Το υπάρχον ρόστερ παρουσιάζει δύο διαφορετικές εικόνες.
Από τη μία πλευρά, απαιτείται σημαντική δουλειά στην άμυνα, τόσο στο κέντρο όσο και στα άκρα, αλλά και στη μεσαία γραμμή. Τα συμβόλαια των Alisson, Virgil van Dijk και Joe Gomez πλησιάζουν στη λήξη τους, ενώ ο Alexis Mac Allister ετοιμάζεται να μπει στον τελευταίο χρόνο της συμφωνίας του.
Από την άλλη, η ομάδα ενδέχεται να χρειάζεται μόνο ορισμένες στοχευμένες παρεμβάσεις και όχι μια εκτεταμένη αναδιάρθρωση, δεδομένου ότι οι Conor Bradley και Giovanni Leoni πλησιάζουν στην επιστροφή τους, ενώ αναμένεται και η επάνοδος του Hugo Ekitike.
Εάν οι εκκρεμότητες των συμβολαίων που προαναφέρθηκαν διευθετηθούν εγκαίρως, ο συνολικός σχεδιασμός θα γίνει πολύ ευκολότερος.
Η απόκτηση ενός ακόμη μέσου, ενδεχομένως ακόμη και τον Ιανουάριο, θα ήταν σίγουρα μια λογική κίνηση, τουλάχιστον για να μοιραστεί καλύτερα ο αγωνιστικός φόρτος ανάμεσα στους ποδοσφαιριστές που βρίσκονται ήδη στην ομάδα.
Στις τελευταίες τέσσερις μεταγραφικές περιόδους, η Liverpool δεν έχει αποκτήσει κάποιον έμπειρο μέσο. Στο ίδιο διάστημα, οι απόφοιτοι των ακαδημιών Tyler Morton και Curtis Jones παραχωρήθηκαν, ενώ ο Trey Nyoni έχει κάνει βήματα προόδου από τότε που εντάχθηκε στον σύλλογο ως 16χρονος, το 2023.
Η απόφαση της Liverpool να χρησιμοποιεί τον James McConnell αντί του Endo και τον Lewis Koumas αντί του Chiesa έχει, φυσικά, τη λογική της.
Υπάρχουν αρκετά θετικά στοιχεία στην προσπάθεια και την εργατικότητα του Koumas, ακόμη κι αν οι περισσότεροι οπαδοί θα περίμεναν να βλέπουν έναν πιο αναγνωρισμένο σκόρερ στη βασική ενδεκάδα, όταν απουσιάζουν ταυτόχρονα οι Alexander Isakκαι Ekitike.
Ίσως, πάντως, οι ευκαιρίες που παίρνουν οι δύο νεαροί ποδοσφαιριστές τη φετινή σεζόν να αυξήσουν το ενδιαφέρον άλλων συλλόγων για την απόκτησή τους και να αποφέρουν στη Liverpool σημαντικά οικονομικά οφέλη στο μέλλον.
Ομολογουμένως, είναι δύσκολο να αποκτήσεις έμπειρους και καταξιωμένους ποδοσφαιριστές όταν δεν μπορείς να τους εγγυηθείς θέση στη βασική ενδεκάδα. Η Chelsea κατάφερε να πείσει τον 35χρονο Danny Welbeck να ενταχθεί στο δυναμικό της το φετινό καλοκαίρι, όμως η συγκεκριμένη κίνηση συνοδευόταν από τους δικούς της κινδύνους.
Με τους Alexander Isak και Hugo Ekitike να αποτελούν τις δύο βασικές επιλογές της Liverpool στην κορυφή της επίθεσης, ο σύλλογος δεν θεώρησε απαραίτητη την απόκτηση ακόμη ενός επιθετικού το καλοκαίρι, παρά τις ανησυχίες σχετικά με τους τραυματισμούς.
Αντίστοιχα, όταν παραχωρήθηκε ο Curtis Jones, αποφασίστηκε να προωθηθεί ο Trey Nyoni από το υπάρχον δυναμικό, παρότι οι διαθέσιμες επιλογές στη μεσαία γραμμή παρέμειναν περιορισμένες.
Αυτό, ωστόσο, αναδεικνύει ακόμη περισσότερο τον περιθωριακό ρόλο που έχουν πλέον οι Federico Chiesa και Wataru Endo στο ρόστερ, καθώς αμφότεροι είχαν υπολογιστεί στον αγωνιστικό σχεδιασμό.
