Σαν σήμερα οι Reds του Kenny Dalglish θα κερδίσουν την Everton στο Wembley, στο πρώτο Merseyside derdy που έγινε ποτέ στον θεσμό σε Τελικό.
Εκπληκτική ατμόσφαιρα στο Wembley από τους 98.000 θεατές, που ταξίδεψαν από το Liverpool, για την “γειτονική” μονομαχία, με φόντο το Κύπελλο του F.A. Cup.
Τα Ζαχαρωτά θα προηγηθούν στο σκορ με τον Gary Lineker στο 27′, για να απαντήσουν οι Κόκκινοι στο δεύτερο ημίχρονο με τον Ian Rush στο 57′, ο οποίος θα φέρει στα “ίσια” το παιχνίδι.
Το 2-1 θα “γράψει” ο Craig Johnston στο 63′, για ολοκληρώσει τον θρίαμβο των Reds με γκολ του και πάλι ο Ian Rush στο 84′. Με τη νίκη τους οι Κόκκινοι θα ολοκληρώσουν ιδανικά εκείνη την χρονιά, καθώς είχαν κατακτήσει και το πρωτάθλημα. Να σημειωθεί πως η Liverpool έγινε η πρώτη αγγλική ομάδα που κέρδισε τελικό Κυπέλλου χωρίς Άγγλο στην ενδεκάδα της.
Σαν σήμερα οι Reds του Bob Paisley θα κερδίσουν την Club Brugge στο Wembley στον Τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών και θα γίνουν η πρώτη βρετανική ομάδα που θα το κατακτήσει δύο συνεχόμενες χρονιές.
H Liverpool για να φτάσει στον τελικό της σεζόν 1977/78 είχε βρεθεί στα ημιτελικά και πάλι με αντίπαλο την γερμανική ομάδα, την οποία και απέκλεισε επικρατώντας στο Anfield με σκορ 3-0 (είχε ηττηθεί στην Γερμανία με 1-2). Ο βελγικός σύλλογος, με προπονητή τον Ernst Happel και μια πλειάδα από σπουδαίους ποδοσφαιριστές την εποχή εκείνη, ανάμεσα τους οι Βέλγοι διεθνείς Vandereycken, Leekens, οι Δανοί Jan Sorensen και Birger Jensen και ο Ούγγρος μέσος Lajos Ku, είχαν αποκλείσει στα ημιτελικά την Juventus.
Οι δύο φιναλίστ του Wembley, είχαν βρεθεί αντιμέτωπες και στον διπλό τελικό του κυπέλλου UEFA το 1976 με την Liverpool να κατακτά το τρόπαιο νικώντας πρωτίστως στο Anfield με 3-2 και αποσπώντας στη συνέχεια ισοπαλία 1-1 στο Βέλγιο. Η αγγλική ομάδα ήταν το μεγάλο φαβορί της αναμέτρησης (λόγω και της έδρας) και μετά από ένα ανιαρό πρώτο ημίχρονο που οι Βέλγοι αρκέστηκαν σε παθητικό ρόλο, στην επανάληψη η Liverpool επιβεβαίωσε τα προγνωστικά. Η είσοδος του Steve Heighway στο 62’ της αναμέτρησης (αντικαθιστώντας τον Jimmy Case) έδωσε πνοή στην δεξιά πτέρυγα των Reds και δύο λεπτά αργότερα ο Kenny Dalglish βρέθηκε στην αντίπαλη εστία και με διαγώνιο πλασέ έσκαψε την μπάλα νικώντας τον αντίπαλο τερματοφύλακα ανοίγοντας το σκορ.
Ο Phil Thompson δέκα λεπτά πριν την λήξη του τελικού, στην μοναδική ίσως ευκαιρία των Βέλγων στο 2ο ημίχρονο, απέτρεψε την ισοφάριση αποκρούοντας την μπάλα πάνω στην κενή εστία και το σκορ δεν άλλαξε.
