Ο Peeters συνήθιζε να εντάσσει παιχνίδια, μουσικά κουίζ και διάφορους διαγωνισμούς στις συνεδρίες αποθεραπείας της επόμενης ημέρας από έναν αγώνα, οι οποίες διαφορετικά θα μπορούσαν να είναι αρκετά βαρετές.
Μάλιστα, μεταξύ των δραστηριοτήτων υπήρχαν ακόμη και προσπάθειες για καλάθι στο μπάσκετ, ενώ οι ποδοσφαιριστές έκαναν στατικό ποδήλατο.
Στη Liverpool υπήρχαν ποδοσφαιριστές που έκαναν τη δουλειά του ευκολότερη και πιο ευχάριστη.
«Ο Ibou Konate, ο Robbo (Andy Robertson) και ο Luis Diaz ήταν εξαιρετικοί στο να αποφορτίζουν την ατμόσφαιρα και να φέρνουν διασκέδαση και ενθουσιασμό.
Ο Diaz ήταν απίστευτος. Οι νοτιοαμερικάνικοι χοροί του! Παρότι τα αγγλικά του δεν ήταν ιδιαίτερα καλά, είχε πάντα καλή διάθεση και ανυπομονούσε να κερδίσει, είτε στους αγώνες είτε στους διαγωνισμούς που οργανώναμε στις προπονήσεις. Ήταν υπέροχο να τον έχουμε στην ομάδα.
Ο Virgil (Van Dijk), ο Mo (Salah) και ο Macca (Alexis Mac Allister) βρίσκονταν ήδη σε πολύ υψηλό επίπεδο επαγγελματισμού, οπότε με βοηθούσαν όταν χρειαζόταν να ζητήσω κάτι από τους υπόλοιπους ποδοσφαιριστές».
Ο Peeters απολαμβάνει να δημιουργεί εξατομικευμένα προγράμματα για τους ποδοσφαιριστές και ενδιαφέρεται ολοένα περισσότερο να κατανοήσει γιατί ορισμένοι ανταποκρίνονται διαφορετικά από άλλους.
Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη «βιολογική διάσταση» των ποδοσφαιριστών, έπειτα από τη συνεργασία του με την επιστήμονα Petra Van Gucht, συνιδρύτρια της εταιρείας βιολογικής νοημοσύνης Cosmogroup.
Μάλιστα, έχει συμμετάσχει και στη συγγραφή ενός βιβλίου πάνω στο συγκεκριμένο αντικείμενο, με τίτλο PULSE: Built for Impact.
Το βιβλίο επικεντρώνεται στην ιδέα ότι τα επιμέρους συστήματα του ανθρώπινου σώματος πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ένα αλληλοσυνδεόμενο, ζωντανό οικοσύστημα — αυτό που ο Peeters αποκαλεί «βιολογική διάσταση».
«Ας υποθέσουμε ότι έχουμε δύο ποδοσφαιριστές σε έναν αγώνα. Και οι δύο παρουσιάζουν ακριβώς την ίδια σωματική απόδοση, όμως ο ένας μπορεί το επόμενο πρωί να κάνει διατάσεις και να προπονηθεί ξανά, ενώ ο άλλος χρειάζεται τρεις ημέρες για να αναρρώσει.
Για έναν προπονητή φυσικής κατάστασης είναι εξαιρετικά δύσκολο να εντοπίσει από πού προέρχεται αυτή η διαφορά. Ωστόσο, η εξήγηση βρίσκεται στις εσωτερικές διεργασίες του οργανισμού.
Αυτή είναι η βασική ιδέα πίσω από το βιβλίο και αυτό που θέλουμε να βοηθήσουμε τον κόσμο να κατανοήσει: διαθέτουμε ήδη τα απαραίτητα δεδομένα, όμως ο τρόπος με τον οποίο ανταποκρίνεται κάθε οργανισμός εξαρτάται από τη δική του βιολογική διάσταση».
Το συγκεκριμένο ζήτημα έχει απασχολήσει ιδιαίτερα τον Peeters από την ημέρα που αποχώρησε από τη Liverpool. Ωστόσο, η συζήτηση γύρω από τους λόγους για τους οποίους η δεύτερη σεζόν στο Anfield δεν εξελίχθηκε τόσο καλά όσο η πρώτη παραμένει ένα «ευαίσθητο» θέμα.
Όταν ερωτάται σχετικά, προτιμά να αφήσει την ανάλυση και την εξαγωγή συμπερασμάτων σε άλλους.
Παρ’ όλα αυτά, του λείπει η πρόκληση της καθημερινότητας στο ποδόσφαιρο. Το κενό που αισθάνεται τις ημέρες των αγώνων τον κάνει να αναπολεί την εκκωφαντική ατμόσφαιρα του Anfield, αλλά και τις μεγάλες ευρωπαϊκές βραδιές της Feyenoord, όταν οι οπαδοί τραγουδούσαν στον ρυθμό των ασκήσεων σπριντ που πραγματοποιούσε με τους ποδοσφαιριστές λίγο πριν από τη σέντρα.
«Όταν το γήπεδο είναι σκοτεινό και οι οπαδοί ξεσηκώνονται, τότε ανατριχιάζεις σε ολόκληρο το σώμα σου».
Ο Peeters διέκρινε πολλές ομοιότητες ανάμεσα στους οπαδούς της Feyenoord και της Liverpool, οι οποίες, όπως πιστεύει, έχουν τις ρίζες τους στην εργατική παράδοση των δύο λιμανιών.
Η δουλειά στη Liverpool ήταν έντονη και απαιτητική, με τις μοναδικές στιγμές χαλάρωσης να προκύπτουν από κάποιο περιστασιακό παιχνίδι padel ανάμεσα στα μέλη του προπονητικού επιτελείου.
Και, όπως θυμάται γελώντας, «ο Arne κέρδιζε πάντα!».
Ο Peeters θα ήταν θετικός στο ενδεχόμενο να επιστρέψει στην Αγγλία για δουλειά στο μέλλον, αλλά παραμένει ανοιχτός και σε μια εντελώς νέα εμπειρία. Παράλληλα, περιμένει να δει πού θα συνεχίσει την προπονητική του καριέρα ο Slot.
«Ο Arne είναι εργασιομανής, αλλά ταυτόχρονα ένας καταπληκτικός άνθρωπος, που ενδιαφέρεται πραγματικά για όσους βρίσκονται γύρω του. Γνωρίζει τι μπορεί να περιμένει από εμένα και εγώ γνωρίζω τις ασκήσεις που χρησιμοποιεί και τα αποτελέσματα που επιδιώκει.
Η συνεργασία μας είναι πολύ εύκολη και υπάρχει αμοιβαία εμπιστοσύνη, κάτι που είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Το γεγονός ότι έχουμε πετύχει μαζί μάς βοηθά ακόμη περισσότερο. Πέντε χρόνια συνεργασίας και αφοσίωσης.Αυτή την περίοδο βρίσκομαι με την οικογένειά μου, αλλά όταν εργάζεσαι στο ποδόσφαιρο για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι σαν να αποκτάς έναν δεύτερο κόσμο, μια δεύτερη οικογένεια. Και ο Arneαποτελεί μέρος αυτής της οικογένειας».



