Επιθετικές στατικές φάσεις
Και εδώ η τάση έχει αλλάξει προς το καλύτερο. Στα τελευταία 13 παιχνίδια σε όλες τις διοργανώσεις, η Liverpool υπεραποδίδει σημαντικά σε σχέση με το xG της, έχοντας πετύχει εννέα γκολ — σχεδόν τα διπλάσια από το συνολικό xG 4,9.
Κατά μέσο όρο επιχειρεί 4,2 τελικές από στατικές φάσεις ανά 90 λεπτά, έναντι 3,5 προηγουμένως, ενώ και το xGανά 90 λεπτά έχει αυξηθεί από 0,30 σε 0,38.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτή τη βελτίωση έχουν παίξει τέσσερα γκολ από απευθείας φάουλ. Το σουτ του Dominik Szoboszlai απέναντι στη Manchester City ήταν απλώς αριστουργηματικό, ενώ το γκολ του κόντρα στη Marseille ήταν προϊόν εξαιρετικής προετοιμασίας.
Η Liverpool είχε εντοπίσει πριν από το παιχνίδι ότι η γαλλική ομάδα δεν χρησιμοποιούσε παίκτη ξαπλωμένο πίσω από το τείχος (draught excluder), γεγονός που άνοιγε τη δυνατότητα για εκτέλεση κάτω από το άλμα του τείχους — κάτι που εκμεταλλεύτηκε ιδανικά ο Dominik Szoboszlai.
Ο Dominik Szoboszlai και ο Mohamed Salah αντάλλαξαν ρόλους για να πετύχουν σχεδόν πανομοιότυπα γκολ από φάουλ απέναντι στη Bournemouth και την Qarabag, «σπάζοντας» την μπάλα με κοντινή πάσα ώστε να δημιουργήσουν καλύτερη γωνία εκτέλεσης.
Στο πρωτάθλημα, έξι γκολ έχουν προέλθει από συνολικό xG 2,7, εκ των οποίων τα τρία από κόρνερ — και εδώ εντοπίζεται μία από τις πιο αξιοσημείωτες αλλαγές.
Μετά την αποχώρηση του Aaron Briggs, δίνεται μεγαλύτερη έμφαση στα κόρνερ με φάλτσο προς τα μέσα (inswinging) και με στόχευση στη μικρή περιοχή. Τους τελευταίους μήνες, ιδιαίτερα μετά την επιστροφή του Mohamed Salah από το AFCON, ο Αιγύπτιος διεθνής, ο Dominik Szoboszlai και ο Cody Gakpo αποτελούν τις βασικές επιλογές της Liverpool στις εκτελέσεις κόρνερ.
Μπορείτε να μελετήσετε το παρακάτω γράφημα της TheAthletic για τις διαφορές ανάμεσα στους πρώτους και τους τελευταίους αγώνες των Κόκκινων όσο αφορά τις σέντρες με κλειστό ή ανοιχτό φάλτσο
Από το παραπάνω γράφημα, βλέπουμε ότι τα κόρνερ που εκτελούνται από τα αριστερά στοχεύουν ολοένα και περισσότερο το κέντρο της μικρής περιοχής (αύξηση από 27% σε 65%), ακριβώς μπροστά από τον τερματοφύλακα.
Από την αντίθετη πλευρά, η αύξηση δεν είναι τόσο εντυπωσιακή, ωστόσο παραμένει αισθητή. Η μεγαλύτερη διαφορά σε αυτή την πτέρυγα είναι η άνοδος των κόρνερ με κλειστό φάλτσο (inswingers) στο 53%, από 20% προηγουμένως.
Η στρατηγική αυτή απέδωσε καρπούς απέναντι στη Sunderland, με τη Liverpool να «γεμίζει» τη μικρή περιοχή. Η εκτέλεση του Mohamed Salah βρήκε τον Virgil van Dijk και η κεφαλιά του, που κατευθυνόταν προς την εστία, κατέληξε στα δίχτυα από τον Nordi Mukiele.
«Ήταν κάτι που είχαμε συζητήσει», δήλωσε ο Virgilvan Dijk στους δημοσιογράφους μετά το παιχνίδι. «Προφανώς έχουν δύο πολύ δυνατά στόπερ που συνήθως απομακρύνουν πολλές μπάλες με το κεφάλι. Ο τερματοφύλακάς τους κάνει εξαιρετική σεζόν, αλλά το να διώχνεις με γροθιές υπό πίεση δεν είναι ποτέ ιδανικό. Οπότε γνωρίζαμε ότι θα μπορούσαν να προκύψουν ενδιαφέρουσες καταστάσεις και στη δεύτερη φάση».
Η Liverpool πάντα συνδύαζε διαφορετικές προσεγγίσεις στις επιθετικές στατικές φάσεις της, συχνά βασισμένες στην ποικιλία κινήσεων των Virgil van Dijk και Ibrahima Konate, ώστε να βρεθούν σε θέσεις εκτέλεσης. Για να λειτουργήσει αυτό το πλάνο, πρέπει να πάνε πολλά πράγματα σωστά — από την εκτέλεση, μέχρι τη βοήθεια των συμπαικτών στη δημιουργία χώρου και, φυσικά, την τελική προσπάθεια.
Το σχέδιο δεν αποδίδει πάντα. Ο Mohamed Salah, για παράδειγμα, στο πρώτο ημίχρονο απέναντι στη Bournemouth, εκτελούσε κόρνερ από τα δεξιά βαθιά μέσα στην περιοχή, με τον Virgil van Dijk να κινείται προς το δεύτερο δοκάρι, χωρίς ιδιαίτερο αποτέλεσμα.
Ωστόσο, από την απέναντι πλευρά, το πλάνο ήταν διαφορετικό. Ο Dominik Szoboszlai εκτέλεσε κόρνερ με φάλτσο προς το πρώτο δοκάρι και ο κεντρικός αμυντικός έκανε διαφορετική κίνηση, σκοράροντας με κεφαλιά-τσίμπημα.
Για να διατηρήσει ζωντανές τις ελπίδες της για πρόκριση στο Champions League, η Liverpool έπρεπε να λύσει το πρόβλημα στις στατικές φάσεις. Η πρόοδος είναι αναμφισβήτητη, όμως πρόκειται για μια τάση που πρέπει να διατηρηθεί μέχρι τον Μάιο, αν θέλει να αποκομίσει τα οφέλη.
