«We can hear them crying in Turin,
Federico is here to win.
One chant with Arne Slot and he said ‘ciao’,
F*** off Juve, I’m a Kopite now…»
Όταν ο Federico Chiesa άφησε τη Juventus για τη Liverpool πέρυσι το καλοκαίρι ένιωθε κανείς πως υπήρχε μια ειλικρινής αίσθηση ζεστασιάς εκ μέρους του για κάποιους από τους ανθρώπους που άφηνε πίσω του.
Ξεκίνησε τις δηλώσεις του τότε ευχαριστώντας τους οπαδούς «για την υποστήριξη τους τόσο σε καλές όσο και σε δύσκολες στιγμές και για αυτό θα είμαι πάντα ευγνώμων.» είχε πει.
Τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια είχε συνεργαστεί με παίκτες και προπονητές «στο ανώτερο επίπεδο» και τους χαρακτήρισε ως «οικογένεια» ειδικά στις περιπτώσεις που είχε αντιμετωπίσει προβλήματα με τους τραυματισμούς ή την απόδοση του.
Ο Chiesa ίσως να είχε κάποιο θέμα με τη διοίκηση της Juventus. Δεν ανέφερε ποτέ τους ιδιοκτήτες ή τους διευθυντές αλλά ένιωσε την ανάγκη να αποσαφηνίσει τις φήμες που κυκλοφορούσαν για τις απαιτήσεις του να γίνουν διορθωτικές αλλαγές στο συμβόλαιο του, λέγοντας: «πληροφορήθηκα πως δεν θα αποτελούσα πλέον μέρος των σχεδίων τους» οπότε δεν του άφησε καμία άλλη επιλογή από το να φύγει.
Η δήλωση του αυτή απέχει πολύ από τον στίχο του τραγουδιού που υποτίθεται πως λέει στην πιο επιτυχημένη ομάδα της Ιταλίας, “f*** off”. Ομοίως δεν έχει κανένα νόημα ο στίχος “crying in Turin”.
Παρόλα αυτά το τραγούδι του Chiesa, στους ρυθμούς του ‘Sway’ του Dean Martin, αποτελεί ‘επίσημα’ μέρος του βιβλίου τραγουδιών του Anfield.
Το τραγούδι έκανε το ντεμπούτο του την περασμένη σαιζόν και έγινε πολύ δημοφιλές κατά τη διάρκεια της ενώ έφτασε στο ζενίθ της δημοτικότητας του την περασμένη Παρασκευή, όταν ο Chiesa έζησε την καλύτερη στιγμή του φορώντας τη φανέλα των Κόκκινων με το εξαιρετικά σημαντικό τέρμα που πέτυχε εναντίον της Bournemouth.
Βέβαια πολύ λίγα τραγούδια που ακούγονται στους αγωνιστικούς χώρους οφείλει κάποιος να τα ερμηνεύει κυριολεκτικά.
Ο Mohamed Salah είναι ήδη θρύλος στο Anfield αλλά δεν είναι στην πραγματικότητα ‘Egyptian King’
Θα πρέπει να τονίσουμε πάντως πως είναι δύσκολο να μην πάρει κάποιος στα σοβαρά ένα τραγούδι και ειδικά ένα του οποίου οι στίχοι γράφηκαν χωρίς ιδιαίτερη προσοχή.
Για οποιονδήποτε άλλο παίκτη που θα ερχόταν από κάποια άλλη ομάδα ένα παρόμοιο τραγούδι για να τον τιμήσει θα ακουγόταν θαυμάσια.
Όχι όμως από τη Juventus και για έναν πολύ καλό λόγο μάλιστα.
Τον περασμένο Μάιο είχαμε την 40η θλιβερή επέτειο από την καταστροφή του Heysel στην οποία 39 οπαδοί της Juventus έχασαν τη ζωή τους στον Τελικό του European Cup, το 1985, όταν συνετρίβησαν από έναν τοίχο που κατέρρευσε.
Μια από τις κύριες αιτίες αυτών των θανάτων ήταν η εφόρμηση οπαδών της Liverpool από μια γειτονική κερκίδα -που αντιμετώπιζαν τεράστιο πρόβλημα συνωστισμού, σε ένα γήπεδο που οι ερευνητές χαρακτήρισαν αργότερα ακατάλληλο για τη φιλοξενία αγώνων αυτού του επιπέδου.
Είναι πολλοί αυτοί στην Ιταλία που δεν συγχώρησαν ποτέ τη Liverpool για αυτό που συνέβη στο Βέλγιο εκείνη την ημέρα και ειδικά στο Τορίνο τα συναισθήματα εξακολουθούν να παραμένουν έντονα.
Έχουν γίνει προσπάθειες και από τις δύο ομάδες για να βελτιωθούν οι σχέσεις μεταξύ τους αλλά το γεγονός πως η Liverpool δεν αντιμετώπισε τη Juventus εδώ και 20 χρόνια σε κάποιον ανταγωνιστικό αγώνα, σημαίνει πως υπήρξαν λίγες ευκαιρίες για να χτιστούν γέφυρες.
Στην πιο πρόσφατη περίπτωση μάλιστα, σε προημιτελικά του Champions League το 2005, όταν το Kop άρχισε να φωνάζει ‘φιλία’ στα Ιταλικά, οι οπαδοί της Juventus τους γύρισαν την πλάτη.
Συνεχίζεται…
