Η επίδραση του Beard ήταν τεράστια στο χώρο του γυναικείου ποδοσφαίρου.
Ο Marc Skinner ,head coach της United τον περιέγραψε ως έναν «απίστευτο άνθρωπο» ,»εικονικό» και «χαρακτήρα μεγαλύτερο από τη ζωή», ο οποίος θα συνεχίσει να αφήνει την «κληρονομιά» του στον χώρο.
Η Emma Hayes, head coach της Εθνικής ομάδας των Η.Π.Α και η οποία ανέλαβε από τον Beard στην Chelseato 2012, τον αποκάλεσε ως «έναν από τους καλύτερους ανθρώπους, απόλυτα» κάποιον ο οποίος «ήταν πάντα διαθέσιμος για μια κουβέντα» και έναν «πρωταθλητή» στο γυναικείο ποδόσφαιρο.
Τα ίδια συναισθήματα εξέφρασε και η Casey Stoney, manager της Εθνικής Ομάδας του Καναδά η οποία αγωνιζόταν στην Charlton Athletic όταν ο Beard ήταν προπονητής εκεί.
Όταν η Chelsea χρειάστηκε manager, η Stoney που αγωνιζόταν για την ομάδα τους, πήρε τηλέφωνο τον Beard και τον παρακάλεσε να τις αναλάβει.
«Δεν είχαμε χρήματα και μπορούσαμε μόλις και μετά βίας να σε πληρώσουμε αλλά και πάλι είπες Ναι» έγραψε στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης η Stoney.
«Ήταν ένας παθιασμένος υποστηρικτής του γυναικείου ποδοσφαίρου, όταν κανένας άλλος δεν ενδιαφερόταν, ήταν ένας manager που ενδιαφερόταν βαθιά για τις παίκτριες του, ήταν ένας φίλος που μπορούσε να σε κάνει να γελάσεις ακόμα και στις πιο σκοτεινές μέρες.» συνέχισε η Stoney.
H Olivia Smith, η Καναδή διεθνής που αποκτήθηκε από τις Κόκκινες το 2024 και έγινε η πρώτη γυναίκα που σκόραρε στο Anfield- εναντίον της Manchester City, το έθεσε πιο απλά λέγοντας «Δεν θα ήμουν εδώ που είμαι χωρίς εσένα».
Η Smith μετακόμισε αυτό το καλοκαίρι στην Arsenal αντί του ποσού του ενός εκατομμυρίου λιρών- που αποτελεί ρεκόρ.
Ο Beard είχε την προφορά και το πονηρό χαμόγελο, χαρακτηριστικά του Νοτιοδυτικού Λονδίνου. Ο συνηθισμένος χαιρετισμός του προς φίλους ήταν ο «Allright darlin?» τον οποίο ακολουθούσε συνήθως ένας θερμός εναγκαλισμός. Δεν υπήρχε προσποίηση.
Ήταν ταπεινός , ευγενικός και πάντα αυθεντικός , ανεξάρτητα αν βρισκόταν σε συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου, στα αποδυτήρια, με τους οπαδούς ή σε συνέντευξη τύπου.
Όταν κατέφτασε στη Liverpool το 2012 για την πρώτη του περίοδο στην ομάδα, στην ηλικία των 34 χρονών, άφησε πίσω του μια καλή καριέρα ως μεσίτης για να ακολουθήσει το πάθος του.
Εκείνη την περίοδο στο γυναικείο ποδόσφαιρο δεν κυκλοφορούσε χρήμα και το υποτιμούσαν οι περισσότεροι. Οι 8 ομάδες της WSL ήταν ημιεπαγγελματικές. Μόνον 4 παίκτριες το πολύ σε κάθε ομάδα μπορούσαν να πληρώνονται με ποσά άνω των 20.000 λιρών ετησίως όταν το πρωτάθλημα ξεκίνησε το 2011.
Η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία είχε εκχωρήσει τα δικαιώματα μετάδοσης αγώνων στην WSL, χωρίς καμία χρέωση, ενώ έδινε κάποια ποσά στις ομάδες μόνο και μόνο για την εμφάνιση τους στο πρωτάθλημα.
Από τον περασμένο χρόνο η WSL έχει εκχωρήσει τα δικαιώματα μετάδοσης αγώνων στο Sky Sports και στο BBC αντί του ποσού των 65 εκατομμυρίων λιρών.
Οι παίκτριες πραγματοποιούσαν τις προπονήσεις τους συνήθως το βράδυ και οι αγώνες τους συγκέντρωναν λίγους θεατές.
Λίγους μήνες πριν ο Beard αναλάβει τις Κόκκινες, αυτές είχαν χάσει από την Bristol Academy με 4-1 μπροστά σε 105 θεατές. Το 2015, την τελευταία χρονιά του Beard στη Liverpool – της πρώτης του περιόδου εκεί, ο μέσος όρος θεατών είχε αυξηθεί στους 1.022.
O Beard ενδιαφέρθηκε για το γυναικείο ποδόσφαιρο όταν κανένας άλλος δεν έδειχνε δεν το έκανε και ξεκίνησε τη δουλειά του από το μηδέν για να φτάσει στην κορυφή.
Συνεχίζεται…