Kατάμεστο το Wembley εκείνο το βράδυ Τετάρτης με 92.500 κόσμου να αποθεώνει τους Κόκκινους και 500.000 κόσμου να τους περιμένει στην πόλη του Liverpool για να τους αποθεώσει κατά την επιστροφή τους από το Λονδίνο!
Διαιτητής της συνάντησης ήταν ο Ολλανδός C. G. R. Corver.
Ακολουθεί σύνδεσμος με ολόκληρο το παιχνίδι. Απολαύστε το!
Σαν σήμερα το 1971 γεννιέται στο Gateshead της Αγγλίας, ο Σκωτσέζος διεθνής πρώην μέσος της Liverpool Donald Hutchison.
Θα ξεκινήσει την καριέρα του από την Hartlepool United, όπου με τις εμφανίσεις του θα τραβήξει την προσοχή του Kenny Dalglish, ο οποίος θα τον φέρει στο Anfield το Νοέμβριο του 1990, πληρώνοντας στην ομάδα του το ποσό των 175.000 λιρών.
Στα 4 χρόνια περίπου που θα μείνει στους Κόκκινους, θα φορέσει την famous Red shirt 60 φορές σημειώνοντας 10 γκολ. Το ντεμπούτο του θα το πραγματοποιήσει τον Μάρτιο του 1992 εναντίον της Notts County, μπαίνοντας αλλαγή στο παιχνίδι, στην θέση του Ian Rush, ενώ το πρώτο του γκολ θα το σημειώσει εναντίον της Chesterfield, τον Σεπτέμβριο του 1992. Την χρονιά μάλιστα αυτή, θα συμπληρώσει 31 εμφανίσεις με τους Κόκκινους, τις περισσότερες από τις 60 συνολικά.
Επί Roy Evans θα περιοριστούν κατά πολύ οι συμμετοχές του λόγω και του χαρακτήρα του, με το Λονδίνο και την West Ham Utd να είναι ο επόμενος προορισμός της καριέρας του και την μετεγγραφή του να φτάνει το 1,5 εκ. λίρες τον Αύγουστο του 1994.
Τον Οκτώβριο του 2010 θα βρεθεί στην Ελλάδα με ένα κλιμάκιο βετεράνων των Reds για φιλικό παιχνίδι και σε ειδική εκδήλωση, θα τιμηθεί μεταξύ άλλων από μέλη της Πανελλήνιας Λέσχης Φίλων Liverpool.
Στο παρακάτω video και στο χρονικό σημείο 1′:00″ μπορείτε να δείτε το πρώτο γκολ του Don Hutchison με την φανέλα των Reds:
Το τελευταίο του γκολ στην 1η του θητεία στους Reds πριν την μεταγραφή του στην Ιταλία, θα σημείωνε σαν σήμερα ο Ian Rush με αντίπαλο την Chelsea στο Stamford Bridge.
Οι Κόκκινοι έχοντας συμφωνήσει να μετακινηθεί ο Ουαλός επιθετικός στην Ιταλία (η μετεγγραφή του είχε κλείσει από το καλοκαίρι του 1986 αλλά παρέμεινε στους Reds δανεικός μέχρι το τέλος της χρονιάς 1986/87), πήγαιναν να ολοκληρώσουν την χρονιά στο Λονδίνο, με αντίπαλο την Chelsea κι έχοντας οριστικά “κλειδώσει” στην 2η θέση της βαθμολογίας.
Το παιχνίδι απαλλαγμένο από ανάγκη βαθμών και από τις δύο ομάδες (οι Μπλε δεν μπορούσαν να τερματίσουν πάνω από την μέση του βαθμολογικού πίνακα), ήταν συναρπαστικό με πολλές φάσεις και 6 γκολ. Τρεις φορές οι γηπεδούχοι μπήκαν μπροστά στο σκορ και οι Κόκκινοι ισοφάρισαν σε γρήγορο σχετικά χρόνο τις δύο από τις τρεις.
