Γράφει για την τραγική σεζόν και την επόμενη μέρα στην ομάδα ο συντάκτης του Liverpool.gr, Παναγιώτης Ρουμελιώτης.
Αυτό ήταν. Το μαρτύριο έλαβε τέλος. Μια ανηφόρα 57 αγώνων για τη σεζόν 2025/26, αυτή που ξεκίνησε με τεράστιες φιλοδοξίες και γρήγορα γύρισε σε αρχαιοελληνική τραγωδία, επιτέλους ολοκληρώθηκε.
Κανείς θα μπορούσε να κάθεται ώρες να γράφει και να αναλύει τι στο καλό πήγε στραβά στη φετινή Liverpool, από ψυχολογικό, σε αγωνιστικό, μέχρι και οργανωτικό επίπεδο. Δεν ξέρω καν αν υπήρξε κάτι που να πήγε και σωστά.
Όλοι ξέρουμε ότι η χρονιά έχει επηρεαστεί μέχρι εκεί που δεν πάει από τον αδόκητο χαμό του Jota. Ο Diogo, εκτός από ένας φανταστικός παίκτης, ήταν πάνω από όλα ένα υπόδειγμα ανθρώπου, έντιμος, χαρούμενος, με σεβασμό και αγάπη και όσα έδινε τα λάμβανε πίσω από όλο τον σύλλογο. Δεν έλειψαν αυτά τα στοιχεία από την ομάδα, άλλωστε καλά παιδιά είναι όλοι τους αλλιώς δεν θα ήταν εκεί. Έλειψε όμως ο ίδιος ο Diogo. Θα έλειπε σε ένα βαθμό αν αποχωρούσε απλά από την ομάδα, αλλά για τους παίκτες και το staff λείπει από τη ζωή τους.
Όλοι ξέρουμε επίσης ότι το καλοκαίρι έγιναν σοβαρά λάθη στο προγραμματισμό, λάθη που συνεχίστηκαν τον χειμώνα. Η Liverpool αγόρασε ένα δεξί μπακ που δεν είναι μπακ, προσπαθεί να αντικαταστήσει τον Alisson με έναν τερματοφύλακα που δεν θα μπορέσει ποτέ να είναι στο ίδιο επίπεδο, δεν ενισχύθηκε στα χαφ, δεν αντικατέστησε ποτέ τον Luis Diaz και έχασε τον Guehi μέσα από τα χέρια της γιατί θυμήθηκε να επιταχύνει την υπόθεσή του τη τελευταία μέρα των μεταγραφών. Τον Γενάρη, πάλι, δεν ασχολήθηκε με τον τελευταίο, ενώ γνωρίζοντας ότι ο Salah φεύγει (τα είχαν συμφωνήσει από τον Δεκέμβρη και το ξεκατίνιασμα στις κάμερες στο Leeds), άφησε και τον Semenyo να πάει στη City.
Ξέρουμε για τα προβλήματα στο Kirkby. Salah, van Dijk και Robertson, οι τρεις αρχηγοί δηλαδή, έχουν αφήσει να εννοηθεί ότι τα στάνταρ απόδοσης, συμπεριφοράς και εργασίας στον σύλλογο έχουν πέσει. Ο Salah – κακώς κατ’ εμέ – ήρθε σε ευθεία ρήξη με τον προπονητή και ο Slot αντίστοιχα μαζί του.
Καθαρά αγωνιστικά; Μια τραγωδία. Συντριβές στο Anfield (Palace, PSV, Nottingham Forest) αρνητικά ρεκόρ σε ήττες και γκολ κατά. Μεγάλα προβλήματα με τραυματισμούς.
Όλα σιγά σιγά έφτιαξαν το πλαίσιο για να μπούμε σε ένα καλοκαίρι κρίσιμο, τολμώ να πω το κρισιμότερο στην ιστορία της Liverpool μετά από αυτό του 2010. Όχι γιατί η ομάδα αγγίζει την οικονομική καταστροφή όπως τότε, σε καμία περίπτωση. Αλλά γιατί αν οι άνθρωποι που παίρνουν τις αποφάσεις στην ομάδα δεν αντιληφθούν το βάρος της ευθύνης που έρχονται με αυτές, τότε η ομάδα θα μείνει πίσω. Πολύ πίσω.
