Γράφει ο Αλέξανδρος Μωρέλλας, δημοσιογράφος, χομπίστας αναλυτής της Premier League & μέλος της Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων Liverpool.
Είναι Σεπτέμβριος του 2020, η Liverpool ξεκινά τη σεζόν ως πρωταθλήτρια Αγγλίας μετά από 30 χρόνια, ο κόσμος ονειρεύεται δυναστείες, back to back τίτλους με σαρωτικές εμφανίσεις, ενώ οι δημοσιογράφοι όπως και ο κόσμος την έχουν για φαβορί, αρκεί να γίνουν 3-4 σημαντικές μεταγραφικές κινήσεις πριν την αφετηρία της νέας σεζόν. Ωστόσο, το καλοκαιρινό παράθυρο που ακολούθησε την κατάκτηση του πρωταθλήματος, δεν φώναξε «επένδυση» αλλά «επιφύλαξη», σε συνέχεια του απόλυτα ήσυχου μεταγραφικού καλοκαιριού του 2019, αλλά και εν τω μέσω πανδημίας που είχε τρομάξει αρκετά την παγκόσμια αγορά του ποδοσφαίρου. Ο σύλλογος έχει αποχαιρετίσει τον Lovren, και ξεκινώντας βλέπει τον Matip και τον Gomez να μπαίνουν στη συνήθη για το ιστορικό τους λίστα των τραυματιών. Με έναν ουσιαστικά κεντρικό αμυντικό στο ρόστερ, τον Virgil van Dijk, ο Klopp στον εκτός έδρας αγώνα με την Chelsea, σκαρφίζεται τη μετατροπή του Fabinho σε κεντρικό αμυντικό. Μοιραία οι ρεπόρτερ της ομάδας αμέσως μετά ρωτούν τον Klopp αν προτίθεται να αγοράσει κεντρικό αμυντικό πριν τη λήξη του μεταγραφικού παραθύρου, που τότε έκλεινε στις 5 Οκτωβρίου. Εκείνος θέλοντας να καθησυχάσει αλλά και να υπεραμυνθεί της φειδωλής μεταγραφικής πολιτικής της FSG, απαντάει: “You cannot solve that in the transfer market. We will not even try if nothing more serious happens. I hope we don’t have to try that. If the situation stays like it is at the moment then no there will be nothing… We have three absolutely top, top, top centre‑halves…”
Αυτά, μέχρι να τραυματιστεί και ο Virgil πολύ σοβαρά (όλοι θυμόμαστε πως στον αγώνα με την Evetron), o Gomez τον Νοέμβριο να πάθει ρήξη πατροειδούς τένοντα και να μείνει 232 μέρες εκτός δράσης, και ο Matip, τον Ιανουάριο του 2021 να τραυματιστεί στον αστράγαλο και να χάσει το υπόλοιπο της σεζόν. Την καταστροφική συνέχεια τη θυμόμαστε όλοι. Στο δεύτερο μισό του πρωταθλήματος, η Liverpool έχασε από όποιον περνούσε απ’ έξω από το Anfield, ο Klopp έχρησε μέχρι και τον Henderson κεντρικό αμυντικό, μεταγράφηκαν δυο απίθανοι κεντρικοί αμυντικοί τον Ιανουάριο του 2021 άρον άρον -ο Kabak και ο Davis- αλλά ουδείς κατάλαβε τι έκαναν στην ομάδα, και η σεζόν σώθηκε με μια κεφαλιά του τερματοφύλακα Alisson στα χασομέρια με τη West Brom, δίνοντάς μας θέση στο επόμενο Champions League. Οι ίδιες δικαιολογίες ακούστηκαν από τον Klopp μετά και την αποχώρηση του Wijnaldum. Η εμπιστοσύνη που είχε στους «πήλινους» Keita και Thiago, και με έναν Milner που είχε πατήσει τότε τα 36, οδήγησαν στην ουσιαστική σωματική «εξόντωση» του Fabinho, με συνέπεια η Liverpool στην τελευταία στροφή του πρωταθλήματος και του Champions League, να εμφανιστεί ανήμπορη απέναντι στους ισχυρούς (εντός και εκτός γηπέδων) αντιπάλους της, Manchester City και Real Madrid αντίστοιχα.
Γενικώς, στα χρόνια της σφιχτής FSG τα πειράματα, τα εσωτερικά μπαλώματα, το ρίσκο, οι εκπτώσεις στις φιλοδοξίες, οι λαγοί από το καπέλο του Klopp, ο σανός και το κάρβουνο στους οπαδούς και τους δημοσιογράφους, ήταν πια μια αναπόφευκτη συνήθεια. Το αποδεχόμασταν αφού γνωρίζαμε ότι δεν μπορούσαμε τίποτα να κάνουμε για να το αποτρέψουμε.