Η Chelsea άνοιξε το σκορ με τον Gordon Durie στο 2′, για να ισοφαρίσει ο Ian Rush στο 9′, το τελευταίο του με την famous Red shirt πριν μετακινηθεί στην Ιταλία. Ξανά μπροστά στο σκορ οι Blues στο 30′ με τον John Bumstead, σκορ με το οποίο οι δύο ομάδες πήγαν στα αποδυτήρια με την λήξη του πρώτου ημιχρόνου.
Στο δεύτερο μέρος οι Κόκκινοι άργησαν να “πάρουν” μπροστά, ισοφαρίζοντας πάντως με τον Steve McMahon στο 77′. Δεν άργησαν να πάρουν και πάλι το προβάδισμα οι γηπεδούχοι με τον David Speedie στο 82′, για να ισοφαρίσουν σχεδόν άμεσα οι Reds με τον John Aldridge στο 84′ σε 3-3, που ήταν και το τελικό αποτέλεσμα του παιχνιδιού.
Μετά το σφύριγμα της λήξης από τον Ουαλό διαιτητή J. Deakin, οι παίκτες της Liverpool κατευθύνθηκαν προς την εξέδρα των φιλοξενουμένων, χειροκροτώντας τους Red fans για την υποστήριξή τους μέσα στην χρονιά, με τον Ian Rush να μένει παραπάνω μπροστά τους και να τους ανταποδίδει την αγάπη τους με παρατεταμένο χειροκρότημα.
Στο Stamford Bridge εκείνο το μεσημέρι Σαββάτου, παρακολούθησαν το παιχνίδι 29.245 θεατές.
Στο παρακάτω video μπορείτε να δείτε φάσεις και τα γκολ της συνάντησης, καθώς και τον αποχαιρετισμό του Ian Rush προς τους Red fans:
Το πέμπτο FA Cup στην Ιστορία τους θα κατακτούσαν σαν σήμερα οι Reds του Graeme Souness, με αντίπαλο την Sunderland στο Wembley.
Ο Graeme Souness είχε μόλις επιστρέψει από την χειρουργική επέμβαση στην οποία είχε υποβληθεί στην καρδιά του κι έτσι την ομάδα στον αγωνιστικό χώρο του Wembley, οδήγησε ο Ronnie Moran. Για εκείνον ήταν μία μοναδική εμπειρία, όπου όπως δήλωσε αργότερα: “Ήταν μία στιγμή υπερηφάνειας για μένα να οδηγήσω την ομάδα στον αγωνιστικό χώρο και να την παρουσιάσω στην Δούκισσα του Kent, κάτι που θα θυμάμαι για πάντα. Δεν είχα την τύχη να είμαι παρών το 1965 στην 1η μας κατάκτηση και το γεγονός ότι τα εγγόνια μου θα με βλέπουν στο video κατά την είσοδο της Ομάδας, είναι κάτι το συναρπαστικό”.
Στο αγωνιστικό μέρος, οι Reds είχαν στην αρχική 11άδα τους τον Steve McManaman, ο οποίος απουσίασε για ένα περίπου μήνα λόγω τραυματισμού. Αυτό όμως δεν εμπόδισε το νεαρό Άγγλο μεσοεπιθετικό να είναι ο καλύτερος του Τελικού και δικαίως να ψηφιστεί Man of the Match.
Το πρώτο ημίχρονο έκλεισε χωρίς τέρματα για τις δύο ομάδες, με τους Κόκκινους να ανοίγουν το σκορ στην επανάληψη με τον Michael Thomas στο 47′. Είκοσι λεπτά αργότερα (67′) ο Ian Rush θα γράψει το τελικό 2-0, το πέμπτο του γκολ σε τελικούς Κυπέλλου Αγγλίας.
Έτσι οι Reds θα κατακτούσαν το πέμπτο FA Cup στην Ιστορία του Συλλόγου. Ο τελικός ήταν το τελευταίο παιχνίδι του Ray Houghton με τα χρώματα της Liverpool. Κατά την απονομή στις ομάδες απονεμήθηκαν λάθος μετάλλια και εκείνες όφειλαν να τα αλλάξουν, όπως κι έκαναν αργότερα.
