Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Παναγιώτης Ρουμελιώτης, σχολιάζει την ήττα από την Crystal Palace και τους… ψίθυρους προπονητοφαγίας.
Καλησπέρα σε όλους. Κακή στραβή και ανάποδη θα μου πείτε όσον αφορά τη Liverpool και, αν πάρουμε ως δεδομένο την ήττα – αποκλεισμό από την Crystal Palace χθες, μάλλον θα έχετε δίκιο.
Οι Reds δέχθηκαν την έκτη ήττα στα τελευταία επτά ματς, ισοφαρίζοντας ρεκόρ περίπου 120 χρόνων (!), γεγονός που έχει φέρει πολύ μεγάλη αναστάτωση στο κοινό της ομάδας.
Για να είμαστε ειλικρινείς με τους εαυτούς μας, λίγο παραπάνω στο ελληνικό κοινό. Είμαστε λάτρεις των αποζημιώσεων και ανεύρεσης του νέου «σωτήρα» που θα φταίει μετά από λίγο καιρό για όλα σε μια αθλητική ομάδα άλλωστε.
Δεν κρύβω ότι από όλες τις ήττες, οι δύο τελευταίες με έχουν ενοχλήσει περισσότερο από όλες. Αφενός αυτή στο Brentford για την νοοτροπία της ομάδας, με παίκτες να δείχνουν παραδομένοι στη μοίρα τους για το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα, αφετέρου αυτή με τη Palace για την νοοτροπία του προπονητή.
Μπορεί να τα βλέπω λάθος, μπορεί να μην υπάρχει καν λάθος και σωστό και να είναι εντελώς υποκειμενικό, όμως δεν θεωρώ πως η Liverpool έχει την πολυτέλεια να «επιλέγει» διοργανώσεις σε καμία της κατάσταση.
Είναι ένας τεράστιος σύλλογος, πολυνίκης του θεσμού από τον οποίο αποκλείστηκε εύκολα χθες και θα πρέπει να παλεύει για κάθε τίτλο διαθέσιμο. Από την πρώτη ομάδα μέχρι τα προτζούνιορ.
Πόσο δε μάλλον όταν μιλάμε για την τωρινή Liverpool, που ψάχνει επειγόντως από κάπου να πιαστεί και που έχει soundtrack τον «Μικρό Τιτανικό» του συγχωρεμένου του Μαχαιρίτσα. Που από κάπου αναζητά το χαμένο μομέντουμ και την ανάγκη να μην εθιστεί στην ήττα.
Η επιλογή ενδεκάδας είναι κατανοητή και έχει να κάνει με το ροτέισιον. Φυσικά και θα αλλάξει παίκτες, έρχονται και πιο σημαντικά ματς, ενώ έχει αρκετούς παίκτες που αντιμετωπίζουν θέματα.
Η επιλογή του πάγκου, όμως, όπου δεν υπήρχε ούτε ένας first-teamer, είναι ενδεικτικό ότι δεν ήθελε το ματς. Ή μπορεί να μην τον ένοιαζε. Όπως και να έχει, εμένα με χάλασε. Πρόβλημα μου θα μου πείτε μερικοί. Ίσως, αλλά κάπου πρέπει να βγάλω και το ζόρι που τραβάω.
Δεν γίνεται να έρχεται η Crystal Palace και να σου ρίχνει σβηστά τρία γκολ μέσα στο Anfield. Απαγορεύεται. Απλό, κατανοήτο.
Εδώ και καιρό έχω δει να υπάρχει μουρμούρα για τον Slot. Πάμε να δούμε λίγο ψύχραιμα κάποια πράγματα;
Ο Slot είναι πρωταθλητής. Είτε σας αρέσει είτε όχι, είναι. Έχει το μετάλλιο σπίτι του. Αυτό συνεπάγεται με το ότι ο Slot είναι ένας καλός προπονητής. Πήρε ένα ρόστερ που δεν ήταν δικό του, δεν έγιναν κινήσεις μεταγραφικές σε μια ομάδα που είχε τερματίσει εύκολα τρίτη και πήγε και το σήκωσε πέντε αγωνιστικές πριν το τέλος.
«Ήταν ομάδα του Klopp», ήταν επίσης ομάδα που δεν το είχε πάρει εδώ και πέντε χρόνια. Το να θέλετε να περάσετε μια σκέψη σας αναιρώντας τα κατορθώματα του, αυτόματα κάνει την άποψη να αρχίζει να μεταμφιέζεται σε εμπάθεια.
Ο Slot είναι ένας φοβερός προπονητής. Οποιοσδήποτε κάτσει και αναλύσει τακτικά το τι έκανε πέρυσι η Liverpool θα το καταλάβει σε δευτερόλεπτα. Αυτό που δεν είναι, είναι μάγος. Ούτε ψυχίατρος.
Μια ομάδα με τόσες μεταγραφές είναι δύσκολο να δέσει έτσι κι αλλιώς. Αν βάλουμε και το τι έγινε με τον Jota, γίνεται λίγο mission imposible. Είδα άνθρωπο να αναιρεί και αυτό, ότι δηλαδή οι παίκτες δεν έχουν επηρεαστεί από τον θάνατο του συμπαίκτη τους και ότι απλά ο Slot είναι *checks notes* «ταραμάς».
Σαν άνθρωπος με τίμιο σωσίβιο, θα πω ότι ο ταραμάς είναι φοβερός, οπότε εύγε για το κοπλιμέντο στον Slot.
Δυστυχώς, αυτό που γίνεται ήταν ένα πιθανό σενάριο μετά τα γεγονότα της 3ης Ιουλίου 2025. Οι «παλιές καραβάνες» έχουν χτυπηθεί πάρα πολύ από την απώλεια (η εικόνα του Salah μετά τη πρεμιέρα με την Bournemouth είναι ενδεικτική), κάτι που σημαίνει πως δεν μπορούν πνευματικά και σωματικά να είναι έτοιμοι να ανταποκριθούν στις αγωνιστικές υποχρεώσεις, οι οποίες συνοδεύονται με την ευθύνη να αφομοιωθούν οι νέοι παίκτες στον σύλλογο.
Ταυτόχρονα ο Slot πρέπει να τρέχει σαν τον Βέγγο να προσπαθεί να σταθεί δίπλα σε όλους, να βρει το πλάνο για τους νέους παίκτες και να κάνει το διάβασμα των αντιπάλων.
Η Liverpool είναι πολύ δυνατή. Έχει φοβερούς παίκτες, ένα δοκιμασμένο και πετυχημένο τεχνικό επιτελείο και μια διοίκηση που βγάζει υγεία. Αυτό που έχει ανάγκη όσο τίποτε άλλο είναι Χ-Ρ-Ο-Ν-Ο. Να δέσει το ρόστερ, να επουλωθούν πληγές.
Αρκετά λοιπόν με τις αηδίες των #Slot_Out. Για όνομα δηλαδή, πριν πέντε μήνες ήταν μάγκας γιατί το πήρε στη πρώτη του χρονιά και τώρα είναι ανίδεος, άσχετος, άμπαλος, μαθητευόμενος μάγος.
Το Σάββατο η Liverpool καλείται να βγάλει πάνω από όλα χαρακτήρα. Όπως και το Anfield. Και αν θέλετε το ένστικτό μου, θα το κάνει.
UNITY IS OUR STRENGTH.
