Ο Andoni Iraola σε δηλώσεις που έκανε από το Σικάγο, αναφέρθηκε στην πρόκληση που έχει μπροστά του να κερδίσει ξανά τον κόσμο της Liverpool.
Οι φίλαθλοι της ομάδας αποδοκίμασαν κατά την περασμένη σεζόν την ομάδα του Arne Slot, έπειτα από ανεπιτυχή αποτελέσματα στο Anfield, όπως εκείνα με Tottenham, Chelsea και Brentford.
Τώρα, οι Reds θέλουν να αφήσουν πίσω τους την κακή περσινή σεζόν και να δώσουν ξανά χαρά στους οπαδούς τους.
Ο Iraola ανέφερε σχετικά με τη σχέση που πρέπει να υπάρχει με τους οπαδούς:
«Ναι, αυτή η αίσθηση του ανήκειν. Το να είσαι περήφανος που είσαι λίγο διαφορετικός. Αυτή η σύνδεση με παίκτες από την ακαδημία. Η ατμόσφαιρα μέσα στο Anfield. Η Liverpool αυτή τη στιγμή είναι ένα από τα μεγαλύτερα club στον κόσμο, οπότε με κάποιους τρόπους η σύγκριση πιθανότατα δεν είναι δίκαιη, αλλά βλέπω πολλά παρόμοια πράγματα.»
«Στην Athletic Club (Bilbao), πρέπει να μεγιστοποιείς κάθε παίκτη στο ρόστερ επειδή δεν μπορείς απλώς να πουλάς και να επιλέγεις έναν άλλο. Ως παίκτης, πρέπει πάντα να δίνεις κάτι παραπάνω. Είναι ο μόνος τρόπος ώστε αυτή η πολιτική (να επιλέγονται μόνο παίκτες από τη χώρα των Βάσκων) να πετύχει. Δημιουργεί μια σύνδεση που έχει επιτρέψει στην Athletic Club να κερδίζει πράγματα, να μην υποβιβαστεί ποτέ και να συνεχίζει να είναι ανταγωνιστική.»
«Δεν αφορά μόνο το να παίζεις καλά. Αυτό βοηθάει πολύ, αλλά οι οπαδοί πρέπει επίσης να νιώθουν ταυτισμένοι με αυτό που βλέπουν στο γήπεδο. Μερικές φορές δεν πρόκειται απλώς για το να στείλεις μια μπάλα στο γάμα», σημείωσε ο Iraola.
«Πολλές φορές όσοι παρακολουθούν το παιχνίδι λένε: ‘Εντάξει, δεν μπορούν να το κάνουν, αλλά μπορούν να τρέξουν, μπορούν να παλέψουν για τις μπάλες, μπορούν να πιέσουν, μπορούν να παλέψουν μέχρι την τελευταία γραμμή για κάθε κατάσταση’. Όταν βλέπουν αυτό από τους παίκτες της ομάδας τους, είναι ευκολότερο να στηρίξουν αυτή την ομάδα. Θα ενθαρρύνω την ομάδα μου να δίνει αυτά τα πράγματα.»
«Μερικές φορές χάνω την ψυχραιμία μου, αλλά προσπαθώ να μην το κάνω. Στον πάγκο, είναι αλήθεια ότι μερικές φορές είναι δύσκολο να ελέγξεις τον εαυτό σου. Κάθε φορά που πρέπει να μιλήσεις στους παίκτες στο ημίχρονο, πρέπει να σε βλέπουν λίγο υπό έλεγχο. Μερικές φορές είναι καλό για αυτούς να σε βλέπουν θυμωμένο ή απογοητευμένο, αλλά στο ημίχρονο πρόκειται για το να βρίσκεις λύσεις, πώς θα προσεγγίσουμε το δεύτερο ημίχρονο, όχι για να κατηγορείς κάποιον. Το μαθαίνεις αυτό με την εμπειρία».