Αυτή τη στιγμή έχεις ένα ξεχαρβαλωμένο ρόστερ με άμεση ανάγκη για σοβαρή και ποιοτική ενίσχυση, έναν προπονητή που έχει μπει σε κατάσταση αυτοσυντήρησης εδώ και εβδομάδες, ηγετικές μορφές να αποχωρούν η μία μετά την άλλη και δύο διευθυντές που έχουν ένα χρόνο συμβόλαιο ακόμα (όπως και ο Slot) και που από ότι φαίνεται θα αποχωρήσουν πριν καν αυτά ολοκληρωθούν.
Ευτυχώς η FSG πάντως έχει βρει την λύση για όλα. Πιο ακριβά εισιτήρια για να απολαμβάνει αυτό το υπερθέαμα ο κόσμος. Νομίζατε ότι μέσα στη σύγχυση θα περάσουν τα χεράκια σας και θα μπουν πιο βαθιά στις τσέπες των οπαδών. Μα καλά, πού ζείτε; 16 χρόνια είστε στην ομάδα και κάθε φορά είμαστε στο ίδιο έργο θεατές. Πάτε να περάσετε μια μ******α (αύξηση τιμών εισιτηρίων, European Super League, μείωση μισθών στον COVID, προσπάθεια να κάνετε copyright το όνομα και το έμβλημα μιας πόλης που φτιάχτηκε το 1207 μΧ κ.α), βλέπετε ότι δεν σας παίρνει, κάνετε πίσω και λέτε ότι υπολογίζετε τον κόσμο.
Δεν βλέπετε τα χάλια μας καλύτερα; Αφήσατε από το 2015 μέχρι το 2024 έναν προπονητή να παλέψει με πέτρες απέναντι σε κανόνια, να πρέπει να πάρει ένα κάρβουνο και να το κάνει διαμάντι μπας και επιστρέψει η ομάδα στη κανονικότητα και το παίξετε εσείς μάγκες. Σας αφήνει με όλα τα εφόδια η ομάδα να συνεχίσει να πηγαίνει μπροστά, παίρνει πρωτάθλημα ο αντικαταστάτης με αυτά τα εφόδια και στήνεται από τότε ένα φοβερό πανηγύρι.
Φέρατε πίσω τον Edwards με σκοπό να ηγηθεί ενός πλάνου multi-club ownership και δύο χρόνια μετά φεύγει γιατί ακόμα κοιτάτε να δείτε αν θα αγοράσετε άλλο σύλλογο (τέτοιο κακό να μην βρει κανέναν). Φέρατε τον Hughes για να χτίσει τη Liverpool της επόμενης μέρας και ο τύπος θα πρέπει να το κάνει ξέροντας ότι στο τέλος του καλοκαιριού φεύγει.
Και ο προπονητής… Λυπάμαι μέχρι ενός σημείου τον Slot γιατί αρχικά αναγνωρίζω ότι έφερε ένα πρωτάθλημα και έπειτα ότι η φετινή σεζόν είναι τελείως ανώμαλη. Αλλά ρε φίλε, βοήθα λίγο τον εαυτό σου. Αφήνεις την ομάδα με ρεπό κάθε εβδομάδα, επί ένα χρόνο μας έχεις ζαλίσει ότι το δικό σου ποδόσφαιρο είναι τα ματς με την PSG και ότι τα low-block δεν είναι ποδόσφαιρο (εν τω μεταξύ η PSG στη Γαλλία μας πάτησε και τα low-block τα συναντάς συνήθως όταν προπονείς τη Liverpool, αν δεν μπορείς γύρνα στη Feyenoord), δεν έχεις σχέσεις με μισό παίκτη μέσα στην ομάδα, έχεις πλακωθεί φανερά με Salah και Jones, έχεις πάει κόντρα στο κόσμο για την δυσφορία και εδώ και εβδομάδες προσπαθείς να μας πείσεις ότι του χρόνου θα είναι όλα καλά.
