Ο Briggs ξεκαθάρισε επίσης ότι η αποχώρησή του από τη Liverpool δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας σύγκρουσης με τον Arne Slot.
«Δεν υπήρξε καμία ρήξη. Ο Arne ήταν πραγματικά υποστηρικτικός και μιλήσαμε ξανά πριν από μερικές εβδομάδες. Όλα έγιναν σε πολύ καλό κλίμα. Δυστυχώς, οι αριθμοί ήταν αυτοί που ήταν και αυτό αποτελεί μέρος του ποδοσφαίρου».
Καθοριστικό ρόλο στην πορεία του Briggs έχει διαδραματίσει και ο πρώην επικεφαλής απόδοσης της Manchester City, Grant Downie, ο οποίος λειτουργεί ως μέντοράς του εδώ και χρόνια.
Η ψύχραιμη και ισορροπημένη προσέγγιση του Downie αποτέλεσε σημαντικό στήριγμα για τον Briggs στις πιο δύσκολες στιγμές της καριέρας του.
Σαν να μην έφτανε αυτό, η City σκόραρε στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου με σουτ από περίπου 30 μέτρα που κόντραρε και άλλαξε πορεία. Στα στατιστικά, μάλιστα, το γκολ καταγράφηκε ως προερχόμενο από κόρνερ, επειδή η στατική φάση είχε εκτελεστεί με κοντινή πάσα.
«Αυτό ήταν ένα από τα χαμηλότερα σημεία. Ήταν μια πολύ οριακή περίπτωση οφσάιντ και σκέφτεσαι: “Αν η απόφαση είχε πάει αντίθετα, ίσως να είχε αλλάξει η σεζόν μας, ίσως να είχαμε αποκτήσει δυναμική και στα κόρνερ”. Όμως σε αυτό το επίπεδο οι διαφορές είναι απειροελάχιστες».
Ήταν ο πιο προβεβλημένος ρόλος που είχε αναλάβει μέχρι τότε ο Aaron Briggs, καθώς οι προπονητές στατικών φάσεων έχουν αποκτήσει πλέον ιδιαίτερη δημοσιότητα στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.
Η προσοχή γύρω από τη συγκεκριμένη ειδικότητα έχει ενισχυθεί ακόμη περισσότερο από την επιτυχία και την αναγνωρισιμότητα του Nicolas Jover στην Arsenal, ο οποίος έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο γνωστές προσωπικότητες στον συγκεκριμένο τομέα.
«Έχει εξελιχθεί πάρα πολύ», λέει ο Aaron Briggs για τον Nicolas Jover. «Η προσοχή που δίνει σε κάθε λεπτομέρεια κάθε στατικής φάσης είναι εντυπωσιακή — στον συγχρονισμό, στις κινήσεις, στα πάντα.
Μια στατική φάση ολοκληρώνεται πολύ γρήγορα, όμως αυτό που συμβαίνει πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εκτέλεση της μπάλας είναι καθοριστικό. Ο τρόπος με τον οποίο ανέλυε κάθε φάση στα επιμέρους στοιχεία της ήταν πραγματικά ξεχωριστός.
Δεν με εκπλήσσει καθόλου όσα έχει καταφέρει, γιατί αφιέρωσε αμέτρητες ώρες για να δημιουργήσει αυτό το επίπεδο δουλειάς. Σκέφτεται συνεχώς και εξελίσσεται. Ακόμη και τις τελευταίες δύο σεζόν, ηArsenal κάνει ορισμένα πράγματα με ελαφρώς διαφορετικό τρόπο».
Γεννημένος στο Μάντσεστερ, ο Briggs εντάχθηκε στη Manchester City το 2011, σε μια περίοδο που συνέπεσεμε τη μεταμόρφωση του συλλόγου σε μία από τις μεγάλες δυνάμεις του αγγλικού και ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Στις ακαδημίες της City είχε την ευκαιρία να συνεργαστεί με μια εντυπωσιακή γενιά ποδοσφαιριστών που αργότερα εξελίχθηκαν σε αστέρες, μεταξύ των οποίων οι Brahim Diaz, Phil Foden, Jadon Sancho και Jeremie Frimpong.
