«Και να το», εμφανίστηκε το μήνυμα στο WhatsApp στο κινητό μου, έξι λεπτά αφότου ειπώθηκε το απόγευμα της Κυριακής ότι μια αποδεκατισμένη Tottenham Hotspur, που απειλείται με υποβιβασμό, θα έβρισκε την ισοφάριση στο Anfield — και μάλιστα μέσω του πρώην παίκτη της Everton, Richarlison.
Πριν καν φτάσει εκείνη η στιγμή, πολλοί μέσα στο γήπεδο είχαν ήδη αποφασίσει ότι είχαν δει αρκετά. Υπήρχε η αίσθηση πως ήξεραν τι ερχόταν και δεν ήθελαν να μείνουν για να το δουν. Και όταν τελικά συνέβη, θα νόμιζε κανείς ότι είχε χτυπήσει συναγερμός πυρκαγιάς.
Το γκολ του Richarlison ήταν το όγδοο που κόστισε βαθμούς στη Liverpool στα τελευταία λεπτά αγώνα της Premier League φέτος. Αν αυτό δεν είχε συμβεί, θα βρισκόταν μόλις πίσω από τη δεύτερη Manchester City και η πίεση προς τον Arne Slot πιθανότατα δεν θα είχε φτάσει στο σημείο που μοιάζει πλέον κρίσιμο.
Η Liverpool του Slot έχει αναπτύξει μια πραγματικά κακή συνήθεια, επειδή δημιουργεί ένα αίσθημα μοιρολατρίας που ο προκάτοχός του, Jurgen Klopp, δούλεψε σκληρά για να εξαφανίσει. Παράλληλα, ανοίγει ερωτήματα για τη νοοτροπία των παικτών, τα επίπεδα φυσικής κατάστασης αλλά και τις τακτικές οδηγίες που ακολουθούν.
Κάθε φορά που η Liverpool χρειάζεται ένα γκολ φέτος, δίνει την εντύπωση ότι χάνει τον έλεγχο και μοιάζει πιο πιθανό να δεχθεί γκολ παρά να σκοράρει. Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό δίνει την εικόνα ότι δεν λειτουργεί με ένα ξεκάθαρο πλάνο — ή, ακόμη χειρότερα, ότι απλώς ενεργεί από απελπισία.
Δύο ισοπαλίες 1-1 με ομάδες της τελευταίας πεντάδας τις τελευταίες οκτώ εβδομάδες έχουν συνοδευτεί από αποδοκιμασίες στο Anfield. Η Tottenham ακολούθησε την Burnley τον Ιανουάριο και και στα δύο παιχνίδια το αποτέλεσμα θα μπορούσε να ήταν ακόμη χειρότερο για τη Liverpool, αν οι φιλοξενούμενοι είχαν αξιοποιήσει τις ευκαιρίες τους. Και στις δύο περιπτώσεις, η αντίδραση του Anfield έμοιαζε περισσότερο να αντανακλά απογοήτευση και μια γενικότερη κατήφεια, παρά μια ξεκάθαρη απαίτηση για αλλαγές.
Στο διαδίκτυο υπάρχει πολύ λιγότερος χώρος για αποχρώσεις, όπου ο Arne Slot αντιμετωπίζεται ήδη σαν να είναι ο Roy Hodgson, του οποίου η εξάμηνη θητεία το 2010 παραμένει η συντομότερη οποιουδήποτε προπονητή στην ιστορία της Liverpool.
Οι περισσότεροι φίλαθλοι της Liverpool που πηγαίνουν στο γήπεδο και με τους οποίους μίλησα τις τελευταίες ημέρες είναι πράγματι δυσαρεστημένοι με την πορεία των πραγμάτων και αποδέχονται ότι μια αλλαγή προπονητή (ή, στην περίπτωση του Slot, head coach) ίσως αποδειχθεί απαραίτητη το καλοκαίρι.
Η κατάκτηση της Premier League σημαίνει ότι υπάρχει ακόμη μια διάθεση να δοθεί στον Slot το πλεονέκτημα της αμφιβολίας και η ευκαιρία να βγάλει την ομάδα — και τον εαυτό του — από την αγωνιστική κάμψη. Ωστόσο, αυτό το επίτευγμα δεν δημιουργεί απεριόριστη καλή θέληση: στις ίδιες συζητήσεις έχουν γίνει συγκρίσεις με τις τελευταίες ημέρες των Gerard Houllier και Rafael Benitez, προπονητών που πέτυχαν σημαντικά πράγματα στη Liverpool, αλλά δεν κατάφεραν να ανακτήσουν την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας όταν αυτή άρχισε να φθίνει.
