Ο πρώην προπονητής της Wolves, Nuno Espirito Santo, ο άνθρωπος που έφερε τον Diogo Jota αρχικά ως δανεικό και στη συνέχεια με κανονική μεταγραφή στον σύλλογο, μίλησε στο BBC Sport για τον Πορτογάλο επιθετικό.
«Ήταν ένα νεαρό παιδί όταν ήρθε στη Wolves, αλλά πολύ ξεχωριστό. Ζεστός χαρακτήρας, ταπεινός και αποφασισμένος να ανταποδώσει την εμπιστοσύνη και την προσπάθεια που είχαν επενδύσει πάνω του.
Όπως κάθε ποδοσφαιριστής, δυσκολεύτηκε στην αρχή. Η Championship είναι ένα εξαιρετικά απαιτητικό πρωτάθλημα, ιδιαίτερα για κάποιον που έρχεται από το εξωτερικό. Όμως ακριβώς αυτή η πρόκληση διαμόρφωσε τον Diogo και τον βοήθησε να γίνει ο ποδοσφαιριστής που όλοι γνωρίσαμε.
Δεν τα παράτησε ποτέ και, όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν όπως ήθελε, δεν έχανε ποτέ το κουράγιο του.
Ίσως ακούγεται σαν κλισέ, αλλά είναι η απόλυτη αλήθεια. Όλοι αγαπούσαν τον Diogo. Απολύτως όλοι. Όλοι στον σύλλογο, όλοι στα αποδυτήρια.
Ακόμη και σήμερα είναι δύσκολο να τον σκέφτομαι χωρίς να νιώθω θλίψη. Ήταν ένας εξαιρετικός νέος άνθρωπος και μας λείπει πολύ.»
Ο πρώην αρχηγός της Wolves, Conor Coady, ο οποίος κατέκτησε μαζί με τον Jota την Championship το 2018, θυμήθηκε με συγκίνηση τον πρώην συμπαίκτη του.
«Με τον Diogo έχω μόνο όμορφες αναμνήσεις. Η σημαντικότερη δεν είναι οι νίκες ή τα γκολ, αλλά όσα ζήσαμε στα αποδυτήρια και η φιλία που μας συνέδεε. Ήταν ένας απίστευτος άνθρωπος, γεμάτος ειλικρίνεια και ταπεινότητα, και θα τον θυμάμαι για πάντα.
Ήταν ο ιδανικός συμπαίκτης και, όταν προσθέσεις ότι ήταν και ένας εκπληκτικός ποδοσφαιριστής, είχε όλα όσα θα μπορούσες να ζητήσεις.
Ήταν από τους πιο ομαδικούς ποδοσφαιριστές που έχω γνωρίσει. Κάθε μέρα έδειχνε πόσο ανιδιοτελής ήταν. Από την πρώτη ημέρα στη Wolves φαινόταν και το ανταγωνιστικό του πνεύμα.
Ήθελε απεγνωσμένα να κερδίζει, ακόμη και σε ένα παιχνίδι head tennis. Όταν ήρθαν οι Πορτογάλοι παίκτες, δημιούργησαν μια διαφορετική νοοτροπία στα αποδυτήρια και ο Diogo ήταν ο πρώτος που την έφερε. Ήταν διαφορετικό επίπεδο, ένα πραγματικό θηρίο.»
Ο Coady εξήγησε ότι θαύμαζε τον Jota ακόμη και πριν γίνουν συμπαίκτες.
«Ήδη τον θαύμαζα, όπως και τον Ruben Neves, επειδή άφησαν την Πορτογαλία σε τόσο μικρή ηλικία. Το να φύγεις από έναν τόσο μεγάλο σύλλογο όπως η Porto και να έρθεις στη Championship ήταν τεράστιο βήμα.