Μέχρι που ήρθε το καλοκαίρι του 2025. Και η FSG, σαν τη Σταχτοπούτα που εμφανίζεται με την επίδραση της νεραϊδονονάς στο μεταγραφικό χορό ως πριγκίπισσα, σαγηνεύει τα πλήθη, αγοράζει ό,τι κινείται και καλύπτει τα αγωνιστικά κενά το ένα μετά το άλλο, με παίκτες που ούτε θα πίστευες ότι θα κοιτούσε ποτέ στα μάτια η FSG. Σε αυτό το κλίμα ευφορίας και αισιοδοξίας, έχοντας απαλλαγεί από τη μικρομεσαία νοοτροπία του παρελθόντος, ελπίζεις πως, αντίθετα με το γνωστό παραμύθι, εδώ είναι πραγματικός κόσμος, οι επαγγελματίες είναι σοβαροί και δεν φοβάσαι μην έρθουν τα μεσάνυχτα και η άμαξα γίνει κολοκύθα. Κι όμως, πλανάσαι πλάνην οικτρά. Λίγο μετά τα νέα για τον νέο τραυματισμό του Gomez (δεν μας φταίει το παιδί, αλλά όπως και να το δεις τα μισά του χρόνια στη Liverpool είναι τραυματίας) και το γιογιό που μας έκανε η Milan, ο Arne Slot ρωτήθηκε αν η ομάδα χρειάζεται να αποκτήσει κεντρικό αμυντικό -για να μας πέσουν τα σαγόνια, τα μαλλιά και τα αυτιά από την απάντηση του Ολλανδού κόουτς: “I don’t think we have a concern at centre‑back. … Ryan Gravenberch showed he can play that position. … Wataru Endo can play there, so we have enough options…”.
Σε αυτό το σημείο, όσο και αν αναγνωρίζεις την πολύ θετική μεταστροφή της ηγεσίας του club, τις θεαματικές μεταγραφικές κινήσεις που γίνονται, την αξία και τη βαρύτητα του λόγου του Slot, και την αδιαμφισβήτητη ικανότητα μετάλλαξης του Gravenberh, άνθρωπος είσαι σπας, δεν αντέχεις μετά από 5 χρόνια παραμυθιού, και σαν άλλος Κούρκουλος στην ταινία «Ορατότης μηδέν» φωνάζεις: «Όχι άλλο κάρβουνο!!». Σοβαρά τώρα; Θα βγει μια σεζόν 60 αγώνων περίπου με τον 32χρονο Virgil και τον επιρρεπή στους τραυματισμούς Konate; Σοβαρά τώρα; Θα καλύψει ο Ryan το κενό, ο οποίος Ryan ήρθε να καλύψει άλλο κενό εκείνο στη θέση «6», επειδή η FSG τσιγκουνεύεται να αγοράσει κεντρικό αμυντικό και πέρσι έλιωσε με τους συνεχείς αγώνες; Σοβαρά τώρα; Η Liverpool που έχει δώσει σχεδόν 300 εκατομμύρια σε μεταγραφές, θα τσιγκουνευτεί να δώσει 30-40 για έναν αξιόπιστο κεντρικό αμυντικό, όπως ο Marc Guehi; Σοβαρά τώρα; Θα καλύψει το κενό ο Endo, του 1,78 ύψους, που ούτως ή άλλως δεν τον εμπιστεύεται ο Slot για τη φυσ8κή του θέση καλά καλά; Αν πάμε σε παράδοξα πειράματα, ας το καλύψει Ekitike που είναι σχεδόν 2 μέτρα. Μιλάμε σοβαρά; H Arsenal διαθέτει 4 κεντρικούς αμυντικούς, 2 αμυντικά χαφ, έναν κεντρικό χαφ παγκόσμιας κλάσης και άλλους δύο κεντρικούς χαφ και εμείς θα παίξουμε τις μουσικές καρέκλες; Και τελικά, η μετατροπή του Gravenberch σε κεντρικό αμυντικό τι θα σημαίνει για το κέντρο μας; Θα χάσουμε την ψυχή και τη δύναμη του Ryan και θα εξοντωθεί ο Mac Alister προσπαθώντας να κόψει τα πάντα μόνος του; Ή θα εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στον Curtis Jones που «δεν κόβει ούτε με βαλέ», όπως έλεγαν οι παλιοί;
Τα ερωτήματα είναι ρητορικά. Όχι αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα, και όχι η σεζόν δεν μπορεί να βγει μόνο με τους Konate – Virgil. Η Liverpool χρειάζεται και κεντρικό αμυντικό και αμυντικό χαφ. Και όχι, δεν μας νοιάζει στην τελική αν η FSG αγοράσει κάποιον. Ας κάνουν αυτό που μπορούν και τους ευχαριστούμε. Εκείνο που απαιτούμε, όμως, είναι η πρόσφατη δήλωση του CEO του συλλόγου Billy Hogan “This is one of the biggest clubs in the world. We want to make sure that we are behaving like one”, δηλαδή ότι αυτός είναι ένας από τους μεγαλύτερους συλλόγους στον κόσμο και πρέπει τα στελέχη του να συμπεριφέρονται δείχνοντας πως έχουν επίγνωση ότι βρίσκονται σε έναν τέτοιο, να εφαρμόζεται παντού και πάντα. Πες μας δεν μπορούμε φέτος να πάρουμε άλλον παίκτη, θα το σεβαστούμε απόλυτα, αν και δεν θα κατανοήσουμε ποτέ γιατί πρέπει να φύγουν 400 εκατομμύρια αν έρθει και ο Isak, για να εξακολουθούμε να έχουμε αγωνιστικά κενά. Όχι όμως άλλα πειράματα, όχι άλλα κόλπα, όχι άλλες φτηνές δικαιολογίες και υποτίμηση κάθε ποδοσφαιρικής λογικής. Σε αυτή τη νέα εποχή, σας παρακαλούμε, όχι άλλο κάρβουνο. Με φιλική διάθεση και σεβασμό πάντα…
