Με το μετάλλιο του πρωταθλητή στον λαιμό, ο Briggs έβλεπε το μέλλον με μεγάλη αισιοδοξία. Ακόμη περισσότερο όταν η Liverpool του ζήτησε να αναλάβει αποκλειστικά και σε μόνιμη βάση τις στατικές φάσεις ενόψει της επόμενης σεζόν.
Ωστόσο, στη δεύτερη χρονιά τα πράγματα πήραν εντελώς διαφορετική τροπή. Η Liverpool δέχθηκε 12 γκολ από στατικές φάσεις στην Premier League, ενώ πέτυχε μόλις τρία. Ο Slot δεν έκρυψε αρκετές φορές δημόσια τη δυσαρέσκειά του για τις συγκεκριμένες επιδόσεις.
Τον Νοέμβριο χαρακτήρισε την κατάσταση «σχεδόν γελοία», ενώ τον Δεκέμβριο, μετά την ισοφάριση που δέχθηκαν οι Κόκκινοι στο 96ο λεπτό απέναντι στη Leeds United, δήλωσε «τόσο εκνευρισμένος» με το πρόβλημα.
«Είχα συνηθίσει να βρίσκομαι στο επίκεντρο ως βοηθός προπονητή στη Wolfsburg και τη Monaco, όμως το ιδιαίτερο με τις στατικές φάσεις είναι ότι τα πάντα μπορούν να μετρηθούν. Είναι άσπρο ή μαύρο», εξηγεί ο Briggs.
«Εκείνο το καλοκαίρι ανέλαβα τον ρόλο σε μόνιμη βάση και πίστευα ότι μπορούσα να κάνω τη διαφορά. Έβαλα όλη μου την ψυχή σε αυτό και δούλευα όσες περισσότερες ώρες ήταν ανθρωπίνως δυνατό.
Ο σύλλογος προσπάθησε να με βοηθήσει, ώστε να μην είμαι μόνος μου. Η ομάδα των αναλυτών ήταν εξαιρετικά υποστηρικτική. Δεν καθίσαμε απλώς να παρακολουθούμε την κατάσταση να χειροτερεύει. Κάναμε συναντήσεις, μιλήσαμε με τους παίκτες και τους προπονητές. Έκανα ακόμη περισσότερη έρευνα, εξετάζοντας κάθε ευκαιρία που δεχόμασταν και τον τρόπο με τον οποίο δημιουργούνταν.
Αναρωτιόμουν: “Τοποθετώ τους λάθος παίκτες στις λάθος θέσεις; Είναι λάθος η διάταξη;”. Όμως τα περισσότερα προβλήματα προέρχονταν από δεύτερες και τρίτες μπάλες, επομένως δεν ήταν η αρχική διάταξη τη στιγμή της εκτέλεσης που δημιουργούσε το πρόβλημα».
«Μιλήσαμε με βασικούς ποδοσφαιριστές και ένας από εκείνους με τους οποίους συζήτησα περισσότερο ήταν οVirgil van Dijk. Είχε αρχίσει να απογοητεύεται. Το ίδιο κι εγώ, ο σύλλογος και οι φίλαθλοι. Προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλον. Δοκιμάσαμε τα πάντα για να διορθώσουμε την κατάσταση», εξηγεί ο Aaron Briggs.
Ωστόσο, η εξεύρεση λύσης αποδείχθηκε ιδιαίτερα δύσκολη. Τα περισσότερα γκολ που δεχόταν η Liverpool δεν προέρχονταν από την πρώτη επαφή μετά την εκτέλεση μιας στατικής φάσης, αλλά από τις δεύτερες και τρίτες μπάλες που ακολουθούσαν.
Ο Arne Slot είχε μάλιστα αφήσει να εννοηθεί ότι υπήρχε και ένας βαθμός ατυχίας, συγκρίνοντας τον πραγματικό αριθμό των γκολ που δεχόταν η ομάδα με τα αντίστοιχα expected goals (xG).
Όπως αποτυπώνεται και στα σχετικά στατιστικά, η πτώση ήταν εντυπωσιακή. Η Liverpool, από μια ομάδα που βρισκόταν περίπου στη μέση της κατάταξης όσον αφορά τις στατικές φάσεις, εξελίχθηκε σε μία από τις πιο αδύναμες ομάδες της Premier League στον συγκεκριμένο τομέα, τόσο επιθετικά όσο και αμυντικά.
Αυτό που έκανε την κατάσταση ακόμη πιο παράδοξη ήταν η εικόνα της Liverpool στο Champions League. Εκεί, οι Κόκκινοι είχαν πετύχει πέντε γκολ από στατικές φάσεις χωρίς να δεχθούν κανένα, επίδοση που ήταν η έβδομη καλύτερη σε ολόκληρη τη διοργάνωση.
«Μακάρι να μπορούσα να σας εξηγήσω το γιατί. Στο τέλος, η επίδοσή μας στο Champions League σχεδόν με εκνεύριζε», παραδέχεται ο Aaron Briggs.
Στη σεζόν κατάκτησης του πρωταθλήματος, ο Briggs είχε συμβάλει στον σχεδιασμό μιας κομπίνας σε κόρνερ, από την οποία ο Mohamed Salah σκόραρε απέναντι στη Manchester City στο Etihad Stadium. Αρκετοί παίκτες της Liverpool λειτούργησαν ως «μπλοκ», ανοίγοντας τον χώρο ώστε η μπάλα να φτάσει με γύρισμα στον Αιγύπτιο. Η φάση είχε δουλευτεί στην προπόνηση μόλις μία ημέρα νωρίτερα και εκτελέστηκε ακριβώς όπως είχε σχεδιαστεί.
Μετά το κακό ξεκίνημα της επόμενης σεζόν, ο Briggs πίστεψε τον Νοέμβριο ότι η κατάσταση ίσως άρχιζε να αλλάζει. Ο Virgil van Dijk σκόραρε με κεφαλιά στο ίδιο τέρμα του Etihad για να ισοφαρίσει απέναντι στη City, όμως το γκολ ακυρώθηκε, καθώς ο Andy Robertson κρίθηκε –σε μια αμφιλεγόμενη απόφαση– ότι βρισκόταν σε θέση οφσάιντ και επηρέαζε τον τερματοφύλακα Gianluigi Donnarumma.
«Με πλήγωνε το γεγονός ότι δεν είχαμε την απόδοση που θέλαμε, γιατί έδινα τα πάντα σε αυτή τη δουλειά και τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά», παραδέχεται ο Aaron Briggs.
«Κοιτάζοντας πίσω, τελικά δεν λειτούργησε ούτε για τον σύλλογο ούτε για μένα, αλλά δεν έχω μετανιώσει για τίποτα.
Ήμουν πολύ τυχερός που αποτέλεσα μέρος μιας ομάδας που κατέκτησε την Premier League και έζησα την παρέλαση με το ανοιχτό λεωφορείο στους δρόμους του Liverpool, μπροστά σε εκατοντάδες χιλιάδες φιλάθλους. Μέσα από την καρδιά μου, εύχομαι τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί καλύτερα εκείνη τη δεύτερη χρονιά. Όλοι, όμως, προσπαθούσαν να βοηθήσουν και γι’ αυτό ποτέ δεν ένιωσα μόνος».
Συνεχίζεται…