Στο Wembley παρακολούθησαν τον Τελικό εκείνο το απόγευμα Σαββάτου 79.544 θεατές και διαιτητής ήταν ο P. Don.
Παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε στιγμιότυπα και τα γκολ του Τελικού:
Τη νίκη επί της West Ham Utd στο Upton Park θα έπαιρναν σαν σήμερα οι Reds του Rafa Benitez, με τον Steven Gerrard να είναι ο πρωταγωνιστής της συνάντησης.
Οι Κόκκινοι, που εκείνη την μέρα φορούσαν την πρασινόμαυρη εκτός έδρας εμφάνιση, προηγήθηκαν μόλις στο 1′:18″ της συνάντησης, με τον Fernando Torres να δίνει ασίστ στον Steven Gerrard να αποφεύγει την έξοδο του Robert Green και να γράφει το 0-1.
Στο 38′ ο μεγάλος Αρχηγός θα εκτελέσει πέναλτι, το οποίο αρχικά θα αποκρούσει ο Robert Green αλλά ο Steven Gerrard θα προλάβει στην επαναφορά της μπάλας και θα την στείλει στα δίχτυα, γράφοντας το 0-2 για τους Reds.
Τη νίκη των Κόκκινων θα ολοκληρώσει ο Ryan Babel στο 84′, με ατομική προσπάθεια και μέσα από την περιοχή των Σφυριών.
Στα αξιοσημείωτα του παιχνιδιού, ήταν η αστεία βουτιά του David Di Michele, με την οποία διασκέδασε μεγάλο μέρος του κοινού και φυσικά σημειώθηκε από τον διαιτητή A. G. Wiley με κίτριη κάρτα.
Με τη νίκη τους οι Reds παρέμειναν στην κορυφή της βαθμολογίας ισόβαθμοι με την Manchester Utd, με καλύτερη διαφορά τερμάτων αλλά κει με δύο παιχνίδια περισσότερα.
Στο Upton Park το παιχνίδι παρακολούθησαν το παιχνίδι 34.951 θεατές (Σάββατο απόγευμα).
Τα δύο γκολ της συνάντησης μπορείτε να τα δείτε στο παρακάτω video στο χρονικό σημείο 7′:04″ και όλα τα γκολ μπορείτε να τα δείτε εδώ:
Εντυπωσιακή νίκη θα έπαιρναν σαν σήμερα οι Reds του Kenny Dalglish επί της Fulham στο Craven Cottage σε παιχνίδι πρωταθλήματος, με τους Maxi Rodriguez και Jamie Carragher να «κλέβουν» την παράσταση.
Οι Κόκκινοι μπήκαν φουριόζοι στο Crave Cottage και μόλις στο 32ο δευτερόλεπτο, θα προηγηθούν με τον Maxi Rodriguez μετά από φάση διαρκείας στην περιοχή των γηπεδούχων. Πριν συμπληρωθεί καν το πρώτο δεκάλεπτο, οι Reds θα διπλασιάσουν τα τέρματά τους και πάλι με τον Αργεντινό μεσοεπιθετικό από ασίστ του Glen Johnson (7′).
Το επιθετικό κρεσέντο των Reds δεν είχε σταματημό και στο 16′ ο Dirk Kuyt θα κάνει το 3-0 από ασίστ και πάλι του Glen Johnson. Το παιχνίδι εξελισσόταν σε εφιάλτη για τους γηπεδούχους, που έβλεπαν τον διασυρμό να τους έρχεται ολοταχώς και προσπάθησαν να μαζέψουν ότι ήταν δυνατόν. Έτσι το ημίχρονο έκλεισε χωρίς άλλο Κόκκινο γκολ.
