Η ενσωμάτωση ενός νέου αγωνιστικού στιλ θα απαιτούσε χρόνο στις προπονήσεις, ιδιαίτερα αν αναλογιστεί κανείς τις «βαριές» αμυντικές βάσεις ενός ρόστερ που είχε χτιστεί επί χρόνια για να παίζει τα αγαπημένα συστήματα του Matt Beard, το 5-3-2 και το 5-2-3.
Ωστόσο, μια ρήτρα μη ανταγωνισμού διάρκειας έξι μηνών στο συμβόλαιο του Gareth Taylor με τη Manchester City, από την οποία αποχώρησε τον Μάρτιο, σήμαινε ότι η Liverpool έπρεπε να περιμένει για να εξασφαλίσει τις υπηρεσίες του. Σύμφωνα με πολλαπλές πηγές που γνωρίζουν τη συμφωνία και ζήτησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους για λόγους σχέσεων, καταβλήθηκε τελικά ένα μικρό ποσό στη City ώστε να διοριστεί επισήμως ο Taylor τον Αύγουστο — έναν μήνα πριν από τη λήξη της ρήτρας.
Η ρήτρα μη ανταγωνισμού συνέπεσε και με καθυστέρηση στην άφιξη του Rob Clarkson. Δεν εντάχθηκε επίσημα στη Liverpool μέχρι τις 3 Σεπτεμβρίου, μία ημέρα πριν από το κλείσιμο του καλοκαιρινού μεταγραφικού παραθύρου.
Παρότι ο Andy O’Boyle είχε επιβλέψει τις πωλήσεις των Olivia Smith και Taylor Hinds στην Arsenal, καθώς και τις μεταγραφές της μπακ Lily Woodham, της μέσου Kirsty Maclean και της Σκωτσέζας χαφ Sam Kerr, οι καθυστερημένοι διορισμοί των Taylor και Clarkson σήμαιναν ότι οι αναγκαίες συζητήσεις για τον μεταγραφικό σχεδιασμό του καλοκαιριού έγιναν κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.
Η Liverpool προχώρησε τελικά σε τέσσερις μεταγραφές την τελευταία ημέρα του παραθύρου — μόνιμες συμφωνίες για τη Σουηδή επιθετικό Beata Olsson από τη σουηδική Kristianstad και την Ισπανίδα μπακ Alejandra Bernabe από την Chelsea, καθώς και δανεισμούς της Risa Shimizu από τη Manchester City και της Emilia Szymczak από τη Barcelona.
«Αργήσαμε», λέει ο Gareth Taylor. «Το γνωρίζαμε αυτό και ξέραμε τις δυσκολίες που συνεπάγεται. Ήμουν βέβαιος ότι όταν θα ερχόταν ο Rob θα αρχίζαμε να δουλεύουμε πολύ καλά μαζί, αλλά όταν βρίσκεσαι τόσο αργά στο μεταγραφικό παράθυρο, η διαθεσιμότητα παικτριών είναι πολύ περιορισμένη — ειδικά για το προφίλ που θέλεις. Έτσι, βρισκόμασταν σε μια κατάσταση νευρικότητας, προσπαθώντας να ενισχύσουμε το ρόστερ».
Μια αποτίμηση του καλοκαιρινού μεταγραφικού παραθύρου τον Σεπτέμβριο υπογράμμισε ότι είχε χαθεί πολύτιμος χρόνος επειδή δεν είχαν κινηθεί νωρίτερα για συγκεκριμένους στόχους.
Ακόμα κι έτσι, σύμφωνα με πολλές πηγές κοντά στις παίκτριες, υπήρχε πίστη και ενθουσιασμός γύρω από το στιλ του Gareth Taylor και τον τρόπο με τον οποίο ήθελε να το εφαρμόσει. Ωστόσο, η απουσία ουσιαστικής προετοιμασίας σήμαινε —όπως λένε— ότι οι παίκτριες μάθαιναν μέσα από δοκιμή και λάθος σε αγώνες με βαθμολογικό βάρος. Η έλλειψη του κατάλληλου ανθρώπινου δυναμικού για την υλοποίηση του πλάνου άρχισε επίσης να προκαλεί ανησυχία σε ορισμένες παίκτριες, ιδιαίτερα όταν οι τραυματισμοί αυξήθηκαν και τα αποτελέσματα συνέχισαν να μην έρχονται.
Τον Οκτώβριο, οι επιθετικοί Sophie Roman Haug και Marie Hobinger υπέστησαν ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου μέσα σε λίγες εβδομάδες η μία από την άλλη, αποδυναμώνοντας ακόμη περισσότερο μια ήδη ισχνή γραμμή κρούσης. Η Sam Kerr, που υπέγραψε μόνιμο συμβόλαιο το καλοκαίρι έπειτα από ένα επιτυχημένο εξάμηνο ως δανεική από τη Bayern Munich, παραμένει εκτός από τον Νοέμβριο λόγω προβλήματος στη μέση. Η Emilia Szymczak πρόλαβε να καταγράψει μόλις μία συμμετοχή, πριν ο δανεισμός της από τη Barcelona διακοπεί πρόωρα εξαιτίας τραυματισμού στον ώμο, τον οποίο υπέστη ενώ βρισκόταν σε διεθνή υποχρέωση με την Πολωνία.
Οι αμυντικοί Grace Fisk, Hannah Silcock, Gemma Bonner, Lily Woodham και οι επιθετικοί Leanne Kiernan και Beata Olsson έχουν όλες περάσει παρατεταμένα διαστήματα εκτός δράσης. Η συνέπεια ήταν μια υπερβολική εξάρτηση από παίκτριες με ελάχιστη εμπειρία, όπως η 20χρονη Mia Enderby, η οποία έχει ξεκινήσει βασική στα 11 από τα 13 παιχνίδια πρωταθλήματος της Liverpool αυτή τη σεζόν, αφού την περσινή είχε μόλις τέσσερις συμμετοχές ως βασική.
Μέχρι τον Νοέμβριο, πραγματοποιούνταν τακτικές συναντήσεις μεταξύ των Rob Clarkson, Gareth Taylor, Andy O’Boyle, των βοηθών προπονητών Chad Gribble και Amber Whiteley, καθώς και της πρώην παίκτριας Niamh Fahey, που διορίστηκε τεχνική συντονίστρια τον Οκτώβριο, με στόχο τον εντοπισμό βασικών μεταγραφικών στόχων. Το πλάνο περιλάμβανε τόσο νεαρές παίκτριες με μεταπωλητική αξία —σε πλήρη ευθυγράμμιση με το μοντέλο στρατολόγησης της ιδιοκτήτριας εταιρίας της Fenway Sports Group (FSG)— όσο και πιο έμπειρες παίκτριες που θα μπορούσαν να έχουν άμεσο αγωνιστικό αντίκτυπο.
Συνεχίζεται…
