Ο Richard Hughes έχει μια πολύ καλή φιλική σχέση με τον ατζέντη του Alonso, τον Inaki Ibanez- ο οποίος αντιπροσωπεύει επίσης τα συμφέροντα του manager της Bournemouth του Andoni Iraola και έχουν μιλήσει πολλές φορές οι δυο τους για την εκπληκτική πορεία του Alonso ως manager, αλλά και για τις πιθανές μελλοντικές του διαδρομές.

Όλα αυτά πολύ πριν σκεφτεί καν ο Hughes την πιθανότητα να επιστρέψει ο Edwards στη Liverpool και προσληφθεί και ο ίδιος ως sporting director στο Anfield.

Οι συζητήσεις τους όμως απέκτησαν ένταση από τη στιγμή της επίσημης ανακοίνωσης της πρόσληψης του Hughes, με τον Ibanez όμως να παραμένει κατηγορηματικός όσο αφορά το μέλλον του πελάτη του.

Ο Alonso θα παρέμενε στη θέση του ως manager της Bayern Leverkusen και δεν ήθελε να συζητήσει με καμία άλλη ομάδα την πιθανή του μετακίνηση, ούτε καν με τις προηγούμενες ομάδες του ως παίκτη, δηλαδή τις Liverpool και Bayern Munich.

Η δημόσια εικόνα της Bayern Munich, να κυνηγά τον Alonso δηλαδή τον manager της ομάδας που βρισκόταν μπροστά στη βαθμολογία, θόλωσε τα νερά. Αναφορές από το Μόναχο έλεγαν πως ο αγαπημένος προορισμός του Alonso ήταν η Bayern Munich, αν και στην Liverpool πίστευαν το αντίθετο.

Η γραμμή επικοινωνίας μεταξύ Hughes και Ibanez παρέμενε ανοικτή και χωρίς προβλήματα θα πρέπει να πούμε, αν και τα μηνύματα του δεύτερου προς τον πρώτο δεν άλλαξαν καθόλου. Ο Alonso δεν θα δεχόταν καμία πρόταση ή προσφορά.

Στις 29 Μαρτίου και μετά από συζητήσεις με τον sporting director της Leverkusen Simon Rolfes, ο Alonso ανακοίνωσε και επίσημα την παραμονή του στον πάγκο της Γερμανικής ομάδας. Μια εβδομάδα νωρίτερα, ο Ibanez είχε τηλεφωνήσει στον Hughes για να του ανακοινώσει αυτό που ο Σκωτσέζος γνώριζε ήδη.

Δεν υπάρχει κανένας στη Liverpool που να αρνείται πως ο Alonso θα ήταν ένας πολύ σοβαρός υποψήφιος αν ήταν ανοικτά διαθέσιμος σε προτάσεις.

Όλοι όμως οι ιθύνοντες, αρνούνται πως σε αυτήν την περίπτωση ο Alonso θα ήταν και ο μοναδικός υποψήφιος και ομολογούν μάλιστα πως εκείνη την περίοδο, ο Slot βρισκόταν ήδη στο ραντάρ τους, σε περίοπτη θέση.

Όταν η Liverpool προχώρησε στην πρόσληψη του Jurgen Klopp-ως διάδοχο του Brendan Rodgers, βασίστηκε και πίστεψε στον φάκελο των δεδομένων του Mike Edwards, ο οποίος περίπου εκείνη την περίοδο είχε αναλάβει τη θέση του sporting director, καθώς και στην άποψη του θεωρητικού φυσικού Ian Graham.

Τα δεδομένα εκείνα εστίαζαν στην υπεροχή της Borussia Dortmund καθώς και στα ρεκόρ του Klopp με την γερμανική ομάδα, υποβαθμίζοντας το γεγονός πως στην τελευταία του σαιζόν εκεί τα θετικά αποτελέσματα είχαν μειωθεί αισθητά.

Το στατιστικό στοιχείο των xG (αναμενόμενα γκολ) για την Dortmund παρέμενε υψηλό οπότε θεωρήθηκε πως η πτώση της φόρμας της γερμανικής ομάδας οφειλόταν είτε σε κακοτυχία είτε σε ‘εκείνες τις περίεργες περιόδους’ που περνούν καμιά φορά όλες οι ομάδες.