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τους Reds λίγο πιο χαλαρούς και τους Cottagers να προσπαθούν να αμβλύνουν τις εντυπώσεις του πρώτου ημιχρόνου. Μάλιστα θα μείωναν με τον Moussa Dembélé στο 57′, αλλά μάλλον αυτό θα έβγαινε σε βάρος τους καθώς οι Κόκκινοι θα πατούσαν το “γκάζι” και πάλι, σημειώνοντας άλλα δύο γκολ.
Το 1-4 θα το έγραφε ο Maxi Rodriguez στο 70′, καταγράφοντας άλλο ένα hat trick με την Κόκκινη φανέλα, ενώ το 1-5 θα σημείωνε ο Luis Suarez στο 75′ από ασίστ του Jonjo Shelvey. Από εκείνο το σημείο κι έπειτα ο ρυθμός των Reds έπεσε και οι γηπεδούχοι βρήκαν ευκαιρία να μειώσουν σε 2-5 με τον Steve Sidwell στο 86′, που ήταν και το τελικό σκορ του αγώνα.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι το hat trick του Maxi ήταν το 2ο του στα τελευταία τρία παιχνίδια των Κόκκινων. Ο Jamie Carragher, που εκείνη την ημέρα φορούσε το περιβραχιόνιο του αρχηγού λόγω απουσίας του Steven Gerrard, συμπλήρωσε 666 εμφανίσεις με την Κόκκινη φανέλα, προσπερνώντας στην σχετική κατάταξη τους Emlyn Hughes και Ray Clemence, γενόμενος έτσι ο 2ος σε συμμετοχές στην Liverpool πίσω από τον Ian Callaghan που έχει 857. Τέλος ο Dirk Kuyt σκόραρε για 5ο συνεχόμενο παιχνίδι στο πρωτάθλημα, κάτι που είχε να συμβεί από το 2001 όταν ο Michael Owen είχε σημειώσει 7 γκολ στα τελευταία 4 παιχνίδια της χρονιάς 2000/01 και άλλα 2 γκολ στην πρεμιέρα της χρονιάς 2001/02.
Στο Craven Cottage εκείνο το βράδυ Δευτέρας παρακολούθησαν το παιχνίδι 25.693 θεατές και διαιτητής ήταν ο γνωστός Lee Mason.
Ακολουθούν τα στιγμιότυπα και τα γκολ της συνάντησης:
Σαν σήμερα το μακρινό 1939 υπογράφει στην Liverpool από την Bishop Auckland, ο Άγγλος πρώην άσσος και μετέπειτα manager των Reds, Robert Paisley.
Ο Bob Paisley θα ξεκινήσει τα ποδοσφαιρικά του βήματα από την ερασιτεχνική Bishop Auckland το 1937, λίγο πριν κλείσει τα 18 του χρόνια και θα διαπρέψει με την φανέλα της μέχρι και το τέλος της χρονιάς 1938/39. Μάλιστα οι εμφανίσεις του, τράβηξαν την προσοχή του τότε manager των Reds George Kay, ο οποίος μάλιστα του είχε υποσχεθεί να τον πάρει στο Anfield, στο τέλος της χρονιάς.
Στο τέλος εκείνης της χρονιάς και συγκεκριμένα το Σάββατο 6 Μαΐου 1939, o Bob Paisley έδωσε το τελευταίο του παιχνίδι με την Bishop Auckland και την Δευτέρα 8 Μαΐου πήρε το τραίνο για το Liverpool. Παρ’ όλο που η Sunderland προσπάθησε να τον αποκτήσει με βελτιωμένη προσφορά, ο Bob Paisley υπέγραψε στους Κόκκινους και άρχισε ένας «έρωτας» που κράτησε για μισό σχεδόν αιώνα!!!
Η μετεγγραφή του θα κοστίσει στους Reds το ποσό των 25 λιρών (καλά διαβάσατε) και οι εβδομαδιαίες αποδοχές του θα ήταν 8 λίρες μέσα στην αγωνιστική χρονιά και 6 λίρες στους μήνες του καλοκαιριού.
