Ένα χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπο του Ozan Kabak όταν η κουβέντα στρέφεται στο μέλλον.
«Δεν κάνω σχέδια, όχι μετά από όσα έχω περάσει», λέει στο The Athletic, την ώρα που η σεζόν μπαίνει στην πιο κρίσιμη καμπή της.
Ο 25χρονος στόπερ έχει έναν ξεκάθαρο στόχο: να αγωνιστεί ξανά στο UEFA Champions League την επόμενη σεζόν. Το αν αυτό θα συμβεί με τη φανέλα της TSG Hoffenheim, ωστόσο, παραμένει ανοιχτό. Η γερμανική ομάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην τρίτη θέση της Bundesliga, όμως το συμβόλαιο του Kabak ολοκληρώνεται το καλοκαίρι.
Ο Τούρκος αμυντικός ζυγίζει τις επιλογές του. Στο τραπέζι βρίσκεται η πιθανότητα να ανανεώσει τη συνεργασία του με τη Hoffenheim και να συνεχίσει την τριετή του παρουσία στον σύλλογο, όμως δεν αποκλείεται και το ενδεχόμενο μιας νέας πρόκλησης μακριά από τη Γερμανία.
Την ίδια στιγμή, ομάδες σε όλη την Ευρώπη παρακολουθούν με ενδιαφέρον την πορεία του δυναμικού στόπερ με το νούμερο 5. Και όχι άδικα: κανένας κεντρικός αμυντικός δεν έχει πετύχει περισσότερα γκολ στα πέντε κορυφαία ευρωπαϊκά πρωταθλήματα φέτος (χωρίς να υπολογίζονται τα πέναλτι). Τα τέσσερα τέρματα του Kabak ήρθαν στα τελευταία 11 παιχνίδια, παρότι έχει ξεκινήσει βασικός μόλις σε εννέα από τους 25 αγώνες της Hoffenheim στο πρωτάθλημα.
Η επιστροφή του Ozan Kabak στην ομάδα, έπειτα από περισσότερες από 500 ημέρες εκτός δράσης λόγω ρήξης πρόσθιου χιαστού (ACL) στο γόνατο, συνέπεσε και με την άνοδο της TSG Hoffenheim στη βαθμολογία, μετά την περσινή μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού τον περασμένο Μάιο.
«Τώρα παίζω πολύ καλά και πιστεύω ότι τα μεγάλα είναι ακόμη μπροστά μου», λέει ο Ozan Kabak.
Το ποδοσφαιρικό ταξίδι του Ozan Kabak ξεκίνησε στην πατρίδα του, την Τουρκία, με τη φανέλα της Galatasaray, πριν ακολουθήσουν περάσματα από τις VfB Stuttgart, FC Schalke 04, Liverpool FC, Norwich City (και οι δύο ως δανεικός) και, από το καλοκαίρι του 2022, τη TSG Hoffenheim.
Η καριέρα του εξελίχθηκε με καταιγιστικό ρυθμό.
Σε ηλικία μόλις 20 ετών μετακόμισε στη Liverpool FC στα μέσα της σεζόν και κλήθηκε να καλύψει τα τεράστια κενά που είχαν αφήσει οι τραυματισμοί των Virgil van Dijk, Joe Gomez και Joel Matip, σε μια περίοδο που η ομάδα αντιμετώπιζε σοβαρή αμυντική κρίση.
Είναι ένας από τους λίγους ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν αρκετές φορές με την πρώτη ομάδα των «reds» (13 συμμετοχές στην περίπτωσή του), χωρίς όμως να παίξουν ποτέ μπροστά σε φιλάθλους στο Anfield, εξαιτίας των περιορισμών λόγω της πανδημίας το 2021.
«Ήμουν άτυχος», παραδέχεται.
Για να καταλάβει όμως κανείς γιατί χαμογελά τώρα, πρέπει να επιστρέψει στην αρχή. Πολλά έχουν συμβεί από τότε που ο Ozan Kabak μετακόμισε στην Premier League και πέρασε το δεύτερο μισό της σεζόν 2020-21 δουλεύοντας υπό τις οδηγίες του Jurgen Klopp.
«Ήταν δύσκολα. Πολύ, πολύ δύσκολα», λέει, αναλογιζόμενος τις πιο δύσκολες στιγμές, ιδιαίτερα τη μακρά περίοδο από το καλοκαίρι του 2024 μέχρι τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν άρχισε να αναρωτιέται αν το ποδόσφαιρο θα ήταν ποτέ ξανά το ίδιο για εκείνον.
Ένα εφιαλτικό βράδυ, λίγο πριν από το πιο πρόσφατο UEFA Euro, ο Ozan Kabak υπέστη ρήξη πρόσθιου χιαστού στο δεξί γόνατο αγωνιζόμενος με την εθνική Τουρκίας σε φιλικό απέναντι στην πρωταθλήτρια Ιταλία στη Bologna.
Ο τραυματισμός εκείνος ανέτρεψε τα πάντα στη ζωή του.
«Ήταν φρικτό και δύσκολο να το αποδεχτώ. Είχα κάνει μια πολύ καλή σεζόν και ετοιμαζόμουν να παίξω στο Euro στη Γερμανία, μια χώρα που σημαίνει πολλά για μένα, οπότε ήταν ένα μεγάλο όνειρο», λέει.
Η Τουρκία πραγματοποίησε καλή πορεία στο τουρνουά, μέχρι που αποκλείστηκε από την Εθνική Ολλανδίας στα προημιτελικά. Για τον Ozan Kabak, όμως, το παιχνίδι που του φέρνει πιο έντονα τις αναμνήσεις είναι το εναρκτήριο ματς απέναντι στη Εθνική Γεωργίας.
«Έπρεπε να το παρακολουθήσω από το νοσοκομείο», αποκαλύπτει ο Ozan Kabak. «Η Τουρκίαέπαιζε το πρώτο παιχνίδι των ομίλων την ίδια μέρα που έκανα την επέμβαση στο γόνατο. Βγήκα από το χειρουργείο, ακόμη υπό την επήρεια των φαρμάκων και χωρίς να είμαι πραγματικά ο εαυτός μου, και βρισκόμουν σε ένα δωμάτιο μαζί με την οικογένειά μου και τους μάνατζέρ μου.
Όταν είδα τον αγώνα στην τηλεόραση, άρχισα να κλαίω. Δεν μπορούσα να συγκρατήσω τα δάκρυά μου. Ήταν μια πραγματικά πολύ δύσκολη στιγμή».
Συνεχίζεται…
