Το μεγαλύτερο «project» που ενδιέφερε τον John W. Henry ήταν το Project Big Picture, ένα ακόμη φιλόδοξο σχέδιο που δεν υλοποιήθηκε ποτέ, πριν από το αποτυχημένο λανσάρισμα της European Super League. Το σχέδιο προέβλεπε μια αναδιανομή 25% των εσόδων προς την English Football League, με την προϋπόθεση ότι θα καταργούνταν τα parachute payments, θα μειωνόταν ο αριθμός των ομάδων στην Premier League και τα δικαιώματα ψήφου των συλλόγων στην κορυφαία κατηγορία θα καθορίζονταν από τη διάρκεια συμμετοχής τους.
Για τον John W. Henry, αυτό θα ήταν προς όφελος του αγγλικού ποδοσφαίρου συνολικά, όμως η αντίδραση ήταν ξανά έντονη και αρνητική, με τον ίδιο να απογοητεύεται από το γεγονός ότι το σχέδιο εγκαταλείφθηκε.
Η European Super League ήταν μια «αντίδραση» καισε όλη εκείνη την περίοδο το 2021, ο John W. Henryένιωσε πληγωμένος από τον τρόπο που τον έβλεπαν οι άλλοι. Συνήθως δεν δείχνει έντονα τα συναισθήματά του — και όσοι έχουν περάσει αρκετό χρόνο μαζί του σπάνια τον έχουν δει θυμωμένο — ενώ η επικοινωνία του μπορεί να είναι σποραδική.
Μπορεί να τηλεφωνήσει σε φαινομενικά τυχαίες στιγμές, συχνά χωρίς τυπικές ευγένειες, και έπειτα να συνεχίσει την ίδια συζήτηση έξι μήνες αργότερα, σαν να είχε γίνει χθες. Αν δεν τον ενδιαφέρει μια ιδέα που συζητείται, μπορεί απλώς να αγνοήσει κάθε επικοινωνία.
Ο Tony Evans, πρώην αρχισυντάκτης ποδοσφαίρου της εφημερίδας The Times και νυν παρουσιαστής του podcast The Athletic Walk On podcast, έχει συναντήσει τον John W. Henry για δείπνο αρκετές φορές στο Λονδίνο, στο εστιατόριο The Wolseley, στα πρώτα χρόνια της παρουσίας της Fenway Sports Group στη Liverpool F.C.. Θυμάται ότι έπρεπε να σκύβει κοντά του για να τον ακούσει, καθώς μιλούσε πολύ χαμηλόφωνα.
Σύμφωνα με τον Tony Evans, ο John W. Henry ήταν πολύ ειλικρινής για τα δικά του λάθη και, στα πρώτα εκείνα χρόνια στη Liverpool F.C., γνώριζε ότι η Fenway Sports Group έκανε λάθη.
Ο John W. Henry μιλούσε συχνά για την κακή εμπειρία του ως ιδιοκτήτης των Florida Marlins, κάτι που του υπενθυμιζόταν κάθε φορά που επισκεπτόταν το σπίτι του στην πολιτεία. Ωστόσο, μιλούσε με περηφάνια και για το τέλος της «Κατάρας του Μπαμπίνο»⃰ με την κατάκτηση του World Series 2004 με τους Boston Red Sox. Δεν ήταν ποτέ «αθλητικός τύπος» στο σχολείο και αυτή ήταν η πρώτη φορά που ένιωσε κάπως σαν παίκτης, αλλά και η πρώτη φορά που ένιωσε την αγάπη μιας πόλης.
Στη Liverpool F.C., δεν ήξεραν πώς να πετύχουν μέχρι την πρόσληψη του Jurgen Klopp ως προπονητή τον Οκτώβριο του 2015. Ωστόσο, ο John W. Henry δεν επρόκειτο ποτέ να γίνει τόσο δημοφιλής στο Merseyside όσο ήταν κάποτε στη Boston — την πόλη που αποκαλεί σπίτι του — γιατί ουσιαστικά δεν έχει άλλη σύνδεση με την περιοχή.
Ο Tony Evans περιγράφει τον John W. Henry ως «απόμακρο» και σχημάτισε την εντύπωση ότι για μεγάλα χρονικά διαστήματα δεν ασχολούνταν ιδιαίτερα με όσα συνέβαιναν στη Liverpool F.C.. Όταν όμως γίνονταν λάθη, αντιδρούσε γρήγορα.
Σε μία τέτοια περίπτωση, σύμφωνα με τον Tony Evans, το Hillsborough Independent Panel ήθελε να τοποθετήσει φυλλάδια στις θέσεις στο Anfield, ζητώντας από τον κόσμο να καταθέσει στοιχεία. Κάποιος στον σύλλογο αντέδρασε λόγω… σκουπιδιών. Μέσα σε λίγες ώρες από τη στιγμή που ο Tony Evans ενημέρωσε τον John W. Henry μέσω email ότι αυτό ήταν απαράδεκτο, εκείνος ανέτρεψε την απόφαση. «Όταν είναι ενεργός, τα πράγματα κινούνται», λέει ο Evans. «Όταν δεν είναι, ο σύλλογος παρασύρεται.»
