Ένα από τα διαχρονικά αδύνατα σημεία της Leipzig ήταν η αδυναμία της να αναδείξει δικά της ταλέντα από την ακαδημία της. Παρότι έχει «παραγάγει» παίκτες που έφτασαν στη Bundesliga, κανένας δεν κατέληξε να αγωνίζεται στη δική της πρώτη ομάδα. Το αν αυτό μπορεί να αλλάξει εξαρτάται από πολλούς παράγοντες· πάντως, η ξεκάθαρη γραμμή επικοινωνίας που υπάρχει πλέον μεταξύ ακαδημίας και ανώτερου οργανωτικού επιπέδου σίγουρα μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει.
Παρόλα αυτά, εκεί όπου ο Klopp είναι πιο συγκεκριμένος και σαφής, είναι όταν μιλά για το πώς μπορεί να επηρεάσει το δίκτυο προπονητών της Red Bull — τόσο στον εντοπισμό ταλέντου, όσο και στη στήριξη των ανθρώπων που ήδη εργάζονται εντός του οργανισμού.
«Όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε ότι ηπροπονητική είναι μία από τις πιο σημαντικές δουλειές σε κάθε σύλλογο.
Τα επόμενα δύο χρόνια, πιθανότατα θα χρειαστούμετέσσερις, πέντε ή ακόμη και έξι νέους προπονητέςστις ομάδες με τις οποίες συνεργαζόμαστε.
Όχι επειδή θα απολύσουμε κόσμο, αλλά επειδή, αν κάποιος αποδίδει εξαιρετικά, τότε θα προχωρήσει αλλού.
Δεν είμαστε το τελικό στάδιο στο ποδόσφαιρο.
Γι’ αυτό παρακολουθούμε προπονητές σε όλο τον κόσμο.
Είναι κάτι σχετικά καινούριο, αλλά παρόμοιο με το scouting παικτών.
Είναι δύσκολο, γιατί πρέπει να γνωρίζεις πολλά περισσότερα για έναν προπονητή από το πώς παίζει η ομάδα του ή το αν είναι εντυπωσιακός στις συνεντεύξεις Τύπου.
Θέλω να δώσω ευκαιρία στη νέα γενιά.
Ο καλύτερος αθλητικός διευθυντής του 2035 υπάρχει ήδη κάπου εκεί έξω.
Το ίδιο και οι επόμενοι μεγάλοι προπονητές.
Ω, Θεέ μου, υπάρχει τόσο πολύ ανεκμετάλλευτο δυναμικό.
Οπότε ελάτε εδώ, και ας κάνουμε μαζί τα επόμενα βήματα.»
Στο παρόν, ο ρόλος του είναι επίσης να αναπτύξει και να στηρίξει το υπάρχον προσωπικό.
«Η ιδέα μου για τη συνεργασία με τους προπονητές είναι να είμαι ο άνθρωπος που εγώ ποτέ δεν είχα.
Που κανείς δεν είχε πραγματικά σε αυτή τη δουλειά.
Όταν ήμουν προπονητής, πολύ συχνά καθόμουν στο γραφείο μου μόνος.
Είχα βοηθούς που με τα χρόνια έγιναν φίλοι, οπότε δεν πέρασα δύσκολες στιγμές εντελώς μόνος μου, αλλά το να παίρνεις αποφάσεις σημαίνει πως είσαι πάντα μόνος.
Πολλοί άνθρωποι σου δίνουν ιδέες και συμβουλές, αλλά η τελική απόφαση δεν είναι ποτέ εύκολη.
Αυτό ήταν πάντα ένα πρόβλημα.
Τώρα, λοιπόν, στις στιγμές που οι προπονητέςαισθάνονται μόνοι, θέλω να είμαι εκεί.
Μίλα μου για το τι σε απασχολεί. Δεν θα κρίνω.
Ο προπονητής πρέπει να είναι το άτομο μέσα στο κλαμπ που έχει πάντα την απάντηση —
κι εγώ θέλω να βοηθήσω να βρεθούν αυτές οι απαντήσεις.»
Ήταν μια κατηγορηματική δήλωση — κι όμως, τα δημοσιεύματα που τον συνδέουν με τη θέσησυνεχίζονται, αφήνοντας να εννοηθεί πως η «σωστή» πρόταση θα μπορούσε εύκολα να τον δελεάσει για επιστροφή.
Ο ίδιος γελά με τη φημολογία· ένα μείγμα διασκέδασης και ενόχλησης.
«Ξέρω ότι μπορώ να προπονήσω μια ποδοσφαιρική ομάδα», λέει,
«αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το κάνω μέχρι την τελευταία μέρα της ζωής μου.
Ήθελα να κάνω κάτι διαφορετικό.
Η Red Bull μού έδωσε την ευκαιρία να βρω έναν νέο ρόλο, τον οποίο ορίζουμε μαζί, βήμα βήμα.
Βρίσκομαι σε ένα σημείο στη ζωή μου όπου νιώθωαπόλυτα ήρεμος με το πού είμαι. Δεν θέλω να είμαι πουθενά αλλού.»
«Έχω γνωρίσει πολλούς ανθρώπους που δεν ήξερα πριν.
Πηγαίνω σε επαγγελματικές συναντήσεις και έχω μάθει λέξεις που δεν είχα ξανακούσει ποτέ», λέει, με εκείνο το γνώριμο, χαρακτηριστικό του γέλιο.
«Ήταν μια καλή περίοδος.
Ένας χρόνος δουλειάς, πέντε χρόνια εμπειρίας κερδισμένα.»
