Γράφει ο Μάριος Χαραλάμπους, Κύπριος 23 ετών, Αθλητικογράφος, κατακόκκινος μέχρι το κόκκαλο, φίλος του site και της σελίδας μας.
Μετά και την σημερινή τραγωδία κόντρα στην Brighton, για μένα είναι πραγματικά άξιο απορίας το πώς αυτή η ομάδα θα κληθεί να αντιμετωπίσει σε περίπου 20 μέρες την κάτοχο του UCL, για την προημιτελική φάση της διοργάνωσης.
Όπως παράλληλα είναι άξιο απορίας το πώς έφτασε η περσινή πρωταθλήτρια Αγγλίας να παλεύει με νύχια και με δόντια να πάρει ξανά μέρος στην κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Το πώς «κατάφερε» να αφήσει στην άκρη τους περσινούς της αριθμούς, και να τους αντικαταστήσει με ομάδας σαφώς κατώτερου επιπέδου.
Πιο πάνω είπα την «μαγική» λέξη, αριθμοί. Γιατί στο σύγχρονο ποδόσφαιρο πολλές φορές μιλούν από μόνοι τους. Για να μην παρεξηγηθώ πολύ καλό το «μάτι». Αλλά αυτό το χρησιμοποιούμε περισσότερο όταν τα πράγματα πάνε καλά. Όταν δεν υπάρχει πρόβλημα και δεν ψάχνουμε να βρούμε την «ρίζα» του.
Και εδώ πραγματικά από πού να το πιάσεις και από πού να το αφήσεις. Αρχικά στο αμυντικό κομμάτι η περσινή πρωταθλήτρια της Premier League, δεχόταν 1.1 γκολ ανά παιχνίδι ενώ την φετινή αγωνιστική περίοδο δέχεται 1.3! Κάποιοι μπορεί τώρα να νομίζουν ότι αυτή η διαφορά είναι μικρή αλλά αν σκεφτούμε ότι αυτή η αναλογία μεταφράζεται σε 30+ παιχνίδια, πιστέψτε με έχει αρκετή.
Πόσο μάλλον όταν πέρσι είχαμε δεχθεί 41 γκολ σε 38 αγωνιστικές και φέτος έχουμε ήδη δεχθεί 40 σε 31…
Στα επιμέρους ανασταλτικά σημαντική είναι η μείωση, των επιτυχημένων τάκλιν ανά αγώνα από 16.9 στα 13.4, των ανακτήσεων κατοχής ανά αγώνα από 48.9 στις 45.6, των interceptions ανά αγώνα από 7.9 στα 6.7 ενώ το μοναδικό στατιστικό που σημειώνει αύξηση και δεν κολακεύει και καθόλου την ομάδα μας, αφορά τα clearances ανά αγώνα όπου από 18.2 έφτασαν μέχρι και τα 26.2!
Στο επιθετικό κομμάτι η διαφορά ως ένα μεγάλο βαθμό έχει και ονοματεπώνυμο. Είναι πολύ επώδυνο για μένα να μην μιλάω κολακευτικά για τον άνθρωπο που μας έδωσε τόσες και τόσες χαρές αλλά είναι πραγματικότητα ότι δεν θα έπρεπε εν τέλει να περιμένουμε τόσα πολλά από τον 33χρόνο πλέον Μο Σαλάχ.
Πίσω στο θέμα μας. Αχ εδώ και αν υπάρχει διαφορά. Η περσινή Λίβερπουλ λοιπόν κατάφερνε ανά αγώνα (πρωταθλήματος πάντα), να σκοράρει 2.3 γκολ ανά αγώνα. Δηλαδή μία εξαιρετική επίδοση, μία επίδοση επίδοξης πρωταθλήτριας. Στα φετινά χάλια δεν θα μπορούσε να λείπει και η κακή επιθετική επίδοση μιας και οι ποδοσφαιριστές του Άρνε Σλοτ σκοράρουν μόλις 1.6 γκολ!
Στις μεταβιβάσεις επίσης εντοπίζεται σημαντικό πρόβλημα καθώς υπάρχει μείωση του ποσοστού στις επιτυχημένες σέντρες (Ναι παίζει τον ρόλο της και η φυγή Τρεντ), στις επιτυχημένες μακρινές μπαλιές αλλά και στις μεταβιβάσεις στο δικό μας μισό. Παράλληλα σημαντική είναι και η αύξηση της χαμένης κατοχής της μπάλας αφού από το περσινό 123.2 ανά ματς φτάσαμε στο 130.9!
Κάτι αρκετά παράδοξο αφορά τις μονομαχίες καθώς είναι πραγματικά η μοναδική στατιστική κατηγορία όπου η ομάδα μας εμφανίζει αρκετή αύξηση σε σχέση με πέρσι σε όλους τους τομείς. Στις συνολικές μονομαχίες από το 49.2% φέτος βρισκόμαστε στο 51.8%, στις εναέριες από το περσινό 52.2% φτάσαμε στο 55.1% ενώ στις μονομαχίες εδάφους το 48.3% έδωσε στην θέση του στο 50.2%!
Αυτά βέβαια ίσως να μας δείχνουν ότι υπάρχουν άλλες παθογένειες όπως για παράδειγμα η δύσκολη ανάκτηση μπάλας ή το ότι η ομάδα δυσκολεύεται να κερδίσει δεύτερες μπάλες, κλπ.
Συνοψίζοντας λοιπόν, οι πιο πάνω αριθμοί φαίνεται ότι αποτυπώνουν την θλιβερή πραγματικότητα και γενικότερα τα φετινά δεδομένα των αγαπημένων μας Reds. Πραγματικά είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα έγραφα το εν λόγω κείμενο με το πέρας ολόκληρης της σεζόν, αλλά στην τελική τα 31 ματς είναι κάτι παραπάνω από ένα γερό γράμμα γραφής για να αντιληφθούμε και εμείς οι υπόλοιποι με αριθμούς το πώς μεταφράζεται η φετινή αρνητική εικόνα της ομάδας.
Αυτά από εμένα, και φυσικά σεβαστή η οποιαδήποτε άλλη άποψη αν και νομίζω ότι τεκμηρίωσα πλήρως την δική μου γνώμη.
UP THE REDS!