Έχει περάσει μια σχεδόν δεκαετία από τότε και η ανάλυση των δεδομένων στο τμήμα των Κόκκινων βρίσκεται ήδη πολύ μπροστά σε σχέση με οποιαδήποτε ομάδα μπορείτε να αναφέρετε. Όλα οφείλονται στον Will Spearman, τον γεννημένο στο Σικάγο με πτυχίο στο Harvard, με διδακτορικό στη Θεωρία σωματιδίων (Φυσική), ο οποίος διαδέχθηκε τον Ian Graham από πέρυσι τον Γενάρη και ο οποίος εργάζεται με τη βοήθεια ενός αλγορίθμου που του επιτρέπει να αναλύσει μια σειρά μετρικών στοιχείων όσο αφορά τους προπονητές, αδιανόητα για πολλούς.

Μερικά από αυτά τα μετρικά, έχουν να κάνουν όχι μόνο με την απόδοση της ομάδας, αλλά και με το στυλ παιχνιδιού, την ανάπτυξη του καθενός από τους παίκτες, τη συμβατότητα με τους διαφορετικούς τύπους παικτών, την πρόβλεψη για μελλοντικά αποτελέσματα και τέλος την πιθανή επιτηδειότητα του κάθε μέλους του τεχνικού προσωπικού για την αντίστοιχη θέση.

Μπορείτε να μαντέψετε την έκπληξη των Spearman, Edwards και Hughes όταν πήραν στα χέρια τους την ανάλυση για τον Arne Slot.

Συνεχίζεται…

Όταν ο Klopp ανακοίνωσε στις 26 Ιανουαρίου, επίσημα, την απόφαση του να αποχωρήσει από τους Κόκκινους στο τέλος της σαιζόν 2023/24, οι ιδιοκτήτες της Liverpool γνώριζαν πως τους επόμενους δύο μήνες διαφαίνονταν μεγάλες αλλαγές στον ορίζοντα.

Στα “όπλα” για την εκτέλεση του καθήκοντος, απάντησε καταρχήν ο Διευθυντής έρευνας Will Spearman και η ομάδα ανάλυσης των Κόκκινων, οι οποίοι ανέλαβαν την τεράστια υποχρέωση μέσα από τη δουλειά τους, να ‘αναγνωρίσουν’ τον κατάλληλο διάδοχο του Klopp.

Και όσο ο Spearman και οι άνθρωποι του είχαν πέσει με τα μούτρα στην κατάρτιση της λίστας των υποψηφίων, κάνοντας τα laptop στα γραφεία του Kirkby να ‘τιτιβίζουν’ ασταμάτητα, αναλύοντας στοιχεία από τις τεράστιες βάσεις δεδομένων τους, οι ιδιοκτήτες των Κόκκινων γνώριζαν πως με την αποχώρηση του Klopp θα έπρεπε να μπουν οι βάσεις μιας νέας διοικητικής δομής.

Κεντρικό πρόσωπο σε αυτήν τη δομή θα έπρεπε να είναι ο Mike Edwards, για αυτό και κινητοποίησαν τους πάντες προκειμένου να τον κάνουν να επιστρέψει στο Anfield, δύο χρόνια μετά την παραίτηση του ως sporting director των Κόκκινων.

Προκειμένου να πειστεί μάλιστα να επιστρέψει ο Edwards, ο πρόεδρος της FSG Mike Gordon δεν δίστασε να κάνει το απαραίτητο βήμα της οπισθοχώρησης για να του αφήσει ελεύθερο το πεδίο. Από τη στιγμή που ο Edwards ανέλαβε υπ’ ευθύνη του όλες τις αρμοδιότητες της Διοίκησης των Κόκκινων, η πρόσληψη του Richard Hughes, ως sporting director, ήταν μια απλή τυπική διαδικασία.

Μαζί οι δύο άνδρες, των οποίων η φιλία κρατά για περισσότερες από δύο δεκαετίες, από τα χρόνια της Portsmouth, έθεσαν τα κριτήρια επιλογής του διαδόχου του Jurgen Klopp. Και αυτά τα κριτήρια ήταν ευδιάκριτα.