Η πρώτη του χρονιά στους Κόκκινους ήταν αρκετά παράξενη καθώς στην προετοιμασία τα πήγε πολύ καλά αλλά η έναρξη του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, οδήγησε την Κυβέρνηση και την F.A. να ακυρώσουν τα πρωταθλήματα την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου 1939. Ο Bob Paisley κατατάχθηκε στις ένοπλες δυνάμεις της Μ. Βρετανίας και βρέθηκε στο χακί, σε μονάδα που ήταν 30 μίλια μακρυά από το Liverpool.
Η Αγγλική Κυβέρνηση σε συνεργασία με την Ομοσπονδία, έδωσε το ελεύθερο να γίνονται φιλικά παιχνίδια σε τοπικό επίπεδο για να μην μείνουν αδρανείς οι ομάδες κι έτσι ο Bob έπαιρνε άδειες για να συμμετέχει σε αυτά τα παιχνίδια. Μάλιστα για να δηλώνει το παρόν στα παιχνίδια, χρησιμοποιούσε το ποδήλατό του από την μονάδα του μέχρι το τούνελ του ποταμού Mersey κι από εκεί με ωτοστόπ για το Anfield. Μόλις τελείωνε το παιχνίδι, έπρεπε να κάνει ακριβώς το αντίστροφο δρομολόγιο!
Παρ’ όλες τις δυσκολίες της μετακίνησης, ο Bob Paisley στα δύο περίπου χρόνια που ακολούθησαν, μέχρι να φύγει η μονάδα του για το μέτωπο, συμμετείχε σε 34 αγώνες των Reds σημειώνοντας 10 γκολ. Στον πόλεμο θα βρεθεί μετά τον Αύγουστο του 1941 στο μέτωπο της Βορείου Αφρικής και της Ιταλίας. Μάλιστα στην απελευθέρωση της Ρώμης, θα βρεθεί πάνω σε τανκ κατά την είσοδο των Συμμαχικών Δυνάμεων, γεγονός που θα μνημονεύει πολλά χρόνια αργότερα.
Με το τέλος του πολέμου, θα επιστρέψει στην Αγγλία και αφού πάρει το απολυτήριο του, θα επιστρέψει στο Anfield, για τις αγωνιστικές υποχρεώσεις της νέας χρονιάς 1945/46. Το ντεμπούτο θα το πραγματοποιήσει στις 5 Ιανουαρίου 1946 σε παιχνίδι για το F.A. Cup με αντίπαλο την Sealand Road. Το πρώτο του γκολ θα το σημειώσει την 1 Μαΐου 1948 σε παιχνίδι πρωταθλήματος με την Wolves στο Anfield.
Συνολικά με τους Κόκκινους θα συμπληρώσει μέχρι το καλοκαίρι του 1954 που θα αποσυρθεί από την ενεργό δράση, 277 συμμετοχές και θα σημειώσει 10 γκολ. Με τους Reds θα κατακτήσει το πρωτάθλημα του 1946/47 και θα πάρει μέρος στον ημιτελικό του F.A Cup 1949/50 με αντίπαλο την Everton, σημειώνοντας το πρώτο γκολ των Κόκκινων και οδηγώντας τους στον τελικό του Wembley με αντίπαλο την Arsenal. Η επόμενη χρονιά θα τον βρει αρχηγός των Κόκκινων.
Όταν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση το 1954, εντάχθηκε στην τεχνική ομάδα της Liverpool ως φυσικοθεραπευτής. Τα πήγε πολύ καλά στο πόστο αυτό και αργότερα θα αναλάβει την reserve team και τον Αύγουστο του 1959 θα αναλάβει γυμναστής στην πρώτη ομάδα, μετά την αποχώρηση του Albert Shelley λόγω συνταξιοδότησης.