Πραγματικά, ενώ τον εκτιμώ ποδοσφαιρικά, μερικές φορές αναρωτιέμαι αν έχει ακριβώς καταλάβει (ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ) που στον διάολο έχει έρθει. Από πέρυσι ήταν απόμακρος, πράγμα που θεωρώ ότι δεν ταιριάζει στην ομάδα αλλά οκ, το δέχεσαι αν όλα τα υπόλοιπα πάνε κατ’ ευχήν. Δεν είναι κατάσταση όμως αυτή. Quansah, Morton, Elliott, Salah, Robertson, όλοι έφυγαν με σπόντες κατά του προπονητή. Άσχετα με το αν ήταν σωστή η αποχώρηση του καθενός ή όχι, αυτό είναι φοβερά προβληματικό. Τα ποσταρίσματα μετά την ήττα στο Villa Park δείχνουν πόσο σάπια είναι η κατάσταση.
Παίκτες οι οποίοι δεν φαίνεται να πιστεύουν, οι οποίοι όμως δεν είναι αμέτοχοι. Ο Konate μας έχει σπάσει το κεφάλι με το συμβόλαιό του, που θέλει γενναία αύξηση, αλλά μέσα στο γήπεδο είναι ένα κακό δημιούργημα από τη χειρότερη ονείρωξη του Hodgson και του Rodgers. Ο Mac Allister είναι μια σκιά του εαυτού του. Ειδικά με το ξυρισμένο κεφάλι είναι σαν να παίζει σε ματς παλαιμάχων. Ο Thiago σε καλύτερη κατάσταση μου φάνηκε στο φιλικό. Ο Salah έχει πολλά παράπονα για το αν παίζει αλλά και όταν παίζει είναι για να πάει και αυτός μαζί με τον Mac Allister στο Βραδυποριακός – Ταλαιπωριακός. Καλό θα ήταν να μην ξεκινήσω να γράφω για τον Gakpo… Ευτυχώς ο Ngumoha έχει έναν παίκτη σαν αυτόν για να μάθει πράγματα, να προσθέσει στοιχεία στο παιχνίδι του, όπως να κόψει προς τα μέσα και να σουτάρει, ή να κόψει προς τα μέσα και να σουτάρει και φυσικά να κόψει μέσα και να σουτάρει. Ο Cody νομίζω είναι λίγο πιο προβλέψιμος και από επεισόδιο του Tom and Jerry. Αυτοί είναι που χτυπήθηκαν από την απώλεια του Diogo παραπάνω και δεν είναι εύκολο να πρέπει μετά να παίξεις, αλλά η ζωή συνεχίζεται και όταν παίζεις σε μια ομάδα σαν τη Liverpool με όλες τις ανέσεις που έρχονται με αυτό, τότε υπάρχουν απαιτήσεις. Κάποια στάνταρ. Ο Szoboszlai είναι το τέλειο παράδειγμα. Εμφανώς επηρεασμένος, το έβλεπες και στη γλώσσα του σώματός του, αλλά όταν έμπαινε στο γήπεδο καταλάβαινε ότι έχει υποχρέωση απέναντι στον σύλλογο, τον κόσμο του και τον ίδιο του τον εαυτό να δώσει ό,τι έχει.
Όταν τα προβλήματα είναι σε τόσα πολλά επίπεδα, τότε ΠΑΝΤΑ φταίει η κεφαλή. Πάντα. Και φταίει γιατί για ακόμα μια φορά είναι εκείνοι που δεν έχουν καταλάβει που βρίσκονται. Δεν έχουν διανοηθεί τι γίγαντα διαχειρίζονται, πόσο αδιανόητα μεγάλες είναι οι απαιτήσεις και πόσο εκτός τόπου και χρόνου είναι οι αποφάσεις τους. Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, είναι ότι επαναλαμβάνουν τα λάθη τους. Το τσίρκο στο οργανόγραμμα το συναντάμε τρίτη φορά. Κάποτε ήταν το χάος με το transfer comittee, μετά οι συνεχής παραιτήσεις Edwards και Ward (ζήτησαν τότε από τον προπονητή να τους βρει τεχνικό διευθυντή!!), τώρα για δεύτερη φορά πρόβλημα με τα εισιτήρια (Liverpool – Sunderland 2-2, 2016, #WalkOutOn77). Αντιλαμβάνομαι τη διαφορά στη νοοτροπία ανάμεσα σε ανθρώπους που έχουν μάθει στο περιβάλλον των franchise και όχι των clubs, αλλά μετά από 16 χρόνια νομίζω ότι θα έπρεπε να έχουν προσαρμοστεί.
