Ο συντάκτης του Liverpool.gr, Παναγιώτης Ρουμελιώτης, σχολιάζει την πρεμιέρα της Liverpool στο St James’ Park.
Καλημέρες και καλή εβδομάδα. Επιστροφές – καταστροφές για μερικούς στις δουλειές τους, όπως ήταν και η χθεσινή για τη Liverpool στη Premier League.
Εντάξει, καταστροφή δεν ήταν, όμως σίγουρα δεν προκάλεσε ηρεμία στο κόκκινο στρατόπεδο η εικόνα της αναμέτρησης. Σε γενικές γραμμές οι Reds πήγαν καλά. Βγήκαν φάσεις προς τα αντίπαλα καρέ, σκόραραν δις και ο αντίπαλος δεν απείλησε πολύ τον Alisson.
Όμως, η φύση των δύο γκολ που δέχθηκε η ομάδα του Iraola, μαζί με το ότι οι Reds ήταν πίσω στο σκορ για πολύ μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού, έχουν φέρει αναμενόμενη και ίσως δικαιολογημένη γκρίνια στις τάξεις των οπαδών, αφού η ομάδα πλήρωσε πάλι τις περσινές παθογένειες.
Ατομικά, φάνηκε σε αρκετά σημεία η ανάγκη για ενίσχυση. Ο Ngumoha δεν είναι δεξί εξτρέμ και δυστυχώς φαίνεται εκεί να χάνει και το καλύτερο προσόν του, το ένας με έναν, αφού δεν έχει τη ταχύτητα για να φύγει στη γραμμή μετά τη ντρίπλα, κάτι που στα αριστερά δεν φαίνεται αφού κόβει προς τα μέσα. Ο Frimpong επιβεβαιώνει τον… τρόμο για το δεξί μπακ, που άμα δεν γυρίσει ο Bradley σύντομα και σε καλό επίπεδο θα έχουμε σοβαρό θέμα, μιας και ο Ολλανδός ουρλιάζει ότι δεν είναι του επιπέδου αυτού. Και ο Kerkez ήταν στη καλύτερη μέτριος, όμως τουλάχιστον ο Ούγγρος έχει μια εικόνα ότι υπάρχει έστω μια βάση με κάποια στοιχεία τα οποία μπορούν να βγάλουν έναν κανονικό ποδοσφαιριστή επιπέδου Liverpool, όπως ταχύτητα, δύναμη, τσαγανό και ενίοτε καλή σέντρα.
Καλή εμφάνιση έκανε ο Jacquet, ο οποίος φαίνεται πολύ κοντρολαρισμένο στόπερ και με χαροποιεί ιδιαίτερα, αφού έχει αυτή την εικόνα με κουτσουρεμένη προετοιμασία. Ο Gakpo σκόραρε μεν, χάλασε 3-4 επιθέσεις δε, συνεχίζω να θεωρώ ότι δεν έχει να προσφέρει κάτι παραπάνω και πως τα λεφτά από ενδεχόμενη μεταγραφή θα είναι πιο χρήσιμα (με σημείωση βέβαια ότι μέχρι τον χειμώνα δεν υπάρχει βάθος πίσω από τον επίσης κακό χθες Isak). Άλλωστε, τη μία καλή στιγμή του στο ματς τη βρήκε από σημείο στο γήπεδο που καμία σχέση δεν έχει με αριστερό εξτρέμ.