Η παρουσία τους στη Wolves άλλαξε τη ζωή μου προς το καλύτερο. Με έκαναν καλύτερο ποδοσφαιριστή και καλύτερο άνθρωπο. Όποιος βρισκόταν τότε στα αποδυτήρια θα σας πει ακριβώς το ίδιο.
Θυμάμαι όταν ήρθε για πρώτη φορά και σκεφτόμουν ότι ίσως δεν είχε καταλάβει πόσο δύσκολη είναι η Championship, γιατί πολλοί θεωρούν πως είναι απλώς η δεύτερη κατηγορία.
Όμως ο Diogo ήταν διαφορετικός. Απόλυτα επαγγελματίας, αφοσιωμένος και πολύ έξυπνος. Από την πρώτη στιγμή καταλάβαινες ότι είχε έρθει για να πετύχει και αυτό φάνηκε όταν ανεβήκαμε στην Premier League με την πρώτη προσπάθεια.
Πολλοί ποδοσφαιριστές που έρχονται από άλλες χώρες μένουν μεταξύ τους. Εκείνος όμως και οι υπόλοιποι Πορτογάλοι ήταν διαφορετικοί. Έκαναν παρέα με όλους, οργάνωναν δραστηριότητες εκτός γηπέδου και καλούσαν όλη την ομάδα. Ο Diogo συμμετείχε με πάθος σε καθετί.»
Αναφερόμενος στην αγαπημένη του ανάμνηση, ο Coady στάθηκε σε ένα γκολ του Jota απέναντι στη Manchester United.
«Κάθε φορά που σκέφτομαι τον Diogo, θυμάμαι το γκολ του στον προημιτελικό του FA Cup απέναντι στη Manchester United, όταν παιζόταν η πρόκριση στο Wembley.
Βγήκαμε στην αντεπίθεση, ξεκίνησε από τη μεσαία γραμμή, άφησε πίσω του τον Luke Shaw, έφερε την μπάλα στο αριστερό του πόδι, παρότι ήταν κυρίως δεξιοπόδαρος, και τη σούταρε δυνατά στο κοντινό δοκάρι.
Αυτό το γκολ ήταν απόλυτα χαρακτηριστικό του Diogo Jota, γιατί ελάχιστοι ποδοσφαιριστές μπορούσαν να πετύχουν κάτι τέτοιο. Πάντα θαύμαζα αυτή την επιμονή και τη μαχητικότητά του.»
Ο Άγγλος αμυντικός θυμήθηκε και τη μεταγραφή του φίλου του στη Liverpool.
«Χάρηκα απίστευτα για εκείνον όταν πήρε μεταγραφή στη Liverpool. Ήταν περίεργο, γιατί όταν έλειψε από έναν αγώνα μας, όλοι στα αποδυτήρια άρχισαν να αναρωτιούνται τι συμβαίνει. Ο Diogo δεν έχανε ποτέ παιχνίδι.
Οι φήμες είχαν φουντώσει μέχρι που ο Ruben Nevesμας αποκάλυψε τι συνέβαινε. Φυσικά στενοχωρήθηκα που έφευγε ένας τόσο καλός συμπαίκτης, αλλά ήταν μια τεράστια ευκαιρία να αγωνιστεί σε έναν σύλλογο όπως η Liverpool.
Δεν θα μπορούσα να είμαι πιο χαρούμενος για όσα πέτυχε. Όταν επέστρεψε στο προπονητικό κέντρο, βγάλαμε όλοι μαζί μια αναμνηστική φωτογραφία.
Αν έπρεπε να διαλέξεις τον ιδανικό σύλλογο για τον Diogo, θα επέλεγες τη Liverpool, ίσως μόνο λίγο πιο πάνω από τη Wolves. Έδωσε τα πάντα και ακόμη περισσότερα και στις δύο ομάδες.
Το να έχω μοιραστεί τα αποδυτήρια μαζί του ήταν πραγματικά μεγάλη τιμή.»
Συνεχίζεται…