Η επόμενη μέρα θέλει γενναίες αποφάσεις. Όσο και αν πιστεύουν τον Slot, και όσο και αν του αναγνωρίσουν όλοι ελαφρυντικά, ποτέ κανένας προπονητής της Liverpool δεν αντέστρεψε κατάσταση με γιούχα από το Anfield. Είναι σπασμένο το γυαλί, είναι καμένο το χαρτί Arne Slot και θα πρέπει κατ’ εμέ να αποχωρήσει. Δεν πρόκειται να συμβεί, από τη στιγμή που τον στηρίζουν φέρνοντας του νέο βοηθό, και για αυτό εμένα περισσότερο μου βρωμάει καλοκαίρι 2015 η φάση. Όταν η FSG επέμεινε στον Rodgers και τον Οκτώβρη έψαχναν προπονητή. Μακάρι να βγω εγώ λάθος, μυρωδιάς και υπερβολικός, αλλά στις 25/5/2026 αυτή είναι η άποψή μου και την εκφράζω.
Η ομάδα θα πρέπει στο τέλος του καλοκαιριού να έχει νέο τεχνικό διευθυντή. Να έχει χρόνο να μάθει την ομάδα και να δει πως θα μπορεί να συνεργαστεί με τον προπονητή εν όψει καλοκαιριού 2027. Για φέτος, ο Hughes έχει την υποχρέωση να φέρει εις πέρας ένα δύσκολο έργο. Θα πρέπει να δαπανηθούν εκ νέου χρήματα για να φτιαχτεί ένα ρόστερ με ποιότητα, όμως θα πρέπει σε αυτά τα αποδυτήρια να μπουν και προσωπικότητες. Η Liverpool έχασε πέρυσι τον δεξιό της μπακ (ουστ), χάνει φέτος Robertson και Salah και είναι πολύ πιθανό να χάσει και τον Alisson. Πρέπει να βγουν μπροστά νέοι ηγέτες, προσωπικότητες που θα τραβήξουν αυτές το κουπί. Πιθανολογώ ότι μία από αυτές θα είναι ο Szoboszlai. Υπό αυτές τις συνθήκες, πόσο σοφό είναι να φύγει ο Jones;
Επιμένω να αναφέρω ότι στο αγωνιστικό κομμάτι υπάρχουν σοβαρά ελαφρυντικά, με πρώτο και πιο σοβαρό την απώλεια του Diogo. Ήταν τρομακτικό χτύπημα στους παίκτες και δεν πρέπει να υποτιμάμε ότι μέχρι και σήμερα δεν είναι εντελώς καλά κανένας τους. Όμως οι ευθύνες έξω από το αγωνιστικό δεν έχουν αυτό το ελαφρυντικό και δυστυχώς είναι σύμπτωση επαναλαμβανόμενη η οποία έχει πάψει χρόνια τώρα να είναι σύμπτωση.
Δεν θέλω να κάνω καμία πρόβλεψη για το πως θα πάει το καλοκαίρι. Έχω μουδιάσει από τη φετινή σεζόν και ειλικρινά δεν θέλω να ελπίζω για τίποτα. Δεν ελπίζω τίποτα, φοβάμαι όμως πολλά, για αυτό και δεν ζω ελεύθερος ΚΑΙ αυτό το καλοκαίρι.
Επαναλαμβάνω. Είναι μακράν του δεύτερου το κρισιμότερο σταυροδρόμι στη Liverpool τα τελευταία 16 χρόνια. Το νου σας…
Υ.Γ Mo, Andy, η λέξη «θρύλος» δεν μπορεί να σας περιγράψει. Τα όσα κάνατε για τη Liverpool Football Club θα μείνουν χαραγμένα στις πιο χρυσές σελίδες της ιστορίας. Σας ευχαριστούμε για όλα από καρδιάς. Πάνω από όλα, κάνατε τον κόσμο χαρούμενο. Αυτή είναι η κληρονομιά σας. YNWA.
