Ο Sir Kenny Dalglish αναπολεί την ημέρα που συγκλόνισε το ποδόσφαιρο.
Την Κυριακή συμπληρώθηκαν 35 χρόνια από τότε που ανακοίνωσε την απόφασή του να παραιτηθεί από προπονητής της Liverpool, σε μια εσπευσμένα οργανωμένη συνέντευξη Τύπου στο Anfield. Η ομάδα του βρισκόταν στην κορυφή της βαθμολογίας και έμοιαζε έτοιμη να κατακτήσει ένα τέταρτο πρωτάθλημα στα έξι χρόνια του Dalglish στον πάγκο. Όμως η καταιγιστική ισοπαλία 4-4 με τη γειτονική Everton, σε επαναληπτικό αγώνα του πέμπτου γύρου του FA Cupστις 20 Φεβρουαρίου 1991, τον έπεισε ότι είχε έρθει η ώρα να αποχωρήσει.
Η Liverpool προηγήθηκε τέσσερις φορές στο Goodison Park, αλλά κάθε φορά δεχόταν την ισοφάριση. Ο Dalglish κατηγόρησε τον εαυτό του που δεν έκανε τις απαραίτητες τακτικές προσαρμογές για να «κλειδώσει» το παιχνίδι.
Το άγχος της ηγεσίας του συλλόγου στον απόηχο της τραγωδίας του Hillsborough το 1989, κατά την οποία 97 φίλαθλοι έχασαν τη ζωή τους, είχε επιβαρύνει σοβαρά την υγεία του. Ο πρόεδρος Noel White και ο διευθύνων σύμβουλος Peter Robinson αποδέχθηκαν απρόθυμα την παραίτησή του, αφού πρώτα παραδέχθηκαν την αποτυχία τους να τον μεταπείσουν.
«Το σωστό εκείνη τη στιγμή ήταν να αποχωρήσω, γιατί ο σύλλογος δεν το άξιζε αυτό», λέει ο Dalglish στο The Athletic. «Αν είσαι ο προπονητής, πρέπει να είσαι εκεί για να παίρνεις αποφάσεις. Γι’ αυτό σε προσλαμβάνουν. Αν δεν τις παίρνεις, τότε δεν είναι δίκαιο για κανέναν να παραμένεις, ειδικά μετά από όσα είχε κάνει για εμάς ηLiverpool Football Club».
Καθισμένη δίπλα στον Kenny Dalglish, πλέον 74 ετών, βρίσκεται η Kelly Cates, η μεγαλύτερη από τα τέσσερα παιδιά του και μία από τις πιο γνωστές τηλεοπτικές παρουσίες ποδοσφαίρου στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ήταν 15 ετών όταν ο πατέρας της παραιτήθηκε από τη θέση του προπονητή.
«Το βράδυ πριν βγει η είδηση, η μαμά μου με φώναξε από το σπίτι της φίλης μου απέναντι για να μου το πει», λέει. «Δεν θυμάμαι ακριβώς τι είπε, αλλά την επόμενη στιγμή γύρισες κι εσύ και μπήκες στο σπίτι με ένα μικρό κουτί με πράγματα από το γραφείο σου. Έτρεξα πάνω τις σκάλες κλαίγοντας. Ήταν φρικτό. Έτσι το έμαθα. Ήταν γρήγορη απόφαση, έτσι δεν είναι;»
«Ναι, αποφάσισα την Πέμπτη και ανακοινώθηκε την Παρασκευή», απαντά ο Dalglish.
Το κύμα συγκίνησης που προκάλεσε η αποχώρηση του Kenny Dalglish άνοιξε τα μάτια της κόρης του σχετικά με το βάθος της αγάπης που έτρεφε ο κόσμος για τον πατέρα της, ο οποίος είχε σταθεί στήριγμα για την πόλη μετά την τραγωδία του Hillsborough. Ο Dalglish και η σύζυγός του, Marina, παρευρέθηκαν σε δεκάδες κηδείες και στάθηκαν δίπλα-δίπλα με τις οικογένειες στον αγώνα για αλήθεια και δικαιοσύνη, μετά τα σκληρά ψέματα που διαδόθηκαν από τις αρχές ότι οι φίλαθλοι έφεραν την ευθύνη για την τραγωδία.
«Όταν έφυγες από τη Liverpool, συνειδητοποίησα για πρώτη φορά ότι ήταν κάτι περισσότερο από το να είσαι απλώς παίκτης ή προπονητής», λέει η Kelly Cates. «Θυμάμαι μια φίλη μου να με παίρνει τηλέφωνο κλαίγοντας. Είχε γυρίσει από το σχολείο και η μητέρα της έκλαιγε όταν άνοιξε την πόρτα: “Θεέ μου, μαμά, τι συνέβη;”. Και εκείνη απάντησε: “Ο Kenny έφυγε”.
Ξαναβλέποντας εκείνη την περίοδο του Hillsborough ως ενήλικη, τα βλέπεις διαφορετικά. Ήμουν μόλις 13 το 1989. Τώρα βλέπω όσα έκαναν ο μπαμπάς και η μαμά με άλλη οπτική. Στα 13 θεωρείς δεδομένα όσα κάνουν οι γονείς σου και δεν το σκέφτεσαι πολύ. Επιστρέφοντας σε αυτό ως ενήλικη, το βλέπεις και το σέβεσαι με εντελώς διαφορετικό τρόπο.»
«Τα παιδιά κέρδισαν ένα ταξίδι στη Disney World επειδή παραιτήθηκα», απαντά με το χαρακτηριστικό του στεγνό χιούμορ ο Kenny Dalglish. «Πήγαμε όλοι στο Magic Kingdom.»
Οκτώ μήνες αργότερα, ανανεωμένος, επέστρεψε στην προπονητική με τη Blackburn Rovers. Την ανέβασε στην πρώτη κατηγορία και στη συνέχεια την οδήγησε στην κατάκτηση της Premier League τη σεζόν 1994-95. Ακολούθησαν θητείες στις Newcastle United και Celtic, πριν επιστρέψει στη Liverpool τον Ιανουάριο του 2011, κατακτώντας το League Cup έναν χρόνο αργότερα.
Συνεχίζεται…