Υπάρχει η αίσθηση ότι ο Slot πρέπει να δοκιμάσει κάτι διαφορετικό για να δείξει ότι κατανοεί πού ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα. Το έχει κάνει και στο παρελθόν: μετά από μια χαοτική ισοπαλία 3-3με τη Leeds United στο Elland Road τον Δεκέμβριο, άλλαξε τη διάταξη του κέντρου σε ρόμβο λίγες ημέρες αργότερα στο San Siro, όπου η Liverpool κράτησε το μηδέν στην άμυνα και δημιούργησε αρκετές ευκαιρίες για να νικήσει την Interμε μεγαλύτερο σκορ από το τελικό 1-0.
Μετά τη νίκη απέναντι και στις δύο ομάδες της Μαδρίτης, ήταν άλλη μια στιγμή που φάνηκε πως η Liverpool μπορεί πράγματι να είναι πολύ καλή ομάδα. Αν και ακολούθησαν τρεις συνεχόμενες νίκες στο πρωτάθλημα, στη συνέχεια ήρθε μόλις μία νίκη σε πέντε παιχνίδια τον Ιανουάριο. Αυτές οι έντονες διακυμάνσεις δημιουργούν την αίσθηση ότι η Liverpool κινείται σε κύκλους — ότι ακόμη και μετά από ενθαρρυντικά αποτελέσματα σε μεμονωμένα παιχνίδια ή μικρά σερί, αυτή δεν είναι μια ομάδα που μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη σε βάθος χρόνου.
Μπορεί να ειπωθεί με ασφάλεια ότι αν η Liverpool δεν καταφέρει να ξεπεράσει τη Galatasaray στη φάση των 16 του Champions League την Τετάρτη, δεν θα απομείνει πολλή πίστη για το υπόλοιπο της σεζόν — ούτε μέσα στο γήπεδο ούτε στο διαδίκτυο.
Πολύ συχνά το Anfield περιγράφεται μέσα από τη δική του συμβολή σε τέτοιες βραδιές, όταν ένα αίσθημα αντίστασης σπρώχνει τους πάντες να παλέψουν μέχρι τέλους και δίνει την εντύπωση ότι όλοι οι υπόλοιποι θέλουν να σε δουν να αποτυγχάνεις. Ωστόσο, το ρεκόρ της Liverpool σε νοκ άουτ αγώνες του Champions League στο Anfield μετά τη θρυλική νίκη 4-0 επί της Barcelona το 2019 δεν είναι καλό, με μόλις μία νίκη στα τελευταία επτά εντός έδρας παιχνίδια αυτής της φάσης.
Αυτή τη φορά, πάντως, η πρόκληση που έχουν μπροστά τους δεν είναι μεγέθους Barcelona. Η Liverpool ήταν κακή στην Κωνσταντινούπολη την περασμένη εβδομάδα, αλλά ακόμη κι έτσι θα μπορούσε να είχε κερδίσει. Παρά τα προβλήματά της, θεωρείται φαβορί για την πρόκριση απέναντι σε μια ομάδα που δεν θα έχει τη στήριξη των φιλάθλων της στο Merseyside, καθώς οι οπαδοί της Galatasaray εκτίουν απαγόρευση παρουσίας στο γήπεδο λόγω επεισοδίων στον πρόσφατο αγώνα τους με τη Juventus.
Η Galatasaray έχει δεχθεί πολλά γκολ εκτός έδρας στην Ευρώπη φέτος και στάθηκε τυχερή που προκρίθηκε στον προηγούμενο γύρο στην παράταση, παρά το εντυπωσιακό 5-2 επί της Juventusστο εντός έδρας παιχνίδι. Σε αυτό το πλαίσιο, αν η Liverpool βρεθεί πίσω στο σκορ, η βραδιά στο Anfield ίσως γίνει διάσημη — αλλά για πολύ διαφορετικό λόγο.
Μετά την ισοπαλία με τη Tottenham, ο Dominik Szoboszlai κάλεσε τους φιλάθλους να σταθούν στο πλευρό της ομάδας τόσο στις καλές όσο και στις δύσκολες στιγμές.
«Δεν φεύγετε όταν σκοράρουμε», είπε στους δημοσιογράφους. «Καταλαβαίνω την απογοήτευση, αλλά τους χρειαζόμαστε, χρειαζόμαστε όλους. Μπορούν να είναι θυμωμένοι, αλλά να μείνουν μαζί μας, γιατί είμαστε οικογένεια — σας χρειαζόμαστε».
Η σχέση, όμως, ανάμεσα στο Anfield και την ποδοσφαιρική του ομάδα ήταν πάντα πιο υπό όρους απ’ όσο θα ήθελε κανείς να παραδεχτεί. Η στήριξη συνήθως υπάρχει για μια καλή ομάδα που περνά μια δύσκολη περίοδο, όμως οι φίλαθλοι θέλουν να έχουν όλο και λιγότερη σχέση με εκείνους που τους απογοητεύουν σε σταθερή βάση.
Και δεν είναι αφελείς. Αφελές θα ήταν να κάθεσαι στη θέση σου και να τραγουδάς ενώ ο κόσμος μπροστά σου καταρρέει ξανά και ξανά.
Simon Hughes- The Athletic