Η Liverpool χρειαζόταν έναν coach με ξεχωριστή ταυτότητα όσο αφορά τον τρόπο παιχνιδιού. Δυναμικό, γεμάτο ενέργεια, προσανατολισμένο στην κατοχή στυλ ποδοσφαίρου.

Σημαντικό επίσης θα αποτελούσε το γεγονός πως ο διάδοχος, θα έπρεπε να αποδεχθεί τον τίτλο του head coach, παρά εκείνον του manager, τον οποίο ο Jurgen Klopp είχε κατοχυρώσει και θεσμοθετήσει με την ισχυρή του προσωπικότητα.

Συγχρόνως όμως ο νέος προπονητής θα έπρεπε να έχει το χάρισμα -εκτός από την γνώση του στο ποδόσφαιρο, να μπορεί να τιθασεύσει τη δύναμη της βάσης των οπαδών των Κόκκινων, σύμφωνα με την παράδοση των πλέον επιτυχημένων managers της ομάδας.

Στα θετικά στοιχεία του μελλοντικού υποψήφιου θεωρήθηκε και η ικανότητα του να διατηρεί τους παίκτες σε πολύ καλή φυσική κατάσταση, καθώς και το ιστορικό του όσο αφορά την βελτίωση των παικτών.

Συνεπώς η προσοχή των Edwards και Hughes δεν εστιάστηκε στην πλέον δημοφιλή- για τους οπαδούς επιλογή, αλλά στην πιο σωστή και θα πρέπει να παραδεχτούμε πως η δεύτερη απαιτεί πολύ περισσότερο κουράγιο, αφού δεν ικανοποιεί απαραίτητα το λαϊκό αίσθημα.

Έξω από τους διαδρόμους του Anfield, αυτός που φαινόταν ως το φαβορί ήταν ο Xabi Alonso. Ο Ισπανός είχε ήδη αλλάξει τον ρου της ιστορίας στην Bayern Leverkusen, οδηγώντας την ομάδα της στην κατάκτηση του πρώτου τίτλου στην ιστορία των 119 χρόνων της, ενώ, δεν έχει κρύψει επίσης ποτέ την αγάπη του προς την Liverpool, από τις μέρες του ακόμα ως παίκτης.

Ακόμα και ο Klopp, οποίος δεν είχε καμία απολύτως συμμετοχή στην ανεύρεση του αντικαταστάτη του περιέγραψε τον Alonso ως «απίστευτο» και ως «τον manager που ξεχωρίζει από τη νέα γενιά».

Μπορεί να υπήρχε λοιπόν ένα πλατωνικό αίσθημα ‘έρωτα’ με τον Alonso, αλλά από τον Φεβρουάριο τόσο ο Edwards όσο και η ιεραρχία των Κόκκινων, δεν πίστευαν πως θα υπήρχε ευτυχισμένο τέλος σε αυτήν την ιστορία.

Συνεχίζεται…

Ήταν μέσα Απριλίου, όταν ο νέος sporting director των Κόκκινων, ο Richard Hughes, έπαιρνε την πτήση του με προορισμό την Ολλανδία.

Εκείνη την εποχή, οι φήμες οργίαζαν για την επικείμενη έλευση στο Anfield του Ruben Amorim, του νέου στην ηλικία manager της Sporting Lisbon, ο οποίος χαίρει ιδιαίτερης εκτίμησης στην ποδοσφαιρική Ευρώπη.

Αντί όμως να πάρει μια πτήση για την Πορτογαλία, ο Hughes, είχε κανονίσει ένα ραντεβού με έναν άλλο manager- τον Arne Slot, λίγο έξω από το Rotterdam, αυτόν δηλαδή που η ιεραρχία της Διοίκησης είχε αναγνωρίσει ως τον πλέον κατάλληλο για να διαδεχθεί τον Jurgen Klopp.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που Slot και Hughes θα μιλούσαν δια ζώσης. Ο Hughes πήγε στη συνάντηση, απόλυτα ενημερωμένος για τον Ολλανδό και δεν βασίστηκε απλά στις προσωπικές του επαφές με αυτόν τα προηγούμενα χρόνια.