Ο Sam Kennedy υπερασπίστηκε τον John W. Henryτην Πέμπτη, αναγνωρίζοντας στον ραδιοφωνικό σταθμό WEEI ότι «είναι πολύ επιλεκτικός στον τρόπο που επικοινωνεί με τα μέσα. Αλλά αυτό δεν πρέπει ποτέ να συγχέεται με έλλειψη ενδιαφέροντος ή συμμετοχής».
Υπάρχουν σημαντικά πρόσωπα στο ποδόσφαιρο που θαυμάζουν όσα έχουν πετύχει ο John W. Henry και η Fenway Sports Group με τη Liverpool F.C..
Κάποιος επισημαίνει ότι όταν η Fenway Sports Group ανέλαβε τη Liverpool F.C. το 2010, ο σύλλογος υστερούσε σε σχέση με τη Manchester United F.C., την Chelsea F.C. και την Arsenal F.C., τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου, ενώ η απειλή της Manchester City F.C.ήταν ήδη εμφανής και στη συνέχεια αποδείχθηκε πραγματική.
Παρά τη δύσκολη σεζόν της Liverpool F.C., γενικά γίνεται αποδεκτό ότι πλέον βρίσκεται μπροστά από τρεις από τους παραδοσιακούς αντιπάλους της σε πολλά επίπεδα, έχοντας κατακτήσει περισσότερους τίτλους μέσα σε μια δεκαετία, κατά την οποία η Fenway Sports Group έχει επίσης επιλύσει το ζήτημα του Anfield μέσω μεγάλης ανακαίνισης και έχει κατασκευάσει νέο προπονητικό κέντρο.
Μπορεί ο John W. Henry να συνεχίσει έτσι; Στο παρελθόν συνήθιζε να ρωτά έμπιστα άτομα που σχετίζονταν με τη Liverpool F.C. πώς τα πηγαίνει, αλλά η απάντηση εξαρτιόταν — όπως του υπενθύμιζαν — από το γιατί αγόρασε τον σύλλογο και ποιος ήταν ο στόχος του.
Η απλή απάντηση ήταν ότι η Liverpool F.C. ήταν πολύ φθηνή και, ακόμη κι έτσι, παραλίγο να αποχωρήσει από τη συμφωνία, έχοντας περιμένει σχεδόν τέσσερις ώρες σε ένα δικηγορικό γραφείο στο Λονδίνο, ενώ οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες προσπαθούσαν ανεπιτυχώς να απολύσουν το διοικητικό συμβούλιο πριν ολοκληρωθεί η πώληση.
Ακόμη κι όταν ο τότε προσωρινός πρόεδρος, Martin Broughton, βγήκε βιαστικά και είπε στον John W. Henry ότι πλέον είχε αποκτήσει έναν ποδοσφαιρικό σύλλογο, εκείνος δίσταζε να δεσμευτεί. Δεν είχε ιδιαίτερο πάθος για τη Liverpool F.C. ή για το ποδόσφαιρο, αλλά η τιμή ήταν τέτοια που κανένας έξυπνος επενδυτής δεν θα μπορούσε να αγνοήσει.
Αυτό το εμπορικό ένστικτο παραμένει ισχυρό, αλλά η τελευταία εβδομάδα του υπενθύμισε, για ακόμη μία φορά, ότι για τους φιλάθλους τους, η αξία της Liverpool F.C. και των Boston Red Sox δεν μπορεί να αποτυπωθεί απλώς σε έναν πίνακα υπολογισμών.
⃰ Η Κατάρα του Μπαμπίνο: To 1919 οι Red Sox ήταν η κυρίαρχη ομάδα στο μπέιζμπολ με 5 τίτλους. Ο ιδιοκτήτης της ομάδας όμως, Harry Frazee αποφάσισε να πουλήσει το μεγάλο τους αστέρι τον George Herman“Babe” Ruth ή και “Bambino” στους αιώνιους αντιπάλους, τους New York Yankees για 125.000 δολάρια, ώστε να χρηματοδοτήσει ένα μιούζικαλ στο Broadway.
Από τότε αντιστράφηκαν τα πάντα. Οι Yankees έγιναν η πιο πετυχημένη ομάδα στο άθλημα κερδίζοντας τα πάντα, σε αντίθεση με τους Red Sox που έγιναν η ομάδα της «γκίνιας», βιώνοντας μερικές από τις πλέον οδυνηρές ήττες.
Η κατάρα έσπασε το 2004. Το βράδυ μάλιστα της κατάκτησης του τίτλου από τους Red Sox σημειώθηκε ολική έκλειψη σελήνης και οι οπαδοί τους το θε’ωρησαν ως οιωνό πως το σύμπαν τους συγχώρησε οριστικά.
