει αυτή η σειρά άρθρων αν και υπάρχει περίπτωση να αναφερθούμε σε αυτήν και στα γεγονότα εκείνα, στη σαιζόν που μόλις ξεκινήσαμε.
Σε αρκετούς φιλάθλους που έχουν αναμνήσεις εκείνης της εποχής είναι ξεκάθαρο πως η θολή μνήμη για την τραγωδία του Heysel προσφέρει μια εξήγηση για το γεγονός πως το τραγούδι του Chiesa επικράτησε χωρίς καμία επιφύλαξη ενώ στους Ιταλούς φιλάθλους μπορεί να ακούγεται κακόβουλο.
Και η αλήθεια είναι πως αντι-Juventus τραγούδια δεν υπήρχαν ποτέ στο ρεπερτόριο του Anfield μέχρι την εμφάνιση του συγκεκριμένου.
Στο Sky Italia είναι εύκολο να βρει κανείς clips του τραγουδιού και τα σχόλια των Ιταλών φιλάθλων της Juventus δεν είναι καθόλου κολακευτικά αφού λένε πως οι οπαδοί των Κόκκινων δεν ντρέπονται καθόλου και πως συνήθως είναι μεθυσμένοι hooligans ή ζώα…
Μέχρι τώρα το θέμα δεν εμφανίστηκε σε καμία εφημερίδα είτε στην Αγγλία ή στην Ιταλία αλλά αν ο Chiesa αρχίσει να πραγματοποιεί καλές εμφανίσεις και κερδίσει την επιστροφή του στην Εθνική Ιταλίας θα βρεθεί αντιμέτωπος με ερωτήσεις που θα έχουν ως θέμα τις αιτίες της αύξησης της αυτοπεποίθησης του.
Είναι σχεδόν σίγουρο τότε πως το συγκεκριμένο τραγούδι θα βρεθεί στο μικροσκόπιο.
Την επόμενη εβδομάδα θα γίνει η κλήρωση του Champions League και αγωνιστικά τουλάχιστον οι Ιταλικές ομάδες προβλημάτισαν τους Κόκκινους σε αρκετές περιπτώσεις, οπότε ας ελπίσουμε πως θα τις αποφύγουμε. Εξωαγωνιστικά προβλήματα υπήρξαν με τις Napoli και Roma.
Φανταστείτε λοιπόν την περίπτωση το τραγούδι του Chiesa να ‘καλέσει στα όπλα’ εκείνα τα χουλιγκανικάστοιχεία της Ιταλίας που δεν χρειάζονται μεγάλη ενθάρρυνση στο να στοχεύσουν επισκέπτες από το Merseyside.
Το τραγούδι ως ρυθμός, ακούγεται υπέροχο και η αλήθεια είναι πως στους οπαδούς δεν αρέσει να τους λένε τι να κάνουν ή πως να διασκεδάζουν οι δημοσιογράφοι ή ακόμα και η ίδια τους η ομάδα.
Σίγουρα όμως υπάρχει στις τάξεις των οπαδών των Κόκκινων- όπως έχει αποδειχθεί ιστορικά, κάποιο δημιουργικό μυαλό που θα μπορούσε να αντικαταστήσει τους στίχους ‘f*** off’ και ‘crying in Turin’ με κάτι ευρηματικότερο.
