Στην ταινία του Steven Spielberg, Raiders of the LostArk, το πλήθος στην αγορά ανοίγει καθώς εμφανίζεται ένας ξιφομάχος, περιστρέφοντας επιδέξια τη λαμπερή του λεπίδα, προσπαθώντας να δείξει στον Indiana Jones ότι θα χρειαστεί τέχνη για να τον νικήσει.
Όμως, όπως λέει η ιστορία, υπήρχε ένα πρόβλημα: ο Harrison Ford, στον ρόλο του Jones, είχε δυσεντερία εκείνη την ημέρα. Έτσι, αντί να ξοδέψει πολύτιμη ενέργεια αντιμετωπίζοντας τον αντίπαλό του με το μαστίγιό του — όπως έλεγε το σενάριο — ήταν πολύ πιο απλό να τραβήξει το όπλο από τη θήκη του και να τον πυροβολήσει, κάτι που και έκανε.
Κάπως έτσι ήταν η Liverpool πριν από μερικούς μήνες, όταν οι αντίπαλοι συνειδητοποίησαν ότι, αντί να χάνουν χρόνο προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν την πρωταθλήτρια της Premier League σε μια «μάχη τέχνης», μπορούσαν απλώς να επιλέξουν τον άμεσο δρόμο για να της προκαλέσουν ζημιά. Έχοντας χάσει τα εννέα από τα δώδεκα τελευταία παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις, αν ο «ξιφομάχος» παραμένει στο Liverpool, τότε είναι πολύ λιγότερο σίγουρος για τον εαυτό του. Τώρα μοιάζει σαν να στέκεται εκεί, με τους ώμους σκυμμένους, τα χέρια στο πλάι, περιμένοντας να τον ρίξουν κάτω.
Η Liverpool αυτές τις μέρες δεν χάνεια απλώς· έχει δεχθεί 10 γκολ σε τρία παιχνίδια, σκοράροντας μόλις μία φορά (η προσπάθεια του Dominik Szoboszlai στη βαριά ήττα με 4-1 από την PSV την Τετάρτη). Οι ήττες είναι πάντα δύσκολο να γίνουν αποδεκτές σε έναν σύλλογο όπου οι προσδοκίες είναι τεράστιες, αλλά οι δύο τελευταίες ήταν ταπεινωτικές, μπροστά στο δικό τους κοινό, στο Anfield, το μέρος όπου η μοίρα όλων των προπονητών (ή του head coach, στην προκειμένη περίπτωση) εξακολουθεί να κρίνεται, ανεξάρτητα από το τι λέει ο κόσμος στο διαδίκτυο.
Η απογοήτευση έχει στραφεί προς τους παίκτες και τον άνθρωπο που τους καθοδηγεί, αλλά μέχρι στιγμής δεν έχει εξελιχθεί σε ένα τέτοιο κύμα αντίδρασης που να αμφισβητεί ανοιχτά τη θέση του Arne Slot σε βαθμό που να επηρεάζει τις αποφάσεις σε διοικητικό επίπεδο.
Οι μνήμες δεν είναι κοντές σε αυτή την πλευρά του κόσμου — ούτε για το καλό ούτε για το κακό — και μόλις τον Μάιο ο Slot κρατούσε στα χέρια του το 20ό πρωτάθλημα του συλλόγου, παρελαύνοντας στον ίδιο αγωνιστικό χώρο όπου τώρα τα πάντα μοιάζουν τόσο επώδυνα.
Η λογική θα μπορούσε να είναι η εξής: τι θέλει να πετύχει η Liverpool; Να κερδίσει το πρωτάθλημα, φυσικά. Και αυτή τη στιγμή έχουν έναν άνθρωπο στον πάγκο που το πέτυχε αυτό νωρίτερα μέσα στη χρονιά — μόλις για δεύτερη φορά από το 1990 — έχοντας προηγουμένως κάνει κάτι αντίστοιχο στη Feyenoord, όπου το ολλανδικό πρωτάθλημα του 2023 ήταν μόλις το δεύτερο του συλλόγου από το 1999.
Μερικοί από τους επικριτές του έχουν υποστηρίξει ότι ο Arne Slot ωφελήθηκε από μια «κληρονομιά». Όλοι οι βασικοί παίκτες του περσινού ρόστερ είχαν, άλλωστε, αποκτηθεί στην εποχή του Jurgen Klopp, αλλά φαίνεται παράλογο να χρησιμοποιείται η κατάκτηση του πρωταθλήματος εναντίον του Slot — ιδιαίτερα από τη στιγμή που ο Klopp δεν κατάφερε να πετύχει το ίδιο με ακριβώς το ίδιο γκρουπ παικτών. Πριν από το “reboot” του Klopp, όπως το είχε αποκαλέσει, ήταν ο προπονητής που το 2020 έφερε στη Liverpool το πρώτο της πρωτάθλημα μετά από 30 χρόνια. Γι’ αυτό και υπάρχει κατανόηση για το πόσο δύσκολο είναι να αναγνωριστεί μια ομάδα επίσημα ως η καλύτερη στη χώρα.
Η Liverpool απέχει πάρα πολύ από το να είναι ξανά αυτό, και οι στάσεις θα σκληρύνουν εάν η φόρμα… υποβιβασμού που παρουσιάζει τη φέρει προς τα πιο σκοτεινά χαμηλά πατώματα της Premier League όσο πλησιάζει το νέο έτος. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται επτά βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού.
Πιο πιθανό σενάριο είναι να μείνει πίσω από την πρώτη πεντάδα (που θα αποτελεί κατά πάσα πιθανότητα το όριο για την πρόκριση στο Champions League). Παρότι αυτή τη στιγμή βρίσκεται στη 12η θέση, απέχει μόλις πέντε βαθμούς από τη Chelsea, που βρίσκεται στη δεύτερη θέση. Η ομάδα του Slot βοηθιέται από το γεγονός ότι αυτή είναι μια απρόβλεπτη σεζόν, όπου καμία ομάδα — πέρα από την Arsenal (την οποία η Liverpool νίκησε στο Anfield τον Αύγουστο) — δεν έχει δείξει πραγματική συνέπεια.
Συνεχίζεται…