Είχε ήδη ‘βυθιστεί’ τις προηγούμενες εβδομάδες στα δεδομένα, αναλύσεις από βίντεο, αναφορές στον χαρακτήρα του Slot και ήταν πεπεισμένος για τις εγγυήσεις που πρόσφερε η υποψηφιότητα αυτή.

Στη συνάντηση, ο Slot άκουσε τους λόγους για τους οποίους αποτελούσε την πρώτη επιλογή των Κόκκινων και ξεκαθάρισε από την αρχή ότι αυτή ήταν μια πρόκληση στη ζωή του, την οποία ένιωθε έτοιμος να αποδεχθεί.

Δεν ήθελε όμως να αποσπαστεί η προσοχή των παικτών της Feyenoord από τον Τελικό του KNVB Cup εναντίον της NEC Nijmegen στις 21 Απριλίου, οπότε πρότεινε η επίσημη πρόταση της Liverpool στην Ολλανδική ομάδα, να πραγματοποιηθεί μετά την ημερομηνία αυτή.

Η Feyenoord τελικά κατέκτησε το Κύπελλο και στις 24 Απριλίου η Liverpool ζήτησε και επίσημα από την Διοίκηση της Ολλανδικής ομάδας την παραχώρηση του Slot.

Ο Dennis Te Kloese, ο γενικός διευθυντής της Feyenoord, αποδείχθηκε ένας πολύ σκληρός διαπραγματευτής και τελικά οι δύο ομάδες συμφώνησαν ότι η αποζημίωση που θα έδιναν οι Κόκκινοι θα έφτανε τα 11 εκατομμύρια ευρώ, με την προοπτική (μελλοντικές κατακτήσεις τροπαίων) να αγγίξει τα 13 εκατομμύρια.

Ο ίδιος ο Slot συμφώνησε τους όρους του συμβολαίου του, διάρκειας 3 χρόνων και δήλωσε πως θα ένιωθε άνετα με τον τίτλο του head coach αντί εκείνου του manager των Κόκκινων- σύμφωνα με τα πρότυπα διοίκησης που είχαν ορίσει η ιεραρχία της Fenway Sports Group και ειδικά ο νέος ισχυρός άνδρας, ο Michael Edwards.

Όπως γνωρίζετε ήδη από προηγούμενα άρθρα, ο Slot θα φέρει μαζί του, τους Sipke Hulshoff ως βοηθό του και τον επικεφαλής του τμήματος απόδοσης των παικτών της Feyenoord, Ruben Peeters.

Η επίσημη ανακοίνωση της πρόσληψης του αναβλήθηκε ως το τέλος της σαιζόν, ώστε να δοθεί χρόνος τόσο στον Klopp όσο και στον Slot να αποχαιρετήσουν με τους τρόπους που ήθελαν, τους οπαδούς των δύο ομάδων, ενώ ο Ολλανδός θα αναλάβει και επίσημα τα καθήκοντα του την 1η Ιουνίου, μετά την επικύρωση της άδειας εργασίας του.

Η σειρά αυτή έχει ως σκοπό να σας ενημερώσει εκ των έσω για την διαδικασία που ακολουθήθηκε προκειμένου να καταλήξει η Διοίκηση των Κόκκινων στον Arne Slot και είναι προφανές για ευνόητους λόγους πως δεν θα αναφερθούν οι πηγές, οι οποίες απαίτησαν να παραμείνουν ανώνυμες.

Η άφιξη του Slot αποτελεί τόσο για τον ίδιο αλλά και για την Liverpool μια κομβική συγκυρία και θα λέγαμε το ίδιο και για το δίδυμο των Edwards και Hughes.

Και οι τρεις τους γνωρίζουν πως η καλή τους φήμη θα διαμορφωθεί από το πως θα εξελιχθεί η κατάσταση στους Κόκκινους, καθώς και από το αν η ομάδα του Merseyside θα καταφέρει να ‘χτίσει’ στην κληρονομιά του Klopp.

Συνεχίζεται…