Τον Δεκέμβριο του 1959 θα έρθει στον Σύλλογο ο Bill Shankly, με τον Bob Paisley να γίνεται σημαντικό μέλος του τεχνικού του επιτελείου. Κοντά στον Bill Shankly θα αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία και μετά τον τελικό του F.A Cup το 1974, η Διοίκηση του Συλλόγου θα του αναθέσει τις τύχες των Reds όταν ο Shankly ανακοίνωσε την αποχώρησή τυο από την ενεργό δράση. Μάλιστα την ανάληψη της θέσης του manager από τον Bob, την υποστήριξε ο Bill Shankly, χαρακτηρίζοντας τον ως τον ιδανικότερο.
Από το καλοκαίρι του 1974 θα ακολουθήσουν 9 καταπληκτικές χρονιές με τον Bob να οδηγεί τους Reds στην κατάκτηση 3 Κυπέλλων Πρωταθλητριών Ευρώπης, 1 Κύπελλο UEFA, 1 UEFA Super Cup, 6 Πρωταθλήματα Αγγλίας (τερματίζοντας άλλες 2 φορές 2η η ομάδα), 3 συνεχόμενα League Cups και 6 Charity Shields! Να προσθέσουμε στους παραπάνω τίτλους και τις 6 φορές που ανακηρύχθηκε ως Manager της χρονιάς!
Το καλοκαίρι του 1983 και μετά από 44 χρόνια που υπηρέτησε τον Σύλλογο θα αποσυρθεί από την ενεργό δράση, παραδίδοντας τα ηνία στο δεξί του χέρι τον Joe Fagan. Στον Σύλλογο θα παραμείνει ως σύμβουλος του Kenny Dalglish, μετά την αποχώρηση του Joe Fagan από την τεχνική ηγεσία των Reds και αργότερα θα γίνει Διευθυντικό Στέλεχος, από όπου θα αποχωρήσει οριστικά στις αρχές του 1992 λόγω ότι είχε διαγνωσθεί με τη νόσο του Alzheimer.
Στις 14 Φεβρουαρίου του 1996, ο Bob Paisley θα “φύγει” από την ζωή με την Liverpool να τον τιμά με τις πύλες που φέρουν το όνομά του (Paisley Gateway) έξω από το Kop και τον Ιανουάριο του 2020 να στήνει ένα άγαλμά του έξω από το Anfield, εμπνευσμένο από την στιγμή το 1968 που κουβαλάει στους ώμους του τον τραυματισμένο μετέπειτα αρχηγό των Κόκκινων Emlyn Hughes.
Απολαύστε παρακάτω ένα μικρό ντοκιμαντέρ γύρω από τον θρυλικό Uncle Bob:
Τη νίκη επί της Blackburn Rovers θα έπαιρναν σαν σήμερα οι Reds του Gerard Houllier στο Anfield, σε ένα αμφίρροπο παιχνίδι που κρίθηκε στο τέλος!
Οι Κόκκινοι έχοντας χάσει την επαφή με την πρωτοπόρο Arsenal, ήθελαν να τερματίσουν οπωσδήποτε στην 2η θέση της βαθμολογίας και να εξασφαλίσουν την συμμετοχή τους, στους ομίλους του Champions League της επόμενης χρονιάς. Εμπόδιο τους στην προσπάθεια αυτή ήταν εκείνο το βράδυ Τετάρτης η Blackburn Rovers, η οποία θα έκανε την ζωή των Reds πολύ δύσκολη.
Οι Reds θα προηγηθούν με εντυπωσιακή προσπάθεια του Danny Murphy στο 23′ από ασίστ του John Arne Riise, για να ισοφαρίσουν οι Rovers με τον Damien Duff στο 28′. Ξανά μπροστά οι Κόκκινοι με τον Nicolas Anelka στο 38′ από ασίστ του John Arne Riise, σκορ με το οποίο πήγαν οι δύο ομάδες στα αποδυτήρια με την λήξη του πρω΄του ημιχρόνου.