Μέχρι το 2018 είχε ανέβει στην ιεραρχία και είχε αναλάβει επικεφαλής του τμήματος ανάλυσης της ομάδας Κ23, έχοντας πλέον καθημερινή παρουσία στον αγωνιστικό χώρο σε κάθε προπόνηση.
Και τότε ήρθε το τηλεφώνημα που έμελλε να αλλάξει την καριέρα του.
«Ετοίμαζα μια προπόνηση όταν δέχθηκα τηλεφώνημα από το τμήμα ανθρώπινου δυναμικού. Σκέφτηκα αμέσως: “Ωχ, όχι”», θυμάται γελώντας ο Aaron Briggs.
«Τελικά συνέβαινε ακριβώς το αντίθετο. Είχε προκύψει κενή θέση για επικεφαλής ανάλυσης στην πρώτη ομάδα. Λίγο αργότερα με κάλεσαν ξανά και μου είπαν ότι έπρεπε να πάω εκείνο το απόγευμα για να συναντήσω τον Mikel Arteta.
Περάσαμε περίπου μία ώρα στο γραφείο του συζητώντας τα πάντα γύρω από το ποδόσφαιρο. Ανάλυση, διαδικασίες, μεθοδολογία – ουσιαστικά ήθελε να διαπιστώσει αν ήμουν ο κατάλληλος άνθρωπος για την ομάδα.
Κάποια στιγμή άρχισε να αναλύει σε απίστευτο βάθος τη λειτουργία των κεντρικών αμυντικών και την ψηλή αμυντική γραμμή. Τη θέση του σώματος, τα ερεθίσματα όταν ο αντίπαλος υποδέχεται την μπάλα, το λύγισμα των γονάτων, τη στιγμή που πρέπει να αρχίσουν να τρέχουν προς τα πίσω. Μπήκε σε εξονυχιστικές λεπτομέρειες για έναν παίκτη που βρισκόταν 40 μέτρα μακριά από την μπάλα. Αυτό ήταν το επίπεδο λεπτομέρειας που απαιτούσε.
Θυμάμαι να βγαίνω από το γραφείο και να σκέφτομαι: “Ουάου, αυτό είναι άλλο επίπεδο”».
Και η διαδικασία δεν είχε τελειώσει εκεί. Ο Briggs πέρασε από μια εσωτερική πόρτα που οδηγούσε στο γραφείο του πρώτου προπονητή. Ακολούθησε ένας δεύτερος γύρος συζητήσεων, αυτή τη φορά με τους Arteta και Pep Guardiola μαζί, για ακόμη μισή ώρα.
Η εμπειρία αυτή άλλαξε πλήρως τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόταν το παιχνίδι.
«Νόμιζα ότι ήξερα από ποδόσφαιρο. Δεν ήξερα τίποτα. Ήταν σαν να επέστρεφα ξανά στο σχολείο».
Στο τέλος της ημέρας, ο Aaron Briggs δέχθηκε το τηλεφώνημα που περίμενε: είχε πάρει τη δουλειά και η νέα του αποστολή ξεκινούσε αμέσως. Ο Mikel Artetaήθελε να συνεργάζεται στενά μαζί του, με ιδιαίτερη έμφαση στην ατομική εξέλιξη των ποδοσφαιριστών.
«Προσφέρει μεγάλη υποστήριξη, αλλά ταυτόχρονα έχει και πολύ υψηλές απαιτήσεις. Μπαίνει κατευθείαν στην ουσία και μπορεί να είναι αρκετά αυστηρός. Στην ακαδημία, όμως, είχαμε μάθει να δουλεύουμε με μια διεπιστημονική προσέγγιση, οπότε μπορούσα να καταλάβω πώς συνδέονταν όλα μεταξύ τους. Και αυτό ήταν κάτι που του άρεσε.
Ο Mikel προσπαθούσε να μάθει οτιδήποτε μπορούσε. Ήταν σαν σφουγγάρι. Ήξερες ότι κάποια στιγμή θα γινόταν πρώτος προπονητής. Ήταν ολοφάνερο.
Ο ενθουσιασμός και το πάθος του υπήρχαν καθημερινά. Δεν υπήρχε ρεπό. Κινούνταν πάντοτε με συγκεκριμένο σκοπό και πρόθεση. Αυτή η νοοτροπία ήταν που ανέβαζε τα στάνταρ σε όλα τα τμήματα του συλλόγου».
Συνεχίζεται…