Στοιχεία κανονικών εξτρέμ έχουν οι Munoz και Koumas. Ο δεύτερος δεν φάνηκε πάρα πολύ αλλά ήταν θετικός, ο πρώτος όμως άλλαξε τις ισορροπίες από δεξία. Χωρίς να κάνει κάτι το εντυπωσιακό ή κάποιου είδους ποδοσφαιρική υπέρβαση, ο Munoz έβαλε λογική στο παιχνίδι των Reds από δεξιά. Καλά κουβαλήματα της μπάλας, ταχύτητα, έντονη πίεση, προσπάθεια για ένας με έναν και εν τέλει, με αυτό το directness, είχε και το κερδισμένο πέναλτι στις καθυστερήσεις. Κανένας εκ των δύο δεν… μάγεψε, όμως ξεχώρισαν μόνο και μόνο επειδή έκαναν τα βασικά. Τι διαφορά κάνει να έχεις λίγο ταχύτητα και υψηλή πίεση από τα άκρα σου…
Αυτά τα στοιχεία, δυστυχώς, δεν τα είχαν τα χαφ. Και εκεί η Liverpool έχασε την όποια ευκαιρία να πάρει το ματς. Ο χειρότερος του γηπέδου και αρνητικός πρωταγωνιστής, Ryan Gravenberch, κάνει δύο φορές το ίδιο λάθος και αφήνει αμφότερες εκτεθειμένη την ομάδα στη κόντρα. Ο Szoboszlai έχει έναν ρόλο box-to-box, σε τοποθέτηση στο γήπεδο που ο ίδιος έχει πει ότι προτιμά και έδειξε και χθες ότι είναι ο καλύτερος παίκτης του ρόστερ. Από δίπλα του, έχει ανάγκη έναν να μπορεί να ρίξει και μια κλωτσιά. Ο Gravenberch έχει φοβερά τεχνικά χαρακτηριστικά, αλλά στο σύστημα του Iraola υπάρχει ανάγκη για πιο σκληρό «6». Κάτι που φάνηκε όταν μπήκε στο ματς ο Mac Allister. Με τον Ryan έπαιξε στα χαφ, αλλά πια ο Ολλανδός μπορούσε ελεύθερα να ανεβαίνει και να αφήνει τη θέση του, αφού ο Macca κρατούσε πίσω και φαίνεται στα στατιστικά του (2/2 τάκλιν, 4/5 μονομαχίες, μια ανάκτηση μπάλας και δύο κερδισμένα φάουλ).
Δεν θεωρώ ότι είναι άμεση ανάγκη ένα αμυντικό χαφ (υπάρχουν μεγαλύτερα κενά στο ρόστερ), αλλά θέλει δουλειά και μοντάρισμα. Ίσως ο Ryan να είναι ένα «προβληματικό» προφίλ παίκτη για εκεί και ο Mac Allister να ταιριάζει καλύτερα. Αυτό θα το κρίνει ο προπονητής, όμως το ότι ο Αργεντίνος ανταποκρίθηκε καλύτερα και ότι αμφότερα τα γκολ ξεκινάνε από το ίδιο λάθος του Gravenberch είναι μια πραγματικότητα.
Δεν ευθύνεται μόνο εκείνος για τα γκολ, βέβαια, καθώς αν στο πρώτο υπάρχει η δικαιολογία ότι ο Elanga είναι απλά πιο γρήγορος και δεν πιάνεται στο χώρο, τότε δεν υπάρχει το ίδιο στο δεύτερο, όπως τρεις παίκτες κοιτάνε τον Willock και κανείς δεν κάνει κάποια προσπάθεια έστω να τον ανατρέψει. Ο Ολλανδός όμως ήταν αυτός που αφήνει τη Liverpool χωρίς λόγο εκτεθειμένη στη κόντρα και αυτό είναι πρόβλημα που παρουσιάστηκε και στα φιλικά.
Επαναλαμβάνω ότι σε γενικές γραμμές η ομάδα ήταν καλή. Έπαιξε ποδόσφαιρο με περισσότερη ένταση όμως θέλει δουλειά και κυρίως ενίσχυση. Ευελπιστώ ότι θα έρθει η ενίσχυση και όσο πάει αντιλαμβάνομαι και περισσότερο γιατί είναι στόχος της Liverpool o Minteh, ένας παίκτης στο εξτρέμ χωρίς πολλά πράγματα σε τελική ενέργεια αλλά εξαιρετικό στο ένας με έναν και ανελέητο πρέσινγκ. Μια βάση παρόμοια με αυτή που είχε ένας Σενεγαλέζος που είχε πάρει η ομάδα από τη Southampton το 2016. Πώς τον έλεγαν δεν θυμάμαι…
Όπως και να έχει, το δείγμα είναι αυτό που πιστεύω ότι θα δούμε όλη τη σεζόν, ματς δηλαδή που θα μας ανεβάζουν 400 πίεση. Δεν είναι υγειές αυτό βρε Liverpool, λυπήσου μας.
Υπομονή και επιμονή έχει ανάγκη η ομάδα και θα έρθουν καλές μέρες.
Viva Andoni Iraola
“No pasarán” the pledge that makes us fight
“Adelante!” is the cry amongst The Kopites
Let us sing for Liverpool tonight