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με τους Rovers να ισοφαρίζουν εκ νέου με τον Andrew Cole στο 49′, για να ξαναπάρουν το προβάδισμα οι Reds με τον Sami Hyypia στο 51′ από ασίστ του Danny Murphy. Οι φιλοξενούμενοι δεν το παράτησαν το παιχνίδι και ισοφάρισαν για μία ακόμη φορά με τον Matt Jansen στο 80′, προβληματίζοντας το κοινό του Anfield για το αποτέλεσμα του παιχνιδιού.
Όχι όμως και τους παίκτες των Reds, με τον Emile Heskey να σημειώνει το τελικό 4-3 στο 85′ από ασίστ του Jamie Carragher, ξεσηκώνοντας το Anfield!!! Έτσι οι Κόκκινοι έμειναν στην 2η θέση της βαθμολογίας, με 1 βαθμό περισσότερο από την 3η Manchester Utd και να χρειάζεται μία ακόμα νίκη στην τελευταία αγωνιστική για να την “κλειδώσει” και μαθηματικά.
Αξίζει να αναφερθεί ότι manages των Rovers ήταν ο παλιός άσσος και θρύλος των Κόκκινων και manager τους αργότερα, Graeme Souness.
Το εξαιρετικά ενδιαφέρον παιχνίδι στο Anfield παρακολούθησαν 40.663 θεατές και διαιτητής ήταν ο A. G. Wiley.
Παρακάτω μπορείτε να απολαύσετε τα γκολ της συνάντησης:
Τη νίκη επί της Birmingham City στο St Andrews θα έπαιρναν σαν σήμερα οι Reds του Gerard Houllier, με τον Emile Heskey να σημειώνει το τελευταίο του γκολ με την Κόκκινη φανέλα.
Οι Κόκκινοι διεκδικούσαν την έξοδό τους στους ομίλους του Champions League της επόμενης χρονιάς και χρειαζόντουσαν οπωσδήποτε τους βαθμούς της νίκης. Έτσι μπήκαν αποφασισμένοι να πάρουν αυτό που χρειαζόντουσαν και προηγήθηκαν αρχικά με τον Michael Owen στο 28′ από εξαιρετική ασίστ του Emile Heskey.
Στο δεύτερο ημίχρονο οι Reds διπλασίασαν τα τέρματα τους με ένα πολύ όμορφο γκολ. Στο κέντρο του γηπέδου ο Harry Kewell τροφοδότησε με εντυπωσιακό τακουνάκι τον Michael Owen, ο οποίος προώθησε την μπάλα στον Steven Gerrard. Αυτός προχώρησε λίγο και με το δεξί του, έδωσε ασίστ στον επερχόμενο Emile Heskey, που με το αριστερό σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Ian Bennett.
Λίγο αργότερα οι γηπεδούχοι έμειναν με δέκα παίκτες, καθώς ο αρχηγός τους Kenny Cunningham “γκρέμισε” τον Steven Gerrard λίγο μετά το κέντρο του γηπέδου και καθώς ο αρχηγός των Κόκκινων, έφευγε μόνος του προς το τέρμα των γηπεδούχων.
Η υπεροχή πλέον των Reds ήταν καθολική και επιβραβεύτηκε στο 85′ με τον Steven Gerrard να γράφει το τελικό 0-3, με σουτ μέσα από την περιοχή του Ian Bennett.
Η νίκη αυτή των Κόκκινων, ήταν η τρίτη συνεχόμενη και το τέταρτο παιχνίδι στην σειρά που δεν δέχθηκαν γκολ, γεγονός που τους βοήθησε να βρεθούν στην τέταρτη θέση, με τρεις βαθμούς περισσότερους από την τέταρτη Aston Villa και να θέλουν μόλις έναν βαθμό, για να εξασφαλίσουν τον στόχο τους, την έξοδό τους στους ομίλους του Champions League της επόμενης χρονιάς.
Στο St Andrews παρακολούθησαν το παιχνίδι εκείνο το βράδυ Σαββάτου 29.533 θεατές και διαιτητής ήταν ο S. W. Dunn.
Ακολουθούν τα γκολ της συνάντησης με το τελευταίο γκολ του Emile Heskey με την famous Red shirt:
