Μακριά από το γήπεδο, ο Andoni Iraola παρουσιάζει μια πιο ήρεμη και γοητευτική πλευρά. Για παράδειγμα, σε μια συνάντηση που είχαμε κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, έδειξε έναν άνθρωπο έξυπνο, μετρημένο και εποικοδομητικό.
Είχαμε μια ώριμη συζήτηση σχετικά με τη δυσκολία εφαρμογής του κανονισμού για το χέρι, αλλά και για το αν οι αμυντικοί πρέπει να κρατούν τα χέρια τους πίσω από την πλάτη όταν αντιμετωπίζουν αντίπαλους παίκτες.
Άκουσε ευγενικά τη δική μου άποψη — που ακολουθούσε τη «γραμμή» των διαιτητών ότι αυτή η πρακτική δεν είναι απαραίτητη — πριν εξηγήσει ότι ο ίδιος εξακολουθεί να αισθάνεται πιο ασφαλής όταν οι παίκτες του επιλέγουν αυτή τη συντηρητική προσέγγιση. Και δεν μπορώ να τον κατηγορήσω γι’ αυτό.
Την επόμενη σεζόν θα στείλω μήνυμα καλής τύχης στον τέταρτο διαιτητή του πρώτου αγώνα ανάμεσα σε Arsenal F.C. και Liverpool F.C.. Όποιος αναλάβει αυτόν τον ρόλο, θα το χρειαστεί λέει ο Graham Scott.
Media και δημόσια εικόνα
Ο Andoni Iraola δεν είναι άπειρος στη διαχείριση των media, όμως το επίπεδο πίεσης και προσοχής που θα συναντήσει στο Anfield θα ξεπερνά οτιδήποτε έχει βιώσει μέχρι σήμερα. Δεδομένων των αρκετών επικοινωνιακών λαθών που έκανε ο Arne Slot προς το τέλος της θητείας του στη Liverpool F.C., ο Andoni Iraola θα χρειαστεί να διαχειριστεί σωστά αυτό το κομμάτι αν τελικά αναλάβει τη θέση.
Στη AFC Bournemouth, ο Ισπανός έβρισκε πάντοτε κάτι θετικό να πει μετά από έναν αγώνα, ακόμη και στις πιο δύσκολες στιγμές. Δεν είναι ο τύπος προπονητή που θα ξεσπάσει δημόσια και θα δημιουργήσει πρωτοσέλιδα, όμως δεν φοβάται ούτε να δώσει μακροσκελείς και παθιασμένες απαντήσεις ούτε να κάνει κάποιο μικρό αστείο.
Ο Andoni Iraola δείχνει ξεκάθαρα ότι αγαπά τη δουλειά του στο ποδόσφαιρο και, όταν έχει την ευκαιρία να μιλήσει αναλυτικά για το παιχνίδι, το κάνει με ευχαρίστηση. Είναι επίσης ρεαλιστής και παραδέχεται όταν κάτι δεν εξελίχθηκε σύμφωνα με το πλάνο, αναγνωρίζοντας ότι το επιθετικό ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας που θέλει να παίζει η ομάδα του εμπεριέχει ρίσκο.
Στην άκρη του πάγκου, ο Andoni Iraola συνδυάζει ηρεμία και στιγμές έντασης. Τις περισσότερες φορές λειτουργεί ως υπομονετικός «μαέστρος», παρακολουθώντας τους παίκτες του να εφαρμόζουν το πλάνο του. Όταν όμως θέλει pressing, τους το δείχνει ξεκάθαρα φωνάζοντάς τους να «βγουν» μπροστά. Και όταν κάποιος παίκτης ανακτήσει την μπάλα ψηλά στο γήπεδο, θα τον χειροκροτήσει με ενθουσιασμό — χαρακτηριστικό που θυμίζει τον Jurgen Klopp.
Συνήθως δεν είναι συγκρουσιακός χαρακτήρας. Στη AFC Bournemouth, ο γυμναστής του, Pablo de la Torre, ήταν εκείνος που αναλάμβανε συχνότερα τις αντιπαραθέσεις με τους αντίπαλους προπονητές.
Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν θα βρίσκεται συνεχώς στο αυτί του τέταρτου διαιτητή. Ο Andoni Iraola δέχθηκε 11 κίτρινες κάρτες τόσο στη AFC Bournemouth όσο και στη Rayo Vallecano για διάφορες αντιδράσεις και συμπεριφορές στην τεχνική περιοχή. Και ως πρώην ποδοσφαιριστής, λατρεύει τους πανηγυρισμούς μετά από γκολ. Συχνά τον έβλεπαν να τρέχει, να πηδά και να σηκώνει τα χέρια στον αέρα όταν σκοράριζε η AFC Bournemouth, απολαμβάνοντας αυτές τις στιγμές μαζί με τους φιλάθλους.
Ακριβώς όπως και στην εποχή που ήταν παίκτης, ο Andoni Iraola έχει και τις προλήψεις του. Πριν από κάθε αγώνα δένει με ταινία τον δείκτη του δεξιού χεριού και το μεσαίο δάχτυλο του αριστερού. Ο ίδιος στο παρελθόν το έχει χαρακτηρίσει «βλακεία», όμως αυτή η συνήθεια αποκαλύπτει έναν άνθρωπο που λειτουργεί μέσα από τελετουργίες και είναι βαθιά προσηλωμένος στις ρουτίνες του.