Το γεγονός ότι οι δύο ποδοσφαιριστές αγωνίστηκαν συνολικά μόλις δύο λεπτά κατά τη διάρκεια της πρόσφατης απαιτητικής περιόδου των 10 αγώνων μέσα σε 28 ημέρες αποδεικνύει πόσο μακριά βρίσκονται από τις βασικές επιλογές του προπονητή.
Πλέον, η αντικατάστασή τους μοιάζει να αποτελεί το πιθανότερο σενάριο.
Οι λόγοι για τους οποίους η Liverpool προχώρησε αρχικά στην απόκτησή τους είχαν, πάντως, μια συγκεκριμένη λογική.
Έχοντας αποτύχει να αποκτήσει τους Moises Caicedo και Romeo Lavia, η Liverpool, υπό τις οδηγίες τότε του Jurgen Klopp, αποφάσισε να δαπανήσει 19 εκατομμύρια ευρώ (16 εκατ. λίρες ή 21 εκατ. δολάρια) για τον Endo.
Η εμπειρία, η ευελιξία και η ανθεκτικότητά του αποτέλεσαν βασικούς παράγοντες για τη μεταγραφή, σε μια περίοδο κατά την οποία η ομάδα χρειαζόταν επιπλέον αμυντική κάλυψη.
Αντίστοιχα, η απόκτηση του Chiesa έναντι 12,5 εκατομμυρίων λιρών θεωρήθηκε μια κίνηση περιορισμένου οικονομικού ρίσκου.
Η εναλλακτική επιλογή ήταν η προώθηση του Ben Gannon-Doak, τον οποίο η Liverpool τελικά πούλησε στην Bournemouth έναντι ποσού που μπορούσε να φτάσει τα 25 εκατομμύρια λίρες.
Η συγκεκριμένη πώληση έχει, τουλάχιστον, αντισταθμίσει σε έναν βαθμό την απογοητευτική παρουσία του Ιταλού στο Anfield.
Ωστόσο, η πραγματική αξία θα βρισκόταν στην απόκτηση ενός νεότερου επιθετικού, έτοιμου να προσφέρει άμεσα και με σημαντικά περιθώρια εξέλιξης.
Έξι μήνες πριν από τη μεταγραφή του Chiesa από τη Juventus, η Aston Villa απέκτησε τον Morgan Rogers από τη Middlesbrough έναντι 15 εκατομμυρίων λιρών. Η εξέλιξή του από τότε είναι εντυπωσιακή.
Έξι μήνες αργότερα, η Bournemouth απέκτησε επίσης τον επιθετικό Junior Kroupi από τη Lorient έναντι 10 εκατομμυρίων λιρών, με τη χρηματιστηριακή του αξία να έχει εκτοξευθεί.
Υπάρχει, επίσης, το παράδειγμα της Arsenal.
Το καλοκαίρι του 2025, οι «Κανονιέρηδες» απέκτησαν τους Noni Madueke και Eberechi Eze, όχι ως συμπληρωματικές λύσεις για το ρόστερ, αλλά ως σημαντικές μεταγραφικές επενδύσεις, ικανές είτε να αγωνιστούν ως βασικοί είτε να αντικαταστήσουν άλλους ποδοσφαιριστές χωρίς να μειωθεί η ποιότητα της ομάδας.
Η Liverpool δαπάνησε περισσότερα χρήματα από κάθε άλλον σύλλογο εκείνο το καλοκαίρι, όμως η ισορροπία του ρόστερ της δεν έμοιαζε ποτέ απολύτως σωστή, καθώς εξακολουθούσαν να υπάρχουν κενά που έπρεπε να καλυφθούν.
Η δημιουργία ενός συνόλου ικανού να κατακτήσει το πρωτάθλημα απαιτεί χρόνο, υπομονή και πολλά χρόνια εξαιρετικού σχεδιασμού.
Ωστόσο, ήδη από τη φετινή σεζόν, η Liverpool δείχνει να υστερεί σε βάθος ρόστερ σε σύγκριση με την πρωτοπόρο Arsenal.
Για να έχει μια ομάδα σοβαρές πιθανότητες να διεκδικήσει όλους τους διαθέσιμους τίτλους, συμμετέχοντας σε περίπου 60 αγώνες μέσα στη σεζόν, δεν μπορεί να έχει την πολυτέλεια να διατηρεί δύο έμπειρους ποδοσφαιριστές που ουσιαστικά δεν προσφέρουν τίποτα αγωνιστικά.
Εάν υπάρχει ένα ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα στο Anfield τον Ιανουάριο, αυτό είναι η ενίσχυση του βάθους του ρόστερ, ώστε οι υπόλοιποι ποδοσφαιριστές να έχουν πραγματικές πιθανότητες να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις και να διεκδικήσουν τους στόχους της ομάδας.



